Οι ιστορικές συμφωνίες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Γραφεί ο Διαμαντής Καρασούλας, Δημοσιογράφος

Είναι γεγονός πως ο Αλέξης Τσίπρας αρέσκεται στα μεγάλα λόγια και τις μεγαλεπήβολες πολιτικές πρωτοβουλίες. Δεν του αρκεί η καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων αλλά θεωρεί τον εαυτό του ικανό για μεγάλες μεταρρυθμίσεις και αλλαγές εκ βάθρων. Ίσως βλέπει στον καθρέφτη του τον Ελευθέριο Βενιζέλο ή τον Χαρίλαο Τρικούπη… Το είδαμε στην διαπραγμάτευση με τους δανειστές το 2015. Δεν αρκέστηκε στο να διεκδικήσει καλύτερους όρους δανεισμού ή ελάφρυνση των βαρών στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Πήγε αποφασισμένος να αλλάξει την Ευρώπη, να νικήσει την συντηρητική νομενκλατούρα των Βρυξελλών ζητώντας διαπραγμάτευση εκ του μηδενός χωρίς να αναγνωρίζει το προηγούμενο πλαίσιο. Η κατάληξη βέβαια είναι γνωστή. Στις τρεις κορυφαίες συμφωνίες που έκανε ο Αλέξης Τσίπρας κατά την κυβερνητική του θητεία η χώρα μάλλον δεν κέρδισε αλλά ζημιώθηκε. 

Η πρώτη στοίχισε γύρω στα 100 δις, κλείσιμο των τραπεζών και 15 δις υφεσιακά μέτρα, δίχασε τον κόσμο σε “Έλληνες” και “γερμανοτσολιάδες” απαξιώνοντας ακόμα και το θεσμό του δημοψηφίσματος. Προσπάθησαν να πείσουν ανεπιτυχώς ότι όλη αυτή η οικονομική περιπέτεια του 2015, η τεράστια ζημιά που υπέστη η οικονομία, η επιστροφή στην ύφεση, η φοροκαταιγίδα του “αριστερού” μνημονίου, όλα αυτά άξιζαν τον κόπο γιατί πετύχαμε την περιβόητη ρύθμιση του χρέους. Ασφαλώς δεν έπεισαν κανέναν αφού το πραγματικό χρέος αυξήθηκε και η ρύθμιση η οποία πήραν όχι μόνο δεν σβήνει κανένα μέρος του χρέους (όπως υποσχόταν ο ΣΥΡΙΖΑ) αλλά είναι πραγματικά ασήμαντη μπροστά στο πισωγύρισμα της οικονομίας τα τρία τελευταία χρόνια. Όπως δεν έπεισε κανέναν και το διάγγελμα της Ιθάκης περί εξόδου απ το μνημόνιο αφού τρεις μήνες μετά οι αγορές παραμένουν κλειστές για τη χώρα, το χρηματιστήριο είναι στο ναδίρ και η ψυχολογία στην οικονομία επίσης.

Ανάλογα αποτελέσματα και στην συμφωνία με τα Σκόπια. Χωρίς να αναζητήσουν την απαιτούμενη πολιτική συναίνεση στο εσωτερικό, προχώρησαν σε μυστικές συζητήσεις με την γείτονα χώρα όχι από την βάση της διαπραγματεύσης του 2008 αλλά από μηδενική, με την αυτοπεποίθηση ότι αυτοί θα λύσουν το ζήτημα που δεν μπόρεσε κανείς άλλος στο παρελθόν. Και το έλυσαν. Παραχωρώντας στη FYROM όλα όσα δεν παραχώρησε κανείς άλλος στο παρελθόν… Έβγαλαν τον κόσμο στους δρόμους, οδήγησαν στο διχασμό και την πόλωση και τελικά για να μην διαταραχθεί η κυβερνητική πλειοψηφία ο Αλέξης Τσίπρας εξώθησε σε παραίτηση τον αρχιτέκτονα της σπουδαίας υποτίθεται συμφωνίας κ.Κοτζιά στηρίζοντας τον κυβερνητικό του εταίρο κ. Καμμένο ο οποίος είναι πολέμιος της συμφωνίας(!) Η παραμονή στην εξουσία θέλει θυσίες κι ο Αλέξης Τσίπρας ξέρει να … θυσιάζει τους άλλους όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Για να φτάσουμε στην τελευταία μεγάλη συμφωνία του πρωθυπουργού που ξεκίνησε ως η μεγάλη ιστορική πρωτοβουλία του διαχωρισμού Εκκλησίας – Κράτους και κατέληξε ως μια καιροσκοπική νομοθετική αλχημεία απένταξης των κληρικών από τα μητρώα του δημοσίου ώστε να μπορεί να κατέβει στις εκλογές με εξαγγελίες χιλιάδων προσλήψεων. Άλλη μια “μεταρρύθμιση” που έφερε αναταραχή στους κόλπους της Εκκλησίας, με τον Αρχιεπίσκοπο να δέχεται βολές από Ιεράρχες και κλήρο για μυστική διπλωματία εν αγνοία της Ιεράς Συνόδου. Μια “συμφωνία” που δεν κομίζει απολύτως τίποτα αφού το ταμείο αξιοποίησης της Εκκλησιαστικής περιουσίας έχει συσταθεί ήδη από το 2013. Άλλο ένα σοβαρό ζήτημα που ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε να ανοίξει χωρίς γνώση και διάθεση ουσιαστικού διαλόγου με την Εκκλησία. Θα ‘λεγε κανείς ότι αυτοί οι άνθρωποι πιάνουν χρυσάφι και γίνεται κάρβουνο. Ανοίγουν άγαρμπα κορυφαία ζητήματα τα οποία δεν έχουν ούτε τη γνώση ούτε την εμπειρία να διαχειριστούν. Θριαμβολογούν μόνοι τους μετά από κάθε “ιστορική συμφωνία” ενώ δεν έχουν πετύχει τίποτα, αντίθετα η χώρα έχει ζημιωθεί. Μοναδικά τους κίνητρα είναι πάντα οι ιδεοληψίες και το μικροκομματικό συμφέρον. Συνεχώς τζογάρουν αδίστακτα αδιαφορώντας για το εθνικό κόστος κάθε τους κίνησης, για την κοινωνική συνοχή την οποία τραυματίζουν κάθε φορά διχάζοντας την κοινωνία. Στον Αλέξη Τσίπρα ταιριάζει απόλυτα η ρήση του Γεωργίου Παπανδρέου για τον Ανδρέα λίγο πριν οδεύτερος αποχωρήσει από την Ένωση Κέντρου: “Προσθέτει λίγους, αφαιρεί πολλούς, διαιρεί το λαό και πολλαπλασιάζει τα προβλήματα”.

One thought on “Οι ιστορικές συμφωνίες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

  • 28/11/2018, 10:34
    Permalink

    Το δίδυμο ο χοντρός και ο λιγνός , ο Μπόλεκ και ο Λόλεκ, με καθόλου φαντασία σε οποιοδήποτε δίδυμο τους κατατάξεις μέσα είσαι.

    Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.