Η τραγική επικαιρότητα…

Γράφει ο Μέτοικος

– Κανείς δεν μπορεί να μείνει έξω από την τραγική επικαιρότητα του γεγονότος αυτής της μεγάλης φυσικής καταστροφής, που συνέβη σε περιοχές της Αττικής, με τόσα θύματα, και με όσες άλλες καταστροφές προκλήθηκαν στο φυσικό περιβάλλον και στις οικιστικές δομές.

– Και δεν μπορεί να αποφύγει κανείς, να μετρήσει, αν τα τόσα επιτεύγματα της τεχνολογίας και της άμεσης επικοινωνίας, αυτά που μας βομβάρδισαν με τις εικόνες και τις περιγραφές του γεγονότος, είναι πρόοδος ή κατάρα, να μοιράζεται η δυστυχία και η φρίκη των εικόνων έτσι όπως μεταδίδονται από τα μέσα ενημέρωσης.

Οι περιγραφές, οι ανακοινώσεις, τα δελτία ειδήσεων, οι εικόνες, οι κριτικές, και όλη η διάχυση των πληροφοριών, πέρασε μέσα από ένα σιωπητήριο πολιτικής εκεχειρίας τριήμερου πένθους, με την εξαφάνιση της ευθύνης στη διαχείριση μιας καταστροφής.

Οι τίτλοι στα έντυπα ενημέρωσης και στο διαδίκτυο δίνουν την εντύπωση ότι το γεγονός αυτό της τραγικής καταστροφής σύντομα θα μπει μέσα στις διαστάσεις της πολιτικής αντιπαράθεσης ακόμη και μέσα στις ιδεολογικές θέσεις με πολλές αναδρομές στο παρελθόν.

– Και ήδη, μετά το τέλος του τριήμερου πένθους, και ενώ ακόμη ψάχνουν να βρούν αγνοούμενους και τα ταυτοποιήσουν τα απανθρακωμένα θύματα, αυτή η πολιτική αντιπαράθεση άρχισε.

– Τα όσα ακούγονται για «εμπρησμό», για «διαχείριση καταστροφών», για «πολιτική προστασία», για «κλιματική αλλαγή», για «σχέδιο εκκένωσης» που δεν εφαρμόστηκε, για «ακραίο φυσικό φαινόμενο», για «αυθαίρετη δόμηση», για «καταπατήσεις δασικών εκτάσεων», για «ασύμετρη απειλή», ακόμη και για την έτσι βολεμένη «μεσαία τάξη» που πληρώνει τις αυθαιρεσίες, ακούγονται, γράφονται, σχολιάζονται ήδη και μαζί με τα «μέτρα υπέρ των πληγέντων» θα γίνουν το κύριο αντικείμενο της πολιτικής αντιπαράθεσης, μέσα σε μια προεκλογική ατμόσφαιρα.

Και οι δόσεις αυτής της κριτικής θα φθάσουν ακόμη και στον «εμφύλιο». Κάπου γράφτηκε, ότι η περιοχή που επλήγη καταστροφικά, είναι «μια όμορφη περιοχή, πλην όμως εγκληματικά και διαχρονικά δομημένη με αυθαιρεσία και αναρχία». Η επιστροφή στο διχασμό αναμένεται.

– Παράλληλα αποδείχθηκε ότι όλα τα δορυφορικά συστήματα εποπτείας του περιβάλλοντος και προειδοποίησης για τις εστίες πυρκαγιών και πορείες των φαινομένων, που έχουν εφαρμοστεί και εκ των υστέρων αναζητήθηκαν προσδιορίστηκαν χρονικά έτσι που αποδείχτηκαν τελικά άχρηστα.

– Αυτά είναι μερικά σε πρώτη ανάγνωση από την επικοινωνιακή ενημέρωση που ακόμη συνεχίζεται και δεν γνωρίζουμε πότε θα σταματήσουν και πού θα καταλήξουν οι «διαταχθέντες» έλεγχοι και έρευνες από αρμόδιες αρχές.

Κι έρχεται τώρα ιστορικά η ανάμνηση εκείνων των μετακατοχικών χρόνων, με την μαζική μετακίνηση από την επαρχία ανθρώπων στην Αθήνα, για δουλειά, για ένα «θυρωρείο» πολυκατοικίας, και για ένα οικόπεδο «ένα τέταρτο από την Αθήνα με φως νερό τηλέφωνο»), εκεί που επένδυσαν και πολλοί συμπατριώτες μας, το όνειρο της αστικοποίησης που τώρα γίνεται βραχνάς και κατάρα.

Μέσα όμως σε αυτή την τόσο τραγική κατάσταση των γεγονότων, εκείνο που διαπιστώνεται είναι ότι, η κοινωνία, η μεσαία τάξη, η παραδοσιακή έννοια της αλληλεγγύης διατηρεί εις το ακέραιο τις αρχές και αξίες της Ελληνικής παράδοσης. Τα όσα δημοσιοποιούνται για βοήθεια, για προσφορά στέγασης στους πυρόπληκτους, τα κινήματα για προσφορά ειδών και πάσης φύσεως βοήθειας, είναι το πιο ενθαρρυντικό γεγονός για την αντιμετώπιση και αυτής της κρίσης.

Μάλιστα αυτή η κινητοποίηση πλεούμενων, ψαράδικων, ιδιωτικών και άλλων πλωτών μέσων που συνέλλεγαν μέσα στη νύχτα εκείνους που βρέθηκαν στη θάλασσα για να σωθούν, είναι η σταθερά παραδοσιακή Ελληνική αξία που δεν κατακρημνίζεται με ιδεοληψίες, με «προοδευτικές» ιδέες, και άρνηση της ιστορικής συνέχειας του τόπου μας.
Και εκεί, μέσα στα αποκαϊδια και στα πυρπολημένα σπίτια ακούστηκε μια γεροντική φωνή, ενός ογδοντάρη, που έλεγε ότι θα δουλέψει όσο μπορεί να ξαναφτιάξει το καμένο σπίτι του, όπως το έκανε και πριν από πενήντα χρόνια.

– Καλό σημάδι ήταν και η απόφαση του Προέδρου της Δημοκρατίας να ματαιώσει και την εκδήλωση για την επέτειο της Δημοκρατίας.

– Και αυτό αποτελεί και μια έμμεση υπόδειξη στην κυβέρνηση, να μετρήσει και αυτή την κρισιμότητα της κατάστασης που δημιούργησε αυτή η τραγική καταστροφή, να ξανασκεφτεί τις φιέστες στην Πνύκα και τις άλλες εορταστικές εκδηλώσεις για το «τέλος των μνημονίων» που προανήγγειλε.

Ίσως αυτή η τραγική πυροπληξία και τα ανθρώπινα θύματα, και όλες οι παράπλευρες καταστροφές, να οδηγήσουν τις πολιτικές δυνάμεις γενικά, και ειδικά την κυβέρνηση, σε μια άλλη πολιτική διαχείρισης των κοινών, μιας νοικοκυρίστικης και συντηρητικής παράδοσης της πατρίδας μας.

– Τα γεγονότα της Αττικής πρέπει να συγκλόνισαν όλους τους υπεύθυνους διαχειριστές της εξουσίας.

– Και οι περιπλανήσει του μέτοικου συνεχίζονται.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.