Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου

Γράφει ο Θεοφάνης Σιμόπουλος, Φοιτητής του τμήματος Πολιτικών Επιστημών του Α.Π.Θ.

Την προηγούμενη Παρασκευή 26-6-2020 έλαβε χώρα πορεία διαμαρτυρίας μεταναστών , συλλογικοτήτων υπό τη καθοδήγηση του τμήματος μεταναστευτικής πολιτικής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο κέντρο της Αθήνας. Αυτό που προξενεί εντύπωση δεν είναι μόνο η απουσία τήρησης των ιατρικών πρωτοκόλλων για τον περιορισμό  διάδοσης της πανδημίας αλλά τα συνθήματα ,τα αιτήματα των διαδηλωτούντων, προτάσεις που μας θέτουν σε γόνιμο προβληματισμό όσον αφορά την στάση της πρώτης φοράς απέναντι στο κρίσιμο εθνικό θέμα του μεταναστευτικού – προσφυγικού.

Η διαδήλωση είχε ένα ξεκάθαρο αντιρατσιστικό προσανατολισμό με αφορμή την αποτρόπαια και άνανδρη δολοφονία του αφροαμερικανού George  Floyd,  αλλά και ένα πρόσημο αντίθεσης στην μεταναστευτική πολιτική του Κυριάκου Μητσοτάκη. Ως προς το πρώτο σκέλος οι διαδηλωτές ορθώς διετράνωσαν την αντίθεση τους στην ρατσιστική και υποτιμητική αντιμετώπιση συγκεκριμένων συνανθρώπων μας , οι οποίοι φαντάζουν στα μάτια κάποιων  ως παιδιά ενός κατώτερου Θεού, ως οι παρίες της κοινωνία μας. Μία συμπεριφορά εξόχως  απάνθρωπη και  αντιχριστιανική αφού απορρίπτει την εντολή του Χριστού περί αγάπης στους πάντες. Το ανησυχητικό  είναι τα αιτήματα περί ανοιχτών συνόρων, περί κατάργησης της αποτρεπτικής  μεταναστευτικής πολιτικής.

Φαίνεται πως  τα γεγονότα της Καθαρής Δευτέρας δεν άλλαξαν τα “μυαλά” της Κομουνδούρου, εμμένοντας στο ίδιο αφήγημα περί ανοικτών συνόρων,  θέτοντας την χώρα μας  μελλοντικό έρμαιο των διαθέσεων  και των  πρακτικών του Ερτογάν. Η πορεία διαμαρτυρίας όπως ήταν φυσικό ανηπαρήχθη από τα φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης της γείτονας χώρα, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το δημοσίευμα της Anadolou, (https://www.aa.com.tr/tr/dunya/yunanistanda-multecilere-destek-gosterisi/1891518)  ένα γεγονός το οποίο θα χρησιμοποιηθεί στην φαρέτρα της τουρκικής ρητορείας μεσούσης της συνεχιζόμενης επιθετικότητας και καταπάτησης του διεθνούς δικαίου εκ μέρους της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μία φορά έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο φέρνοντας στην  μνήμη μας τις τραγικές εικόνες του 2015 των κέντρων υποδοχής και ταυτοποίησης της Μόριας και της ΒΙΑΛ. Ο ΣΥΡΙΖΑ για άλλη μία φορά υπονομεύει την συλλογική προσπάθεια της ελληνικής δημοκρατίας να αντιμετωπίσει το πρόβλημα αυτό στηριζόμενη σε μεγάλο βαθμό στις δικές της δυνάμεις. Αλήθεια πότε θα κάνει η Κουμουνδούρου αυτοκριτική  για τα πεπραγμένα της; Αν νομίσουν ότι οι  ο θεσμός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποτελεί την κολυμβήθρα του Σιλωάμ, λανθάνουν.

Είναι λογικό να υπάρξουν αστοχίες, παραλήψεις και λάθη στην διαχείριση μίας κρίσης, το ζητούμενο είναι να προσπαθήσεις να πράξεις το καλύτερο για όσους δικαιούνται διεθνούς προστασία , αλλά και για τους κατοίκων που τους υποδέχονται. Πάντως η Μόρια και η ΒΙΑΛ , το φαγοπότι των ΜΚΟ δεν εντάσσεται στο “καλύτερο” αλλά στο χείριστο και στο εγκληματικό. Πρέπει να γίνει αντιληπτό πως ο εχθρός δεν βρίσκεται στα έδρανα του κοινοβουλίου αλλά στην απέναντι μεριά του Αιγαίου. Μόνο με ένα συγκροτημένο σχέδιο αποτροπής και προστασίας των δικαιούντων διεθνούς προστασία θα  δώσουμε την λύση στο πρόβλημα μακριά από ακραίες ή εθνικά επικίνδυνες  φωνές.