Το πολιτικό κόμμα όπως πρέπει να είναι

Γράφει ο Σεραφείμ Νικολάου, Πολιτικός Επιστήμονας

Η Δημοκρατία στις μέρες μας είναι το μεγάλο ζητούμενο . Η υπεράσπιση των πολιτικών αξιών όπως η ελευθερία , η δικαιοσύνη , η αλληλεγγύη αποτελεί χρέος της εκάστοτε εκτελεστικής εξουσίας , της κυβέρνησης που εκλέγεται δημοκρατικά με εκλογές . Η δημοκρατία μπορεί να εμπεδωθεί μόνο μέσα από την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τα πολιτικά κόμματα οφείλουν να είναι φορείς αυτής της προστασίας και ενσαρκωτές αυτής υπεράσπισης .

Η συμμετοχή σήμερα μπορεί να διασφαλισθεί με τις νέες τεχνολογίες και τα κοινωνικά δίκτυα . Μέσα από τον υπολογιστή είναι δυνατόν να γίνουν γνωστές οι απόψεις και τα προτάγματα του κάθε εκλογέα , οι προτεραιότητες και οι στοχεύσεις του. Τα κοινωνικά δίκτυα όπως το facebook αποτελούν ομαδοποιήσεις που συνεισφέρουν στην αλληλεπίδραση και στην κατανόηση των πολιτικών διακυβευμάτων και των προοπτικών  που αν μη τι άλλο συνυφαίνονται στον πολιτικό στίβο. Έτσι το έργο των κομμάτων για την ενεργοποίηση του πληθυσμού γίνεται πιο εύκολο , πιο αποτελεσματικό. Γιατί με την ομαδοποίηση των κοινωνικών δικτύων βγαίνουν στο φως όλα τα στοιχεία του ατόμου που εγείρουν την εκλογική του συμπεριφορά  .

Η ποιότητα της δημοκρατίας ως αποτέλεσμα και της συμμετοχής των πολιτών αποτελεί συνονθύλευμα εκτός από αυτή και άλλων παραγόντων . Πρώτο είναι η κοινωνία των πολιτών και πόσο ικανή είναι να διεκδικήσει. Αν το κάθε άτομο αποτελεί έναν απολιτίκ και αδιάφορο άνθρωπο τότε η  οργανωμένη κοινωνία στο σύνολο καταντά ατροφική . Δεύτερο είναι η πολιτική τάξη. Ενώ η χώρα μας διαθέτει 300 βουλευτές και πάνω από πέντε κοινοβουλευτικές ομάδες , οι συζητήσεις ,η προβολή , η παρουσία η ίδια των βουλευτών στο κοινωνικό και πολιτικό γίγνεσθαι είναι ελάχιστη σήμερα. Τα  ΜΜΕ προβάλλουν συγκεκριμένα  ήδη προβεβλημένα πρόσωπα μην αφήνοντας χώρο για νέους ανθρώπους ενώ η πολιτική τάξη στην κοινή συνείδηση χαρακτηρίζεται έως και αναίσθητη στις κοινωνικές πληγές της Χώρας, ήτοι στην φτώχεια ,την ανεργία , τον κοινωνικό αποκλεισμό.

Τρίτο είναι το κράτος δικαίου. Η κομματική οργάνωση και δραστηριότητα πρέπει να σταματά εκεί που αρχίζει η δικαστική εξουσία . Οι δικαστές πρέπει να πάψουν να φοβούνται μεταθέσεις  , αλλά και η δικαιοσύνη πρέπει να μην καθυστερεί, να είναι συνεπής στη νομολογία της , ορθολογική στα πορίσματά της. Οι κανόνες είναι για όλους , τα κόμματα οφείλουν να διέπονται από κανόνες και να καλλιεργούν την αποδοχή του Συντάγματος  από τα μέλη και την κοινωνία. Το κόμμα να μην είναι βαρίδι για την δημοκρατία και τους νόμους αλλά αξία διαμορφωτική , μετριαστική , ωφέλιμη.

 Τέταρτο, είναι το θέμα της δημόσιας διοίκησης . Η διαβούλευση να μην είναι εργαλείο πολιτικής εκμετάλλευσης , η μικροπολιτική να μην είναι συστατικό της δημόσιας διοικητικής δραστηριότητας και η ΔΔ να είναι παραγωγική και αποτελεσματική. Να μετρώνται οι επιδόσεις , να αξιολογούνται και να επιμερίζονται τα μπόνους και οι επιπλήξεις. Η χώρα μας θα αποκτήσει ικανή δημόσια διοίκηση σύντομα αν αλλάξει η πολιτική βούληση προς τη μεριά της πραγματικής βελτίωσης της πρώτης.

Τέλος, έρχεται το επιχειρείν . Η προβλεψιμότητα στην επιχειρηματική δράση αλλά και η διαφάνεια στη συναλλαγή της επιχείρησης με το κράτος θα φέρει την αξιοπιστία που λείπει αλλά και νέες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες , νέες  δουλειές .Νέες Δουλειές. Με την μείωση του φόρου επί των κερδών , με την απλούστευση των διαδικασιών , με τα κίνητρα θα δημιουργηθεί το ανάχωμα στην εξάπλωση της καταθλιπτικής σημερινής επέκτασης  στην κοινωνία και την οικονομία . Ποιο κόμμα θα υποσχεθεί μείωση φορολογίας και θα το κάνει ; Με πρωτογενή πλεονάσματα στο 3,5% μέχρι το 2022, δύσκολα τα πράγματα. Το σίγουρο είναι ότι η ελληνική επιχείρηση αδίκως βάλλεται , αδίκως υπομένει  σε σύγκριση με τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές .

Το κόμμα ως έκφραση και φορέας της λαϊκής εντολής πρέπει ακριβώς να φιλτράρει τις αντιδημοκρατικές και αντιευρωπαϊκές φωνές . Γιατί ,διαφορετικά , ο ευμετάβλητος όχλος θα γκρεμίσει τα κεκτημένα , θα παρασυρθεί από λαϊκισμούς θα εκτρέψει το χάος που θα γκρεμίσει τις προοπτικές εμβάθυνσης της ποιότητας της δημοκρατίας και της συμμετοχής στο όνομα μιας γενικευμένης οργής , στενοχώριας , αγανάκτησης που τροφοδοτείται από την κρίση , η οποία με τη σειρά της δίνει τροφή  στο λαϊκισμό.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.