Τι μας λες κύριε Ερντογάν; Εκεί που μας χρώσταγες θα μας πάρεις και το βόδι;

Γράφει ο Θεόφιλος Νικολαΐδης, Επιχειρηματίας

Μας κατηγόρησε ο Ερντογάν προχθές, σε εκείνο το αλησμόνητο καλωσόρισμα του Προέδρου της Δημοκρατίας στο Προεδρικό, μας κατηγόρησε μεταξύ των άλλων πως δεν επιτρέπουμε την εκλογή του Μουφτή από την Κοινότητα αλλά τον διορίζει το Ελληνικό Κράτος.

Ας δούμε κατ’ αρχάς τι είναι ο Μουφτής για όσους τυχόν δεν το γνωρίζουν.

Ο Μουφτής είναι ένας ιερατικός βαθμός της μουσουλμανικής θρησκείας, είναι ο ερμηνευτής του Κορανίου και ταυτόχρονα όμως εκτελεί και κάποια καθήκοντα του δικαστή τα οποία τα έχει αναγνωρίσει η Ελληνική Πολιτεία για θέματα οικογενειακού δικαίου, γάμοι, διαζύγια, κηδεμονίες, διαθήκες κτλ, τα οποία επιλύονται όχι με τον Ελληνικό νόμο αλλά με εφαρμογή του Ισλαμικού Δικαίου, την λεγομένη Σαρία.

Στην Θράκη έχουμε 3 Μουφτήδες, στην Κομοτηνή, την Ξάνθη  και στην περιοχή του Διδυμοτείχου. Είναι Έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι, μισθοδοτούνται από το Δημόσιο και διορίζονται και παύονται με Προεδρικό Διάταγμα με την εισήγηση του υπουργού Παιδείας γιατί σε αυτό το υπουργείο υπάγονται. Η λογική λέει ότι αφού εκτελούν και καθήκοντα δικαστού και όχι μόνο ιερωμένου, αντικαθιστώντας σε κάποιες υποθέσεις του Έλληνες δικαστές, ορθώς διορίζονται.

Την ώρα που άκουγα τον Ερντογάν να λέει αυτά και να έχει το θράσος να μιλά και για καταπατήσεις της Συνθήκης της Λωζάνης, Συνθήκη που αυτοί οι Τούρκοι την έχουν κάνει κουρελόχαρτο ειδικά στα θέματα της  Ελληνικής μειονότητας της Κωνσταντινουπόλεως της Ίμβρου και της Τενέδου, στο μυαλό μου ήρθαν οι επεμβάσεις των Τούρκων στην εκλογή του Οικουμενικού Πατριάρχη. Και εδώ δεν μιλάμε για την εκλογή ενός τοπάρχη αλλά για την εκλογή μιας οικουμενικής προσωπικότητας παγκόσμιας εμβέλειας.

Καταρχάς όσοι δεν το γνωρίζετε, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο αποτελεί ένα Τουρκικό ίδρυμα, πάνω δε από το κεφάλι του Πατριάρχη στο γραφείο του, υπάρχει κρεμασμένη η φωτογραφία του Κεμάλ Ατατούρκ όπως υπάρχει σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες και ιδρύματα στην Τουρκία.

Ούτε οι ιερείς ούτε οι μητροπολίτες του Θρόνου έχουν δικαίωμα να κυκλοφορούν δημοσίως με ράσα. Μόνο στον Πατριάρχη παρέχουν αυτό το δικαίωμα, όλοι δε οι υπόλοιποι κυκλοφορούν δημοσίως με πολιτικά και τα ράσα έχουν δικαίωμα να τα φοράνε μόνο μέσα στους ναούς. Δεν ξέρω τι γίνεται αντίστοιχα στην Θράκη με τους μουσουλμάνους ιερωμένους αλλά δεν νομίζω να έχουμε εμείς επιβάλλει τέτοια απαγόρευση.

Και φθάνουμε στο θέμα της εκλογής του Οικουμενικού Πατριάρχη. Καταρχάς οι υποψήφιοι πρέπει να κατέχουν απαραίτητα την τουρκική υπηκοότητα  αφού θα ηγηθούν ενός τουρκικού δημοσίου ιδρύματος. Έτσι έχουν αποκλειστεί κατά καιρούς πολλές πεφωτισμένες μορφές της Ορθοδοξίας που δεν ζουν στην Τουρκία με το πιο πρόσφατο χρονικά παράδειγμα του τότε Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ιακώβου  ο οποίος μετά τον θάνατο του Πατριάρχου Αθηναγόρα θεωρείτο σαν ένας από τους σημαντικούς υποψηφίους. Έχοντας όμως αμερικανική υπηκοότητα, αποκλείστηκε της εκλογής. Άλλο κριτήριο είναι ο έλεγχος των υποψηφίων προ της εκλογής από μία λίστα που προσκομίζει το Πατριαρχείο προς την αντίστοιχη τουρκική υπηρεσία.

Μετά τον θάνατο του Αθηναγόρα το 1972, όλοι περίμεναν πως θα εκλεγόταν Πατριάρχης η σημαντικότερη τότε μορφή της Παγκόσμιας Ορθοδοξίας, ο μητροπολίτης Χαλκηδόνος Μελίτων. Μια προσωπικότητα που συνέβαλε δραστικά στην νεότερη πορεία της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, υπήρξε ο πνευματικός πατέρας πολλών σύγχρονων ιεραρχών και ήταν ο πρώτος Ιεράρχης που εκπροσώπησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην επίσκεψη του στο Βατικανό κατά την τελετή της άρσεως των αναθεμάτων το 1965 και προήδρευσε και στην Α΄ Πανορθόδοξη Σύνοδο στην Ρόδο.

Αυτόν, τον βέβαιο επόμενο Πατριάρχη, που θα λάμπρυνε το Πατριαρχείο και θα του έδινε μιαν άλλη παγκόσμια δυναμική, τον διέγραψαν οι Τούρκοι μαζί με άλλα τρία ονόματα και δεν δέχτηκαν να είναι μέσα στην λίστα των υποψηφίων.

Και τότε η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου εξέλεξε νέον Οικουμενικό Πατριάρχη τον Μητροπολίτου Ίμβρου και Τενέδου Δημήτριο, έναν καλό, ήσυχο, χαμηλών τόνων αλλά όχι ιδιαίτερα σημαντικό Ιεράρχη, επειδή οι Τούρκοι δεν ήθελαν να ηγείται του Οικουμενικού Θρόνου μια σημαντική προσωπικότητα.

Ο Πατριάρχης Δημήτριος παρεμπιπτόντως, όταν ήταν Προϊστάμενος της Κοινότητας Φερίκιοϊ στην Κωνσταντινούπολη, ήταν και ο ιερέας που με βάπτισε γιατί τότε η οικογένεια μου έμενε σε εκείνη την περιοχή.

Έτσι λοιπόν, έχοντας όλα αυτά τα γεγονότα στο μυαλό μου και άλλα πάρα πολλά, δεν κρατήθηκα και είπα από μέσα μου. «Τι μας λες κύριε Ερντογάν για Μουφτήδες και για δικαιώματα της Μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη,  που σήμερα αριθμεί 120.000 περίπου άτομα όταν η αντίστοιχη Ελληνική στην Τουρκία μετά βίας και εάν πλησιάζει τα 2.000 άτομα, όταν την εποχή της Λωζάνης ήταν μεγαλύτερη από αυτήν της Θράκης; Τι μας λες κύριε Ερντογάν; Εκεί που μας χρώσταγες, θα μας πάρεις και το βόδι»;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *