Το Παρίσι του Καραμανλή και η σιωπή του

Γράφει ο Δημήτρης Τζελέπης, Φοιτητής Γλώσσας Φιλολογίας και πολιτισμού παρευξείνιων χωρών

Το σχέδιο «Πυθία» αυτό που υποστήριξαν πολλοί οπαδοί του Καραμανλή μετά την ήττα των εκλογών το 2009 ότι στηνόταν, φαίνεται ότι είναι ένα ψέμα. Μία θεωρία που στήριξαν πολλοί για να κρυφτούν πίσω από κάποια λάθη που έκανε ο Καραμανλής στην πενταετή διακυβέρνησή του.

Ο Καραμανλής από το 2004 που εκλέχτηκε πρωθυπουργός είχε υποσχεθεί την επανίδρυση του κράτους, ενώ χαρακτηριστική ήταν δήλωσή του από τον Μπαϊρακτάρη ότι η διαπλοκή κραυγάζει. Ούτε η επανίδρυση πέτυχε, ούτε η διαπλοκή χτυπήθηκε. Αντίθετα, το βίωσε με το σκάνδαλο Βατοπεδίου που φάνηκε ότι ήταν στημένο. Τα δύο αυτά επιχειρήματα τα βλέπουμε να τα χρησιμοποιεί και να τα εργαλειοποιεί ο ΣΥΡΙΖΑ.

Στα εθνικά έκανε ότι επιθυμεί η ψυχή του Έλληνα, πήγε να συνεργαστεί με την Ρωσία. Στο πλαίσιο Burgas Alexandroupoli. Ήρθε το 2009 λίγους μήνες πριν τις εκλογές στην Αλεξανδρούπολη και επισκέφθηκε τον αγωγό. Δεν ήταν μόνο αυτό. Ένα χρόνο πριν στην σύνοδο του Βουκουρεστίου που έγινε στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, πήγε κόντρα στην Αμερική και στον πρόεδρο Μπους. Έγινε η Ελλάδα η πρώτη χώρα που χρησιμοποίησε το δικαίωμα της αρνησικυρίας (βέτο). Εκείνη η κίνηση ήταν αυτή που άρχισε να μετράει αντίστροφα για την έξοδό του.

Στο εσωτερικό και στα οικονομικά έχει και αυτός ένα μερίδιο ευθύνης για τα μνημόνια. Έκανε ότι έκαναν οι προηγούμενοι. Δεν μπόρεσε να αντισταθεί στο ρεύμα. Ένα έγγραφο του ΔΝΤ το 2005 που το έστειλε στην ελληνική κυβέρνηση τότε, έλεγε ότι έπρεπε να δει το θέμα των συντάξεων και του ασφαλιστικού.

Δεν έγινε τίποτα και ο Καραμανλής έφυγε στοχοποιημένος με το σχέδιο «Πυθία» και σαν ήρωας. Άφησε να πάρουν οι άλλοι την καυτή πατάτα. Είχε όμως και μία λαϊκή δεξιά που ακόμη και τώρα αρνείται ότι έγιναν λάθη.

Ο Καραμανλής από το 2009 και μετά ζει το δικό του Παρίσι. Δεν έχει μιλήσει για τίποτα και για κανέναν. Ούτε για τα πεπραγμένα της διακυβέρνησης του. Δεν βγήκε να μιλήσει είτε με μία συνέντευξη είτε με μία δήλωση στα κρίσιμα γεγονότα για την Ελλάδα. Ενώ έβλεπε το καράβι να πηγαίνει στο παγόβουνο και στην βύθιση, ο ίδιος προτίμησε την σιωπή. Λάθος.

Μία και μοναδική φορά που μίλησε ήταν στο δημοψήφισμα έκανε μία δήλωση αλλά οι Έλληνες δεν τον άκουσαν.

Λάθος, γιατί έχει χρέος προς την ιστορία που θα τον κρίνει και τους ιστορικούς που θα τον κρίνουν. Όχι μόνο για την ιστορία, αλλά και για τον ίδιο πρέπει να μιλήσει, να μην αφήνει τους διάφορους «Ερμήδες» να μιλάνε ξε ονόματός του. Μερικούς άλλωστε τους έχει αποκηρύξει και καλά έκανε.

Πρέπει να μιλήσει, έχει χρέος προς όλους μας και προς τον ίδιον.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *