Οι ιοί της μεταρρύθμισης..

Γράφει ο Χρήστος Μασσαλάς

• Το εκπαιδευτικό μας σύστημα υποφέρει από μεταλλασσόμενους ιούς. Τους ιούς της μεταρρύθμισης! Το ερώτημα που ανακύπτει είναι:  υπάρχει τρόπος ώστε  αυτό να αποκτήσει ανοσία σ’ αυτούς τους ιούς;

Όπως είναι γνωστό, η σκάλα ενός εκπαιδευτικού συστήματος αρχίζει από το Νηπιαγωγείο και τελειώνει  στο Πανεπιστήμιο. Για να οδηγηθούμε σ’ ένα εκπαιδευτικό σύστημα με ανοσία στους ιούς, οφείλουμε να μονώσουμε μια-μια τις συνιστώσες του.

Για να γίνω πιο σαφής: η κάθε βαθμίδα της εκπαίδευσης έχει έναν βαθμό  ανεξαρτησίας, αλλά η επόμενή της βαθμίδα έχει την εξάρτηση από την αυτή και όλες μαζί συνιστούν ένα συζευγμένο σύστημα. Αν αρχίσουμε από το πρώτο σκαλοπάτι της εκπαίδευσης, το Νηπιαγωγείο, και επεξεργαστούμε όλες τις πτυχές της λειτουργίας του ώστε να οδηγηθούμε σε μια αποτελεσματική δομή  που να αντέχει στον χρόνο, υιοθετώντας στην πορεία λειτουργίας του μόνο μικρές  αλλαγές, τότε θα έχουμε τη δυνατότητα τη βαθμίδα αυτή να τη μονώσουμε. Με την έννοια ότι η λειτουργία της δεν θα υπόκειται σε ουσιαστικές  αλλαγές που να αλλοιώνουν τη δομή της.

Ενώ θα είναι επικεντρωμένο το ενδιαφέρον μας σε κάποια βαθμίδα της εκπαίδευσης, τι θα συμβαίνει στις ανώτερες βαθμίδες; Το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει ιστορία. Κατά συνέπεια, στον χρόνο αναμόρφωσης των προηγούμενων βαθμίδων οι ανώτερες μπορούν να λειτουργούν με το ισχύον νομικό και οργανωτικό καθεστώς, επεμβαίνοντας μόνο στη επίλυση προβλημάτων δυσλειτουργίας ή και συμμόρφωσης με ευρωπαϊκούς δεσμευτικούς κανόνες.

Με τη διαδοχική μόνωση των διαφόρων βαθμίδων το εκπαιδευτικό μας σύστημα θα απαλλαγεί από τους ιούς της μεταρρύθμισης και θα λειτουργεί με βάση την ακαδημαϊκή παράδοση…Για μια τέτοια διαδικασία αναμόρφωσης του εκπαιδευτικού συστήματος, πολλοί θα ισχυριστούν ότι θα απαιτηθεί χρόνος . Η απάντηση είναι ότι, ενώ το εκπαιδευτικό σύστημα θα λειτουργεί, συγχρόνως θα θεμελιώνεται το μέλλον του. Άλλωστε, για την αιτιολόγηση της προτεινόμενης προσέγγισης, αρκεί να φέρει κανείς στη μνήμη του τα χαμένα χρόνια των πειραματισμών που οδήγησαν στην υποβάθμιση της εκπαίδευσης…

Ο ανεξάρτητος πυλώνας της εκπαίδευσης, η τεχνική εκπαίδευση, δεν υποφέρει από ιούς, γιατί… δεν υπάρχει! Είναι ακατανόητο, στη εποχή που οι κοινωνίες έχουν ανάγκη από ανθρώπινο δυναμικό με δεξιότητες, η πατρίδα μας να στερείται τεχνικής εκπαίδευσης. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα να σχεδιάσει και να λειτουργήσει τον πυλώνα αυτόν, στοχεύοντας στην ποιότητα και το κύρος του. Με την ενέργεια αυτή θα δώσει  διέξοδο στους νέους που συνωστίζονται στα δοκιμαζόμενα πανεπιστήμια και στην κοινωνία  τη δυνατότητα να παρακολουθήσει τις εξελίξεις.

Τι έχει συμβεί στη χώρα μας…

Κάθε κυβέρνηση, στο παρελθόν και κάθε υπουργός παιδείας της ίδιας κυβέρνησης, διέλυε τη σκάλα της εκπαίδευσης και προσπαθούσε να συναρμολογήσει τα κομμάτια της με βιασύνη ώστε να δίνει την εντύπωση του μεταρρυθμιστή! Το αποτέλεσμα… η μόλυνση να διαρρέει όλο το σύστημα…

Τι συμβαίνει σήμερα;
Το τοπίο είναι ομιχλώδες και δεν μπορούμε να δούμε τα τεκταινόμενα (ή δεν μπορώ να δω εγώ). Το ζητούμενο είναι να πειστεί η κοινωνία από την κυβέρνηση, για το σχεδιασμό του μέλλοντός της, και να συμβάλει με κάθε τρόπο ώστε αυτή να καταστεί εκπαιδευμένη και οι πολίτες της να αξιοποιούν με έξυπνο τρόπο τη γνώση. Ίδωμεν…

πρωινός λόγος 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.