Παραβίασαν ανοιχτές πολιτικές θύρες

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Τον πρώτο μήνα διακυβέρνησης ΝΔ και Κυριάκου Μητσοτάκη, πέρα από δόκιμες αντιρρήσεις για την αξιοποίηση προσώπων με πολύ συγκεκριμένες θέσεις σε κρίσιμα θέματα για την υπεράσπιση των οποίων βρέθηκαν συστηματικά απέναντι, στην παράταξη, αυτό που οφείλουμε να κρατήσουμε είναι τις πρώτες σημαντικές κινήσεις που σηματοδοτούν την τάση επιστροφής στην κανονικότητα.

Κανονικότητα στα Πανεπιστήμια, επαναφέροντας την κατάργηση του αναχρονιστικού σχετικού ασύλου που πρώτος επέβαλε ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Στην εποχή της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, της ψηφιακής εκπαιδευτικής διαδικασίας και της παγκοσμιοποιημένης γνώσης που μεταδίδεται σε χρόνο dt στα πέρατα του πλανήτη, η Ελλάδα παρέμενε ένα θλιβερό παράδειγμα κλειστοφοβικής αντίληψης που επιμένει να μπερδεύει την ελευθέρια του λόγου και της έκφρασης με την υπόθαλψη της ανομίας και του εγκλήματος.

Κανονικότητα στην οικονομία. Με συμβολικές αρχικά κινήσεις που δείχνουν την θετική πρόθεση ανταγωνιστικής αναβάθμισης προς τους υπάρχοντες και επίδοξους επενδυτές και την αγορά αλλά και των πρώτων άμεσων φορολογικών ελαφρύνσεων, όπως είχε αρχίσει να συμβαίνει και στα τέλη του 2014.

Κανονικότητα στους θεσμούς. Με το κοινοβούλιο να ανακτά μέρος του χαμένου κύρους. Να αποκαθίσταται η τάξη στη λειτουργία επιτροπών όπου η προηγούμενη κυβέρνηση επιχείρησε να νοθεύσει με ευνοιοκρατικές μεθόδους της τελευταίας στιγμής. Την δικαιοσύνη να λειτουργεί απρόσκοπτα κλείνοντας οριστικά την προεκλογική σκανδαλολογία του ΣΥΡΙΖΑ. 

Τώρα περνάμε στη φάση της διερεύνησης των πραγματικών σκανδάλων. Της πλήρους αποκάλυψης της σκευωρίας. Της διαπλοκής κράτους και κάποιων δικαστικών που αποδέχτηκαν το ρόλο της πολιτικής μαριονέτας, επιθυμώντας εναγωνίως να σπιλώσουν την τιμή και την υπόληψη μιας σειράς πολιτικών με προεξέχοντα τον Α. Σαμαρά. Αυτός ο κύκλος χυδαιότητας θα κλείσει αμετάκλητα μόνο με την παραδειγματική καταδίκη όσων απεργάστηκαν και εκτέλεσαν το ποταπό αυτό σχέδιο. Κι αυτή η ώρα δεν αργεί…

Κανονικότητα στην ασφάλεια των πολιτών. Με την αστυνόμευση να επανέρχεται σε προ αριστερής ασάφειας λογικές. Οι Ρουβίκωνες να αντιμετωπίζονται ως παραβάτες κι όχι ως ακτιβιστές. Τα αβάτα να αποτελούν παρένθεση στρεβλής ανεκτικότητας. Η επιβολή του νόμου να μην φαντάζει ιδεολογικό ταμπού.

Η χώρα έχει μπροστά της ανηφόρα. Το χειρότερο σενάριο ενός χρηματοδοτικού πνιγμού δεν έχει εκλείψει και η διεθνής συγκυρία αφήνει ανοιχτά τα ενδεχόμενα ισχυρών κραδασμών. Είναι παρήγορο όμως σε αυτή τη φάση να γνωρίζεις ότι η διαχείριση των εξελίξεων δεν βρίσκεται πλέον στα χέρια μιας διοικητικής… ιδιαιτερότητας που παραβίασε ανοιχτές πολιτικές θύρες και τώρα πέφτει με ταχύτητα από το παράθυρο της ιστορίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.