Τρία Πο(υ)λάκια κάθονται!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Η Κομισιόν αποφασίζει την εξάμηνη παράταση της αυστηρής εποπτείας. Ποιος ασχολείται; Η χώρα καταλαμβάνει τη 2η θέση πανευρωπαϊκά στη λίστα με τις πιο διεφθαρμένες πολιτείες. Ποιος νοιάζεται; Η Κύπρος εκδίδει δεκαπενταετές ομόλογο με πολύ ανταγωνιστικό επιτόκιο. Τι μας αφορά;

Όσο συμβαίνουν όλα αυτά τα ασήμαντα, ο χρόνος μας καταναλώνεται στα νέα επεισόδια της Πολακιάδας και τον πολεμοχαρή οίστρο του Καμμένου που θα καταλάμβανε τα Σκόπια σε 20 λεπτά. Ο υπουργός Υγείας που διαχειρίζεται το δημόσιο λόγο με όρους χαμαιτυπείου. Ο επί τέσσερα χρόνια υπ. Άμυνας που αντιμετωπίζει τους εθνικούς κινδύνους με όρους playstation. Το τραγελαφικό διεκδικεί καθημερινά την πρωτοκαθεδρία και διαρκώς κερδίζει κατά κράτος την μάχη και καθετί σημαντικό.

Ο Πολάκης δεν παραμένει τυχαία στην επικαιρότητα. Εκπροσωπεί κι εκφράζει πλήρως το πρότυπο του Ελληνάρα. Του τύπου που δεν φείδεται λόγων και έργων για να αποδείξει ότι οι όροι και οι κανόνες δεν τον αφορούν. Λειτουργεί παρορμητικά, ή μήπως προσχεδιασμένα, για να αποδεικνύει σε όλα τα επίπεδα ότι οι συμβατικότητες και οι χλιαρές αστικότητες δεν τον αφορούν.

Καπνίζει όπου θέλει χωρίς συνέπειες. Εκμεταλλεύεται την εξουσία με καθεστωτική αντίληψη. Απεχθάνεται τις ευγένειες και τον πολύ πολιτισμό, θεωρώντας επιτρεπτή κάθε προσβολή ως ένδειξη ηθικής αυτοάμυνας κι απόδειξη εκφραστικής ελευθερίας.

Εσχάτως μας προέκυψε και ευνοϊκά δανειζόμενος. Πώς μπορέσαμε να υπονοήσουμε κάτι τέτοιο; Καθημερινά οι τράπεζες εγκρίνουν καταναλωτικά δάνεια 100 χιλιάδων ευρώ. Με εγγύηση ήδη προσημειωμένο ακίνητο που είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι αρκεί για να καλύψει και τους δυο δανεισμούς. Με τεράστια μηνιαία δόση που είναι δύσκολο να καλυφθεί.

Πώς τολμήσαμε να υποθέσουμε ότι η ηχογραφημένη συνομιλία του με τον Στουρνάρα είναι δικό του έργο κι όχι του ίδιου του διοικητή της ΤτΕ ή κάποιου στενού συνεργάτη του; Γιατί διανοηθήκαμε να κατηγορήσουμε άδικα τον αποδεδειγμένα πιο τίμιο και άσπιλο εκπρόσωπο της ριζοσπαστικής Αριστεράς;

Προσωπικά, προτιμώ να ασχολούμαι με τις μεταρρυθμιστικές καθυστερήσεις και την τραπεζική αστάθεια που υπονομεύουν την πολιτική και οικονομική σταθερότητα. Να αναρωτιέμαι κατά πόσο αξίζει να ελπίζουμε ότι υπάρχει πρόθεση καταπολέμησης της διαφθοράς και πλήρους αξιοποίησης των θεσμικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων. Να σκέφτομαι γιατί δεν μπορέσαμε να κινηθούμε με την ωριμότητα της Κύπρου, να αποδεχθούμε εγκαίρως τις ευθύνες μας και να απεμπλακούμε μια ώρα αρχύτερα από κάθε είδους επιτροπείες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.