Το πολιτικό σκάκι του διεμφυλικού νομοσχεδίου

Γράφει ο Ευπατρίδης 

Τα κοινωνικά ζητήματα αρέσουν στον κόσμο. Είναι καθημερινά, επιδεκτικά συζήτησης και αντιπαράθεσης, Άμεσα συνήθως αφορούν λίγους γιατί λίγοι θίγονται όντως. Έμμεσα αφορούν τους πάντες γιατί όλοι αντιλαμβάνονται τις αλλαγές. Η δε άποψη του καθενός συνήθως είναι αποτέλεσμα αποκλειστικά των εμπειριών και του περιβάλλοντος του, σπάνια μεσολαβεί προσωπική έρευνα.

Τα νομοσχέδια με κοινωνικό περιεχόμενο πάντα καταφέρνουν να έρχονται στην κορυφή της επικαιρότητας, ακόμα κι αν στην πραγματικότητα αφορούν πολύ λιγότερους σε σχέση πχ με τα νομοσχέδια για την οικονομία ή την παιδεία ή την ασφάλεια.

Η αριστερά το γνωρίζει καλά αυτό. Οι άνθρωποι που έμαθαν την πολιτική στα αμφιθέατρα, ανδρώθηκαν στους χώρους συνδικαλισμού και δε χρειάστηκε ποτέ να αντιμετωπίσουν άμεσα την πραγματικότητα μπορεί να είναι ανίκανοι στην πράξη, είναι όμως καθηγητές στους τακτικισμούς, στην παραπολιτική και στην εκμετάλλευση του κόσμου. Ξέρουν καλά να καθορίζουν τη δημόσια ατζέντα, να αναδεικνύουν τα ζητήματα που θέλουν και να αποκρύπτουν όσα δεν τους βολεύουν. Εκμεταλλευόμενοι πάντα την ανικανότητα μεγάλου μέρους της Δεξιάς να αντιπαρατεθεί ουσιαστικά με αυτούς και τις απόψεις τους.

Το νομοσχέδιο με τις αλλαγές για τους διεμφυλικούς απέδειξε περίτρανα όλα τα ανωτέρω. Για τουλάχιστον δύο ημέρες μονοπώλησε τη δημόσια ατζέντα παρόλο που οι άμεσα εμπλεκόμενοι είναι αντικειμενικά λίγοι. Και πέτυχε αυτό που ήθελε εξαρχής ο Τσίπρας: Αποπροσανατολισμό από τα ζητήματα που καίνε. Που πλέον δεν είναι μόνο οικονομικά. Είναι και θέματα διαφθοράς.

Ο Αλέξης Τσίπρας μέσα στα πολλά ελαττώματα του έχει κι ένα καλό για αυτόν  (κακό για εμάς). Είναι καλός στο πολιτικό σκάκι. Ξέρει να κάνει κινήσεις τακτικής, να επικεντρώνει τον αντίπαλο εκεί που τον συμφέρει και να χτυπά χωρίς να γίνει αντιληπτός. Οι εμπειρίες του στα αμφιθέατρα και τα κομματικά στέκια τον βοηθούν αισθητά.

Η προώθηση του νομοσχεδίου για τους διεμφυλικούς ήταν απλά ένα μέρος της στρατηγικής του. Οι απανωτές αποκαλύψεις για τον Πάνο Καμμένο, που παραμένει σταθερά στην επικαιρότητα από τις αρχές του καλοκαιριού, ήταν μια δυσάρεστη κατάσταση που έπρεπε να φύγει. Ο Τσίπρας στήριξε τον εταίρο του στην ψηφοφορία για την εξεταστική, αλλά και επικοινωνιακά σε όσες επιθέσεις δέχτηκε, επιδιώκοντας να διασφαλίσει τη συνέχεια της συνεργασίας τους. Ταυτόχρονα όμως απαίτησε τη στήριξη των ΑΝΕΛ στο νομοσχέδιο για τους διεμφυλικούς. Για να περάσει μια «προοδευτική» και «κοινωνικά δίκαιη» αλλαγή. Για να βάλει στη δημόσια ατζέντα ένα νέο ζήτημα που σηκώνει πολλή συζήτηση και αποπροσανατολίζει. Για να προκαλέσει εσωτερική διχογνωμία στα κόμματα της αντιπολίτευσης. Και για να απαντήσει στην εσωτερική κριτική για τον προσανατολισμό της κυβέρνησης.

Η συγκεκριμένη ιστορία είχε όλες τις προοπτικές να εξελιχθεί άριστα για τον Τσίπρα. Το νομοσχέδιο ως κοινωνικό θα έδινε επικοινωνιακή ανάσα στην κυβέρνηση για κάποιο διάστημα. Θα μπορούσε να ψηφιστεί ακόμα και από τα 2/3 της Βουλής, αν το στήριζαν ΝΔ, ΔΗΣΥ και Ποτάμι. Και ο Τσίπρας θα φαινόταν ο προοδευτικός πρωθυπουργός που φέρνει μεγάλες αλλαγές με ευρεία συναίνεση.

Ευτυχώς όμως το παιχνίδι δεν εξελίχθηκε όπως ήθελε. Κατάλαβε ίσως για πρώτη φορά ότι στο σκάκι παίζουν δύο.

Η ΝΔ θα μπορούσε εύκολα να έχει παρασυρθεί σε λάθος επιλογές. Οι φωνές εντός και περιφερειακά του κόμματος που έβλεπαν τις αλλαγές θετικά δεν ήταν λίγες. Υπήρξαν άτομα ακόμα και στο πολύ στενό επιτελείο του Κυριάκου Μητσοτάκη που θεωρούσαν ακόμα και τις πιο τολμηρές αλλαγές ορθές και πίστευαν ότι άξιζε η συμπόρευση με την κυβέρνηση σε αυτές. Άλλωστε τα κοινωνικά ζητήματα ανέκαθεν έφερναν σε αμηχανία την Κεντροδεξιά. Μέχρι την τελευταία στιγμή επισήμως αμφιταλανευόταν, και ακόμα και μετά την επιλογή επίσημης στάσης υπήρχαν φωνές και από τις δύο πλευρές.

Στην προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να εγκλωβίσει την αντιπολίτευση και να προκαλέσει εσωτερικά στη ΝΔ ο Κυριάκος Μητσοτάκης κινήθηκε έξυπνα. Άφησε και τις δύο πλευρές στο κόμμα να εκφραστούν, ακόμα και δημοσίως. Εστίασε στην ουσία του νομοσχεδίου και δεν τσίμπησε το δήθεν ιδεολογικό δόλωμα. Δεν περιορίστηκε στη στείρα άρνηση αλλά έφερε αντιπρόταση, και μάλιστα πλήρως στοιχειοθετημένη. Το περιεχόμενο της δεν ικανοποιούσε κανέναν απόλυτα, ούτε άφηνε όμως τελείως ξεκρέμαστο κάποιον εντός κόμματος. Και εν τέλει δεν παρασύρθηκε από τις αντίθετες φωνές, δεν έπαιξε το παιχνίδι του Τσίπρα. Καταψήφισε την κυβερνητική πρόταση χωρίς καμία διαρροή από το κόμμα του.

Η στάση αυτή της ΝΔ άλλαξε τελείως το σχεδιασμό του Τσίπρα. Με την Κεντροδεξιά να μη στηρίζει το νομοσχέδιο και τον Κοντονή να επιμένει στη διατήρηση των προκλητικών ρυθμίσεων τελικά δεν είχε τη στήριξη ούτε των ΑΝΕΛ στον πυρήνα του νομοσχεδίου. Σίγουρα έπαιξε ρόλο σε αυτό και η φυγή του Πάνου Καμμένου στη Βραζιλία, που προφανώς δεν ενθουσίασε τους βουλευτές του. Και είτε τα προβλήματα είναι εσωτερικά της κυβέρνησης είτε είναι εσωτερικά των ΑΝΕΛ στον Τσίπρα προκαλούν πονοκεφάλους.

Η ψηφοφορία όμως δεν έδειξε μόνο τα εσωτερικά των ΑΝΕΛ. Κόντρα σε κάθε πρόβλεψη διαρροές υπήρξαν και στο ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας έφερε ένα νομοσχέδιο που θεωρούσε δημοφιλές και κατέληξε να μην το ψηφίσουν δικοί του…

Και φυσικά από τη στάση ΝΔ-ΑΝΕΛ ο μεγάλος χαμένος ήταν το Ποτάμι, και σε μικρότερο βαθμό η ΔΗΣΥ. Οι δύο φορείς της κεντροαριστεράς απλά απέδειξαν ότι ακόμα χορεύουν στο ρυθμό του Τσίπρα, και δε μπορούν να απαλλαγούν από τα αριστερά τους ένστικτα. Δε μπόρεσαν να αντισταθούν στις σειρήνες του «προοδευτισμού». Και κατέληξαν τσόντα του ΣΥΡΙΖΑ για όταν ο Καμμένος είναι στη Βραζιλία.

Όπως γίνεται αντιληπτό η κίνηση ματ που επιχείρησε ο Τσίπρας όχι μόνο δεν πέτυχε αλλά βρέθηκε και με ρουά στο βασιλιά του. Επιχείρησε αυξημένη πλειοψηφία και βρέθηκε με διαρροές από το κόμμα του και τους ΑΝΕΛ να μην τηρούν τη συμφωνία. Αντί να βελτιώσει την ατζέντα τους έδωσε ένα πάντα πιασάρικο θέμα: Πόσο θα αντέξει η κυβέρνηση; Και η επόμενη μέρα μετά το νομοσχέδιο για τους διεμφυλικούς ξεκίνησε με σενάρια για αντικατάσταση των ΑΝΕΛ από το Ποτάμι.

Τι πράγμα κι αυτό να στηρίζουν τον Τσίπρα όσοι θέλουν να αποφύγουν τις εκλογές πάση θυσία. Όταν δε βλέπεις ξανά Βουλή συνήθως δε φταίνε τα κυάλια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.