Ποιοι πιστεύουν ακόμα στην Ελληνο – Τουρκική φιλία;

Γράφει ο Νικόλαος Μητταρής

Είναι απορίας άξιον, το ότι υπάρχουν ακόμη καλοπροαίρετοι Έλληνες, οι οποίοι πιστεύουν στην Τουρκική φιλία. Η Τουρκία στην έννοια της φιλίας δίδει διαφορετική ερμηνεία, δηλαδή όπου υπάρχει συμφέρον εκεί υπάρχει φιλία.

Γι’ αυτό δημιουργεί προϋποθέσεις ώστε τα συμφέροντα των ισχυρών να συμπίπτουν με τα δικά της. Για να πετύχει αυτήν την συνταγή, ιστορικά πλέον τεκμηριωμένα, δεν δίσταζε στο παρελθόν, δεν διστάζει στο παρόν και να είστε βέβαιοι, δεν θα διστάσει και στο μέλλον να πατήσει επί πτωμάτων για να πετύχει τους εθνικούς επεκτατικούς και εγκληματικούς στόχους της.

Δεν την απασχολεί το βιοτικό επίπεδο του λαού της, ούτε οι δημοκρατικές και θρησκευτικές ελευθερίες. Εκείνο που την ενδιαφέρει πρώτα είναι να έχει ισχυρό και πολυάριθμο στρατό για την ετσιθελική διεξαγωγή της εξωτερικής πολιτικής και ισχυρή αστυνόμευση στο εσωτερικό της χώρας για ευνόητους λόγους.

Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι μόνο έτσι θα πετύχει τους επεκτατικούς της στόχους σε μια Ευρώπη χωρίς ηγέτες και με ξύλινα πόδια, και με μια Αμερική, η οποία αγωνιωδώς αναζητά στηρίγματα στην Ευρώπη και την Ασία, για να εξασφαλίσει τα οικονομικά της συμφέροντα.

Δεν υπάρχουν άλλες ερμηνείες για την σημερινή συμπεριφορά εις βάρος της πατρίδας μας με τις παραβιάσεις, τις καταπατήσεις και τους εκβιασμούς της γείτονος χώρας. Ούτε πρόκειται να σταματήσουν, διότι τα συμφέροντα των μεγάλων, την έφτιαξαν έτσι, ώστε να μην υπολογίζει κανένα. Οι παρακάτω περιπτώσεις, που έλαβαν χώρα στο πρόσφατο παρελθόν, δίδουν απάντηση στην σημερινή συμπεριφορά της Τουρκίας.

Πρώτον: Στο πρόσφατο παρελθόν, η ανιστόρητη τότε δήλωση του Προέδρου της Αμερικής Μπάρακ Ομπάμα στην Τουρκική εθνοσυνέλευση ο οποίος είπε: «…μετά τον Α’ Παγκόσμιο πόλεμο η Τουρκική Δημοκρατία είναι δικό σας επίτευγμα… και προήλθε με αγώνες και θυσίες του Τουρκικού λαού…» κ.λ.π.. Αυτά αποτελούν ύβρη στην μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων σφαγιασθέντων Ελλήνων, Αρμενίων και άλλων εθνοτήτων από τα στίφη των απογόνων του Αττίλα. Έτσι ο σκοπός του Προέδρου των ΗΠΑ επετεύχθη δηλ. να γεμίσει τα Τουρκικά στήθη με εθνική περηφάνια, αγνοώντας σκόπιμα τα λόγια του τότε Γεν. Πρόξενου των ΗΠΑ στην Σμύρνη Γκόρντον, ο οποίος απεκάλεσε τους Τούρκους: «Η κατάρα της Ασίας» και συγκλονισμένος δήλωσε: «Σιχάθηκα που είμαι άνθρωπος» βλέποντας τα φρικώδη και βάρβαρα εγκλήματα του Μουσταφά Κεμάλ.

Δεύτερον: Όταν ο Σαρκοζί και η Μέρκελ δήλωσαν στο εγγύς παρελθόν ότι θα δέχονταν την Τουρκία με ειδική σχέση στην Ε.Ε., τότε ο κ. Ερντογάν, ο νέος Nabucco των κρατών των αντιθέτων συμφερόντων με την Ρωσία, με περισσή υπεροψία απαντά: «Η πλήρη ή δεν επιθυμούμε ένταξη». Επίσης όταν ρωτήθηκε ο υπουργός εξωτερικών της Τουρκίας για την σύμβαση που υπέγραψε η Τουρκία, δηλαδή αν ελέγχεται το διερχόμενο μεταναστευτικό ρεύμα από την χώρα τους, η απάντησή του ήταν: «… Δεν θα γίνουμε εμείς ο καταυλισμός των μεταναστών προς την Ευρώπη…».

Τρίτον: Από τα μέσα του 1980 – 90 οι τότε κυβερνήσεις της Ελλάδος μετέφεραν ως γνωστόν τις προτεραιότητές των σ’ άλλους στόχους, με αποτέλεσμα να χαθεί η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο. Τότε άρχισαν δειλά – δειλά να εμφανίζονται από τους Τούρκους οι πρώτες παραβιάσεις του Εθνικού Εναέριου Χώρου της Ελλάδος στο Αιγαίο. Με αποτέλεσμα σήμερα να υπάρχει τέτοια συχνότητα παραβιάσεων και κυκλοφορίας Τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών στον εθνικό μας εναέριο χώρο. Και όχι μόνον, τελευταία και Τουρκικά πολεμικά πλοία περιπολούν συνεχώς στην περιοχή της Δωδεκανήσου και τα οποία όχι μόνον παραβιάζουν κατά κόρον τα ελληνικά χωρικά ύδατα, αλλά δημιουργούν προβλήματα σε ξένα τουριστικά σκάφη που καταπλέουν στην περιοχή.

Τέταρτον: Η Τουρκία συνεχίζει την επιθετική και επεκτατική πολιτική της εναντίον της χώρας μας. Η Τουρκική πολιτική και ο μακρόπνοος σχεδιασμός αυτής είναι προβλέψιμος, ενεργούν προκλητικά μόνον όταν αισθάνονται υπεροπλία και διατηρούν διεθνή πολιτικά και διπλωματικά υπέρ αυτών ερείσματα. Σκεφτείτε, πότε οι Τούρκοι εισέβαλλαν στην Κύπρο, ένα στόχο τον οποίον χρόνια ετοίμαζαν, το 1974, όταν η Ελλάδα ευρίσκετο σε διεθνή απομόνωση λόγω των εσφαλμένων γεγονότων των τότε κρατούντων. Και πότε άρχισαν οι παραβιάσεις του εναερίου χώρου μας. Άρχισαν όταν για τους γνωστούς λόγους, η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο διαταράχτηκε υπέρ της από εκεί πλευράς του Αιγαίου.

Έναντι όλης αυτής της κατάστασης που έφτασαν σε τραγικά όρια τον υπερήφανο ελληνικό λαό, τα διεθνή εθνικά του προβλήματα, την εσωτερική και εξωτερική του ασφάλεια, δεν μπόρεσαν μέχρι σήμερα οι Κυβερνήσεις της χώρας μας να επιτύχουν τίποτε το αξιόλογο. Διότι οι πολιτικοί μας είναι εγκλωβισμένοι οι ίδιοι στην κομματική νοοτροπία που επικρατεί στον τόπο μας και δεν μπορούν πλέον συνεργαζόμενοι να επιλύσουν τα εθνικά και όχι μόνο προβλήματα της χώρας μας.

Εμείς τι κάνουμε για όλα αυτά; Απλά ασχολούμεθα μόνο με κομματικές αντιπαραθέσεις, σε τέτοιο σημείο που ακόμη και ο κορωνοϊός της σημερινής επιδημίας, να γίνει θέμα μίας τέτοιας αντιπαράθεσης.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.