Περί σαδισμού και κτηνωδίας

Γράφει ο Διονύσης Κ. Καραχάλιος, Δικηγόρος

Θεωρώ ευτελή και ανόητη ως σύλληψη, την πρωτοβουλία των αυτοαποκαλουμένων «Ενωμένων Μακεδόνων» να οργανώσουν «μπάρμπεκιου πάρτυ» με «άφθονο χοιρινό κρέας και αλκοόλ» στα Διαβατά Θεσσαλονίκης, λίγα μέτρα μακριά από το κέντρο φιλοξενίας προσφύγων. Μου θυμίζει την επαναλαμβανόμενη εικόνα που συναντώ κάθε Μεγάλη Παρασκευή στο Πορτοχέλι Αργολίδας, όταν, κατά την έξοδο του Επιταφίου, από τον ιερό Ναό της Ευαγγελίστριας, που παρακολουθούν με ευλάβεια και κατάνυξη χιλιάδες άνθρωποι, κάποιοι χαιρέκακοι «αγωνιστές», στο παρακείμενο ρεστωράν, υψώνουν τα ποτήρια τους στην υγεία της μικρόνοιάς τους και καταβροχθίζουν ηδονικά τα «κοψίδια» τους, βέβαιοι όντες ότι θριαμβεύουν κατά του νεκρού Ναζωραίου…

Η διαφορά των δύο περιπτώσεων έγκειται στο ότι οι «Ενωμένοι Μακεδόνες» αντιμετώπισαν, αυτοστιγμεί, την ιερή αγανάκτηση της πολιτικής ορθότητας, υπό την μορφή του έμπλεου οδύνης και αγανακτήσεως ΣΥΡΙΖΑίου βουλευτή Γιαννούλη, σε αντίθεση με τους ευωχούμενους αθέους, των οποίων η κραυγαλέα ανοησία και η ασύνορη γελοιότητα περνούν απαρατήρητες…

Θεωρώ δε ευτελή και ανότητη την πρωτοβουλία των «Ενωμένων Μακεδόνων», για δύο βασικούς λόγους:

Πρώτον, διότι συνδυάζουν την επίκληση του ιερού ονόματος της Μακεδονίας με έναν βλακώδη ακτιβισμό, που ενώ δεν προσφέρει τίποτε στον εύλογο προβληματισμό και στην δίκαιη ανησυχία της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων για το μεταναστευτικό/ προσφυγικό πρόβλημα, αντιθέτως προσφέρει σε κάθε αποχαυνωμένο, από τις αραχνιασμένες ιδεοληψίες του, «δικαιωματιστή», την χρυσή ευκαιρία να κατατάξει την επαίσχυντη συμφωνία των Πρεσπών, αλλά και τις γενικότερες ευαισθησίες της κοινής γνώμης για τις εξελίξεις που απειλούν τα σύνορά μας και την εθνική μας κυριαρχία, στον ίδιο παρονομαστή…

Και δεύτερον, διότι αυτού του είδους οι ανούσιες πρωτοβουλίες κινδυνεύουν να οδηγήσουν και πάλι στην διαμόρφωση του επιθυμητού για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα συμπαρομαρτούντα γκρουπούσκουλα κλίματος «αγανακτήσεως», «κατακραυγής», «μίσους» και «αδιαλλαξίας», που, πριν μερικά χρόνια, άνοιξε διάπλατα την λεωφόρο για την άνοδο του Τσίπρα στην εξουσία… Διότι είναι γνωστό ότι οι εξ επαγγέλματος «αντιφασίστες» χρειάζονται τους «φασίστες» για να επιζήσουν και, εάν αυτοί δεν υπάρχουν, κάποιοι φροντίζουν επιμελώς να τους κατασκευάσουν… Τώρα μάλιστα που εξέλιπε και η Χρυσή Αυγή, η ανάγκη ορισμένων γίνεται επιτακτική και επείγουσα…

Η αντίδραση του βουλευτή Γιαννούλη, που θεωρεί «ποινικά κολάσιμη» την συμπεριφορά των «Ενωμένων Μακεδόνων», την οποία μάλιστα χαρακτηρίζει «σαδισμό και κτηνωδία», τα λέει όλα. Όπως και ο όψιμος «λυρισμός» του Βίτσα, που μίλησε για «χοιρινομεθύστακες», αγνοώντας υποκριτικά ότι αυτού του είδους οι συμπεριφορές αποτελούν συνέπεια και όχι αιτία ενός ακανθώδους προβλήματος, το οποίο διογκώθηκε εξ αιτίας της δικής του υπουργικής αδιαφορίας, ανεπάρκειας και αναποτελεσματικότητας …

Ο Γιαννούλης, ο Βίτσας και οι όμοιοί τους, δεν σκέφτηκαν ποτέ να χαρακτηρίσουν ως «σαδισμό και κτηνωδία», την φρικιαστική πυρπόληση τριών νέων ανθρώπων (και ενός κυοφορουμένου) στην Marfin… Δεν διανοήθηκαν ποτέ να αγανακτήσουν και να «διαλαλήσουν» την ιερή παραφορά τους για την τραγωδία που έπληξε την εικοσιδυάχρονη σήμερα Μυρτώ, πριν από επτά χρόνια στην Πάρο, εξ αιτίας ενός ανώμαλου παράνομου μετανάστη… Δεν συγκινήθηκαν ούτε στο ελάχιστο για την ανατριχιαστική δολοφονία του νεαρού φοιτητή Νικολάου Μουστάκα, τον Αύγουστο 2018, στου Φιλοπάππου, από τρείς αλητόβιους μετανάστες… Ο ίδιος ο Τσίπρας, αναίσχυντος, ψυχρός και αδιάφορος, περιφρόνησε, με την «εύγλωττη» σιωπή του, ακόμη και την συγκλονιστική, σε πόνο και αξιοπρέπεια, επιστολή που του απέστειλε η τραγική μητέρα του αδικοχαμένου νέου…

Ο χαρακτηρισμός ως «σαδισμού» και «κτηνωδίας», από κάθε ανισόρροπο στις πολιτικές και κοινωνικές του εκτιμήσεις ΣΥΡΙΖΑίο, μιας ελαφρόμυαλης ψευδοακτιβιστικής πρωτοβουλίας, απορρέει από την γενικότερη αριστερόστροφη ιδεοληψία που χαρακτηρίζει, χωρίς ντροπή και μέτρο, ως «φασίστα», οποιονδήποτε αντίπαλο αρνείται να συμπλεύσει με τις αραχνιασμένες και γελοιοποιημένες από την ίδια την ιστορική πραγματικότητα εμμονές της. Η αφυδατωμένη σκέψη όλων όσοι σκέπτονται σαν τον Γιαννούλη, τον Βίτσα και τους λοιπούς αναλόγου ευφυΐας «προοδευτικούς» υπερασπιστές της πολιτικής ορθότητας, αδυνατεί να αντιληφθεί ότι η ανησυχία, ο φόβος, η αβεβαιότητα και ο προβληματισμός που προκαλεί η αυξανόμενη εισροή μεταναστών/προσφύγων στην χώρα μας δεν προέρχεται από συναισθήματα ξενοφοβίας, ρατσισμού, εθνικισμού, σωβινισμού, εχθροπάθειας, ή από την «φασιστική» νοοτροπία της μεγάλη πλειοψηφίας του ελληνικού λαού, που αποδεδειγμένα είναι ξένος προς αυτές τις αντιλήψεις, αλλά, εξ ίσου αποδεδειγμένα, μπορεί να διακρίνει τις διαφορές του απλού μουσουλμάνου από τον φανατικό φονταμενταλιστή, του οικογενειάρχη πρόσφυγα από τον χωρίς ταυτότητα λαθρομετανάστη, του δυστυχισμένου που σέβεται και ευγνωμονεί αυτόν που του προσφέρει τροφή, στέγη και μόρφωση από τον ξεδιάντροπο εισβολέα που εννοεί να επιβάλει στο τόπο της φιλοξενίας του τις σκοταδιστικές αντιλήψεις, την επιθετικότητα και το αντιδυτικό μένος, που μεταφέρει μαζί με την σουνιτική προέλευσή του….

Αυτοί που λιποθυμούν ακόμη με τα τσιτάτα του Λένιν, που προσκυνούν χωρίς ντροπή το «μεγαλείο» του Στάλιν και δακρύζουν ασταμάτητα με την θύμηση του Κάστρο, είναι φυσικό να αισθάνονται ιδιαίτερη οικειότητα με τις ολοκληρωτικές αντιλήψεις που αποπνέει ο ισλαμικός φονταμενταλισμός. Είναι φυσικό να αναζητούν υποκατάστατα των διεστραμμένων βεβαιοτήτων τους και των χαμένων ψευδαισθήσεών τους. Συμμερίζονται μαζί με τους φανατικούς ισλαμιστές το άσβεστο μίσος κατά της δύσεως, απεχθάνονται την επιρροή του χριστιανισμού στην ανάπτυξη τoυ δυτικού πολιτισμού, αναζητούν διέξοδο στο αρρωστημένο πάθος που γεννούν οι ιδεοληψίες τους, αρνούνται να αντιληφθούν ότι η ειρήνη, η ελευθερία και η δημοκρατία συμβαδίζουν με τον σεβασμό του πλησίον και την κατανόηση των ευαισθησιών του. Αντιλαμβάνονται, διότι τους ταιριάζει πολύ περισσότερο, τον ισλαμοφασισμό του Ερντογάν, τα μισάνθρωπα ένστικτα των δολοφόνων του ISIS, την παρανοϊκή οργή των οπαδών του Αλλάχ κατά των «απίστων», τη νομοτελειακή ύπαρξη ενός μισητού εχθρού που πρέπει να εξοντωθεί έναντι παντός τιμήματος…

Όμως, εμείς οι υπόλοιποι, οι σαφώς περισσότεροι, έχουμε κάθε λόγο να ανησυχούμε για την πιθανότητα να συμβεί, έστω και στο μακρινό μέλλον, η επιστροφή του κατακτητικού ισλάμ σε μια χώρα, η οποία, μόλις πριν από 200 χρόνια, αποτίναξε την βία της οθωμανικής εξουσίας …

Ο νεαρός βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Κυρανάκης έπεσε θύμα της ιεροεξεταστικής μονολιθικότητας που χαρακτηρίζει τους θεράποντες της πολιτικής ορθότητας. Κατά την συζήτηση στη Βουλή του νομοσχεδίου για την τροποποίηση διατάξεων του ποινικού κώδικα, θεώρησε αναγκαίο να απαντήσει στον χαρακτηρισμό ως «ποινικά κολάσιμης» της καταναλώσεως χοιρινού κρέατος και αλκοόλ! Αγράμματοι και συνήθως σαχλαμαρίζοντες δημοσιογράφοι και λοιποί πρόθυμοι «διανοούμενοι» φρόντισαν να εξομοιώσουν το ατόπημα του Γιαννούλη με την εύλογη αντίδραση του Κ. Κυρανάκη, ακριβώς και μόνον στη ανατριχιαστική σκέψη ότι, για χάρη των μουσουλμάνων μεταναστών/προσφύγων, θα μπορούσε ενδεχομένως να εξετασθεί η ποινικοποίηση στην Ελλάδα της καταναλώσεως χοιρινού κρέατος και αλκοόλ!

Είναι προφανές ότι, ορισμένοι έχουν χάσει εντελώς κάθε αίσθηση σοβαρότητας και αξιοπρέπειας! Και ασφαλώς δεν φταίνε οι μετανάστες/πρόσφυγες γι’ αυτή την εθελόδουλη νοοτροπία, αλλά η οθωμανικού τύπου ευκαμψία κάποιων νοσηρών εγκεφάλων…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.