Πολιτικές τρίχες!

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Πόσο κουραστικό να συζητάμε διαρκώς τα απολύτως αυτονόητα. Και μάλιστα με τρόπο που να διαχωριζόμαστε ή να παριστάνουμε ότι διαχωριζόμαστε σε στρατόπεδα και κάποιοι να μπαίνουν σε θέση μαχητή! Μπερδεύουμε την προσωπική άποψη με τη δεικτική συμπεριφορά, μια ατομική οπτική με την προσβολή. Ταλαιπωρούμε το μυαλό μας με δήθεν εξυπνάδες περαστικών παντογνωστών του διαδικτύου που αναζητούν πολιτικό ρόλο μέσα από την πρόκληση.

Ποιος νοιάζεται για το τι θεωρεί καθένας μας ως αισθητικά άρτιο ή όχι; Ποιος ρώτησε οποιονδήποτε για τον αν του αρέσει η μια σωματική εικόνα ή η άλλη, για τι είναι αρεστό ως πρότυπο ή όχι; Στο δημόσιο λόγο οι προτιμήσεις δεν αφορούν κανέναν. Δικαίωμα μας να τις έχουμε και να τις αναπαράγουμε στον περίγυρο μας. Κανείς όμως δεν μας έχει δώσει το δικαίωμα του υπέρτατου κριτή και επικριτή. Οι ανθρώπινες επιλογές παραμένουν σεβαστές ανεξάρτητα από το αν διαφωνούμε μαζί τους.

Αντί η ευκολία αναπαραγωγής και μετάδοσης του λόγου να μας συνετίσει και να μας κάνει διπλά και τριπλά προσεκτικούς σε λεκτικά ατοπήματα, στην αναπαραγωγή καταφανέστατων, κι όχι απλώς εμμονικά ορθοπολιτικών, σεξιστικών και ρατσιστικών σχολίων, μας άνοιξε μια τεράστια επικοινωνιακή παγίδα στην οποία πέφτουμε οικειοθελώς για να αποσπάσουμε μερικά παραπάνω κλικ φανατικών ή για να γίνουμε viral κι ας πρόκειται ουσιαστικά για τη διαπόμπευση μας.

Τα social media πρόσφεραν ένα ακόμη χρήσιμο εργαλείο επικοινωνίας και μάρκετινγκ στη φαρέτρα μας αλλά φαίνεται μετά από αρκετά πλέον χρόνια χρήσης, δεν έχουμε προσαρμοστεί πλήρως στις δυνατότητες που μας δίνουν, στη δυναμική τους και στους κανόνες που τα διέπουν. Τα αξιολογήσαμε ως μια πηγή θαυμασμού των… ακολούθων, μια διαχειρίσιμη και χειραγωγήσιμη μορφή προώθησης μηνυμάτων. Μόνο που ελάχιστα ασχοληθήκαμε με την ουσία.

Κι η ουσία δεν είναι άλλη από το ίδιο το μήνυμα. Δεν αρκεί να τρέφεις ένα διψασμένο, για “αίμα” κοινό, με ακόμη μεγαλύτερες ακρότητες, να γεύεσαι την πρόσκαιρη αποδοχή ενός κλειστού κύκλου υποστηρικτών και να αγνοείς τις συνέπειες όσων αρθρώνεις. Η πολιτική δεν κινείται με βάση τις ανάγκες των social media. Εσύ προσαρμόζεις τα social media στις ανάγκες. Αλλιώς καλύτερα να μην ασχολείσαι μαζί τους.

Όταν μετατρέπεις… τις τρίχες σε κεντρικό μήνυμα σου. παριστάνοντας τον ηθικό και αισθητικό ειδήμονα, τι περιμένεις να συμβεί πέρα από το να “πνιγείς” στην τριχιά που εσύ δημιούργησες; Όταν αποφεύγεις το πραγματικό αντικείμενο της πολιτικής σκέψης κι αναλώνεσαι σε τυχαίες γενικολογίες, τι άλλο αναμένεις ως αποτέλεσμα, πέρα από το να αναλωθείς κι εσύ με την ίδια ταχύτητα που καταβροχθίζει τα πάντα η ψηφιακή καθημερινότητα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.