Φορολογικά κίνητρα-επενδύσεις – εξαγωγές

Γράφει ο Βαγγέλης Αντωνιάδης

Τα νέα μοντέλα χρηματοδότησης που συμπληρωματικά με τους μηχανισμούς στήριξης που θεσμοθετήθηκαν στην διάρκεια των διαδοχικών κρίσεων χρέους που έπληξαν σειρά ευρωπαϊκών κρατών αποτελούν ένα σπουδαίο βήμα προς την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και είναι μία από τις λίγες θετικές εξελίξεις που καταγράφηκαν στην τρομακτική και πολυεπίπεδη κρίση που προκάλεσε σε παγκόσμιο επίπεδο.

Αυτονόητα οι επιπρόσθετοι πόροι που εξασφαλίστηκαν προέκταση να κατευθυνθούν στην επανεκκίνηση της οικονομίας.

Καταρχήν οι επιπρόσθετοι μέτρα για την στήριξη της απασχόλησης του πλέον σημαντικού προαπαιτούμενου για την διατήρηση της κοινωνικής συνοχής που αναμφίβολα δέχτηκε σημαντικά πλήγματα τα τελευταία δέκα χρόνια.

Πέρα από τα προγράμματα επιδοτούμενης εργασίας σημαντική απόδοση θα έχει η μείωση ασφαλιστικών εισφορών αλλά και η μεταφορά πληρωμών μέτρα που σαφώς πρόκειται να ενισχύσουν την ρευστότητα των επιχειρήσεων.

Παράλληλα με την χρήση επιπρόσθετων πόρων για την κάλυψη οικονομικών μέτρων που ήδη έχουν τεθεί σε εφαρμογή, δημιουργείται δημοσιονομικός χώρος προκειμένου να εκτελεστεί πλήρως το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων που είναι απαραίτητο να εστιάσει σε στρατηγικές υποδομές και δίκτυα αλλά και της πλήρους μετάβασης στην ψηφιακή εποχή, τόσο του δημόσιου όσο και το ιδιωτικού τομέα.

Ως προς το ζήτημα της φορολογίας τα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή από την κυβέρνηση ήδη από τα τέλη του 2019, αναμφίβολα κινούνται προς την σωστή κατεύθυνση για την ενίσχυση των διαθέσιμων εισοδημάτων αλλά και των επιχειρήσεων. Η μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις από το 24% στο 20%, την διεύρυνση των μέτρων που στοχεύουν στην μείωση του ΦΠΑ και κυρίως την εισαγωγή φορολογικών συντελεστών για τον εξαγωγικό τομέα και τις νέες επενδύσεις.

Πιο συγκεκριμένα τρεις μεγάλοι κλάδοι της οικονομίας παρέχουν σημαντικότερες επενδυτικές ευκαιρίες. Ο πρώτος η πράσινη ενέργεια καθώς ήδη εφαρμόζεται ένα εξαιρετικά φιλόδοξο πρόγραμμα απολιγνιτοποίησης που νομοτελειακά πρόκειται να καταστεί πόλος επενδύσεων, λειτουργώντας συμπληρωματικά με τον East-Med πρόκειται να αναδείξουν με τρόπο σχεδόν νομοτελειακό την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο, καθιστώντας την ενέργεια τον πιο σημαντικό επενδυτικό κλάδο για την Ελλάδα.

Χαρακτηριστικό είναι πως εκτιμήσεις σε σχέση με τις ιδιωτικοποιήσεις και τις νέες επενδύσεις που συνδέονται με την μεταλιγνιτική εποχή δυνητικά θα προσφέρουν στο ελληνικό ΑΕΠ ακόμα 8 επιπρόσθετα δισεκατομμύρια ευρώ. Ενώ οι επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, σε συνδυασμό με τον ενεργειακό μετασχηματισμό δυνητικά μπορούν να προσθέσουν στο ελληνικό ΑΕΠ ακόμα και 30 δισεκατομμύρια σε χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2030.

Σημαντικές ευκαιρίες διαγράφονται και στον τομέα της μεταποίησης καθώς η κρίση της πανδημίας υπογράμμισε με τρόπο εμφατικό την υπέρμετρη εξάρτηση της ευρωπαικής εφοδιαστικής αλυσίδας από τις αναπτυσσόμενες οικονομίες της Ασίας και της Αμερικής. Επομένως έχει νευραλγική σημασία για το μέλλον της Ευρώπης μεγάλο τμήμα της παραγωγής να επιστρέψει σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Η παραγωγή εγχώριων προϊόντων είναι απαραίτητο να καλύπτει όλα τα στάδια της μεταποίησης και όχι ένα τμήμα της ακριβώς για να παράγονται τελικά προϊόντα από την Ελλάδα και στην συνέχεια να διατίθενται στις διεθνείς αγορές.

Τέλος είναι απαραίτητο να αναδειχτεί η ασημένια οικονομία, δηλαδή η προσέλκυση μόνιμων κατοίκων τρίτης ηλικίας από ολόκληρη την Ευρώπη, εξέλιξη που προϋποθέτει επενδύσεις στην δημόσια αλλά και την ιδιωτική περίθαλψη καθώς και μοντέλα συμπράξεων.

Μία τέτοια εξέλιξη θα ενισχύσει την ελληνική αγορά ακινήτων και την ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας.