Οι κυβερνητικές συνεργασίες της ΝΔ και η εθνική συμφιλίωση

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Κι όσο στην Συρία στήνεται ένα σκηνικό νέου Ψυχρού Πολέμου με εκατέρωθεν προκλήσεις και απρόβλεπτες συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη, στο εγχώριο λίκνο της ομφαλοσκόπησης ξιφουλκούμε για το πώς ορίζεται η εθνική συμφιλίωση και το ποια θα πρέπει να είναι η προεκλογική στάση της ΝΔ σε σχέση με τις πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες.

Ας απαντήσουμε λοιπόν στα συγκεκριμένα ερωτήματα αφού για μια ακόμη φορά δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε τα αυτονόητα και χανόμαστε σε διαφορετικές θεωρήσεις και των πιο απλών όρων. Με χαρακτηριστική ευκολία, ειδικά αν για πρόκειται για “διαφωτισμένους” εκπροσώπους της πολιτικής διανόησης, αποδίδουν προθέσεις και ερμηνεύουν με κατηγορηματική δεινότητα το βαθύτερο νόημα των δηλώσεων.

Τι σημαίνει λοιπόν εθνική συμφιλίωση στην πράξη; Όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, τον οποίον βιάστηκαν κάποιοι να επικαλεστούν, νομιμοποίησε το ΚΚΕ, δεν ενστερνίστηκε της ιδέες του ούτε έπαψε να θεωρεί τις αξίες που αντιπροσώπευε απειλή για την αστική δημοκρατία. Προχώρησε σε συμβολική κίνηση δημοκρατικής εμβάθυνσης δίχως αυτή να συνοδεύεται από περιττούς χαριεντισμούς και άσκοπες αβρότητες.

Όσοι έχουν πονέσει από την τυφλή αυτοδικία, το μίσος και την βία της ιδεοληψίας, γνωρίζουν καλά να συγχωρούν χωρίς να ξεχνούν, να δίνουν ένα εσωτερικό τέλος στην ατέρμονη συναισθηματική φθορά χωρίς να παραχωρούν σπιθαμή από τα ιδανικά τους. Σιχαίνονται την συνέχιση της αλυσίδας του αίματος κι ό,τι την συντηρεί ακόμη και με την αναπαραγωγή παρωχημένων επιχειρημάτων αλλά δεν περιφέρουν περιχαρείς το ραβδάκι της εξιδανίκευσης και της αποσιώπησης των ευθυνών του παρελθόντος.

Κι επειδή πολύ κουβέντα γίνεται και για τις κυβερνητική “συμφιλίωση”, όσοι σήμερα βιάζονται να τις αποκηρύξουν ξεχνούν την οικουμενική του ’89 με αίτημα την κάθαρση της πολιτικής ζωής. Παραβλέπουν ότι το 2012 η άρνηση μιας συγκυβέρνησης θα έριχνε την χώρα σε επαναλαμβανόμενες εκλογές και ατέρμονη αστάθεια, με ότι θα σήμαινε αυτό για την “τρεμάμενη” οικονομία μας.

Όπως και με τα περί εθνικής συμφιλίωσης, φυσικά κανείς δεν ξεχνά το παρελθόν των επιβαλλόμενων από τις συνθήκες συνεργατών. Το ΠΑΣΟΚ ή πλέον το Κίνημα Αλλαγής δεν καθαγιάζεται σβήνοντας από την μνήμη, τον λαϊκισμό και τον υπερδανεισμό των ’80ς ή τον “εκσυγχρονισμό” του Μαντέλη και του χρηματιστηρίου. Ούτε φυσικά την σθεναρή αντίσταση στις μεταρρυθμίσεις όσων μας έβαλαν στο ευρώ με μια πλασματική στατική εικόνα της οικονομίας.

Όμως όλα αυτά τα γεγονότα, δεν μπορούν να αποκρύψουν την ρεαλιστική πραγματικότητα. Δεν ξεχνώ, δεν σημαίνει και δεν συνεννοούμαι σε ένα ελάχιστα κοινά αποδεκτό πρόγραμμα όταν στερεύουν οι δημοκρατικές εναλλακτικές λύσεις. Δεν ξεχνώ, δεν σημαίνει απαρνιέμαι τις ιστορικές μου ευθύνες και περιαυτολογώ αφήνοντας την χώρα στο έλεος των εξελίξεων.

Ο Σαμαράς άρθρωσε το προφανές. Ο ίδιος επιζητούσε την αυτοδυναμία γνωρίζοντας τα προβλήματα των κυβερνήσεων συνεργασίας. Όμως όταν το επέβαλλε η βούληση του λαού κατόρθωσε να διαχειριστεί αριστοτεχνικά τις ενδογενείς δυσκολίες του εγχειρήματος και να θέσει μεταρρυθμιστικές προτεραιότητες σε όλα τα επίπεδα.

Και τώρα η ΝΔ μάχεται για την όσο το δυνατόν ευρύτερη επικράτηση και την κατάκτηση της αυτοδυναμίας. Η αναφορά στην προοπτική συνεργασιών δεν της αποκόπτει τίποτε από την δυναμική της. Άλλα κριτήρια καθορίζουν την εκλογική επιλογή. Ίσα, ίσια που ο πραγματισμός εκτιμάται από τους νουνεχείς πολίτες.

Άλλωστε η συνεννόηση θα είναι απαραίτητη σε μια σειρά από ζητήματα ανεξαρτήτως αυτοδυναμίας. Η συνταγματική αναθεώρηση, η άμεση αλλαγή του εκλογικού νόμου, η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας αποτρέποντας μια ακόμη προσφυγή στις κάλπες, αποτελούν τον ελάχιστο κοινό παρανομαστή στον οποίο θα πρέπει να συμπέσει διευρυμένη κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Και το κλίμα συναίνεσης οικοδομείται σταδιακά και με απτές πρωτοβουλίες.

Ουσιαστικά ισχυρός ανακηρύσσεται αυτός που γνωρίζει πότε και πως πρέπει να χρησιμοποιεί τις δυνατότητες που του παρέχονται, όχι αυτός που λειτουργεί με όρους απομόνωσης και στρουθοκαμηλισμού γιατί τότε σίγουρα κάποια στιγμή θα βρεθεί προ μεγάλων εκπλήξεων.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *