Ο ουτοπικός κήπος της Εδέμ και η ζωγραφισμένη κόλαση

Γράφει ο Γιάννης Κίτσος, Οικονομολόγος – Σύμβουλος χρηματοοικονομικού και στρατηγικού σχεδιασμού

«Οι ιδέες των οικονομολόγων και πολιτικών φιλοσόφων», έγραφε ο Κέυνς, «είτε είναι σωστές είτε λανθασμένες, έχουν πολύ μεγαλύτερη δύναμη απ’ ό,τι γίνεται ευρύτερα αντιληπτό. Στην ουσία, η ανθρωπότητα κυβερνιέται απ’ αυτές. Άνθρωποι των έργων, οι οποίοι πιστεύουν ότι είναι απαλλαγμένοι από διανοητικές επιρροές, είναι συνήθως σκλάβοι κάποιου οικονομολόγου που δεν υπάρχει πια. Παράφρονες που βρίσκονται στην εξουσία, που ακούνε φωνές από το υπερπέραν, αντλούν την παράνοια τους από κάποιον παρωχημένο δοκιμιογράφο. Είμαι βέβαιος ότι έχει δοθεί υπερβολική έμφαση στη δύναμη των κατεστημένων συμφερόντων σε σύγκριση με τη σταδιακή επικράτηση των ιδεών». Σας θυμίζει κάτι πρόσφατο αυτό;

Ως προς αυτό, τον φιλελεύθερο Κέυνς τον δικαίωσε και συνεχίζει να δικαιώνει η ιστορία. Κατά τον αριστερό μανιχαϊσμό ο καπιταλιστής, ο επιχειρηματίας, αυτός που αποσκοπεί γενικότερα στο κέρδος δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα αδύναμο, ποταπό, αμαρτωλό πλάσμα, ένα πλάσμα εκ φύσεως εξαχρειωμένο και διεφθαρμένο, ένα πλάσμα που το μόνο που θα’ πρεπε να κάνει στη ζωή του είναι να ζητάει γονατιστό συγχώρεση για την πρόστυχη φύση του. Η κακιά δύναμη των κατεστημένων συμφερόντων και η καλή δύναμη του λαού. Πρόκειται για ένα κόσμο ιδεών. Ένα ολοκληρωτικό κόσμο που όλα τα τσουβαλιάζουμε.

Τον 17ο αιώνα στην Βοστόνη, ο Ρόμπερτ Κιν, ένας υπερήλικας δάσκαλος του Ευαγγελίου, άνθρωπος επιφανής, πλούσιος και πατέρας ενός παιδιού, παραβαίνοντας τη συνείδηση του και το λόγο του Ευαγγελίου, κατηγορείται για ένα αποτρόπαιο έγκλημα! Άκουσον Άκουσον! Έβγαλε, λέει, κέρδος πάνω από έξι πένες ανά σελίνι, κέρδος εξωφρενικό! Το δικαστήριο συνεδριάζει για ν’ αποφασίσει αν θα τον τιμωρήσει για το έγκλημα του με αφορισμό αλλά, λόγω του προτέρου εντίμου βίου του, οι δικαστές δείχνουν επιείκεια και τον απαλλάσσουν βάζοντας του πρόστιμο διακοσίων λιρών. Φανταστείτε το κέρδος να ήταν 2 σελίνια τι θα πάθαινε…

Ο «κατηγορούμενος» αποβλέπων στο οικονομικό όφελος δικάζεται και σήμερα, όχι όμως από το Ευαγγέλιο αλλά από τον μαρξισμό-λενινισμό. Δεν αφορίζεται, όπως τότε, όμως. Το μαρτύριο του δεν τελειώνει σήμερα με έναν απλό πρόστιμο ή και αφορισμό. Λοιδορείται, στηλιτεύεται η υπόληψη, αξιοπρέπεια και τιμή τόσο η δική του όσο και της οικογένειας του στην καλύτερη και στην χειρότερη κινδυνεύει η προσωπική και οικογενειακή του ακεραιότητα μέσα από ασύστολη προπαγάνδα, κατασκευασμένα ψέματα και κατηγορητήρια εναντίον του και φυσικά λαϊκά δικαστήρια.

Την πολιτική επανάσταση προσδοκούσε ο Καρλ Μαρξ. Η ειρωνεία είναι ότι είχε δίκιο. Όντως, γίναμε μάρτυρες μιας μεγάλης επαναστατικής κρίσης, μιας κρίσης όπου οι απαιτήσεις της οικονομικής τάξης συγκρούστηκαν άμεσα με εκείνες της πολιτικής τάξης. Η κρίση δεν παρατηρήθηκε όμως στην ελεύθερη, μη μαρξιστική Δύση αλλά στην πατρίδα του μαρξισμού-λενινισμού, την Σοβιετική Ένωση. Σκεφτείτε και κάτι άλλο. Κάποια από τα ιερά τέρατα της διανόησης, που τόσο πολύ θαυμάζετε μας έλεγαν κάποτε πως η γη είναι επίπεδη και πως το άτομο είναι το μικρότερο σωματίδιο της ύλης. Μόνο που το ξεπεράσαμε αυτό. Μάθαμε ότι η γη είναι σφαιρική και ανακαλύφθηκαν τα κουάρκ.

Ο κομμουνισμός, όμως, κομμουνισμός. Δόγμα χωρίς το μεταφυσικό κόσμο, αλλά με επίγειο παράδεισο! Ολόκληρη η ιστορία του κομμουνισμού είναι μια ακολουθία από εξόφθαλμες πλάνες. Κάποιοι δεν το κατάλαβαν και ακόμα αρνούνται να το καταλάβουν, αλλά και η χώρα μας, ως μια ξεχασμένη από το χρόνο σοβιετία, βίωσε πρόσφατα την ίδια ακριβώς επαναστατική κρίση. Το ζήσαμε, όμως, κυρίως μέσα από το καθεστώς που επιχείρησε να στήσει ο, «για πρώτη φορά αριστερά», του ουραγού ΣΥΡΙΖΑ. Ξέρετε ποιο είναι το βασικό γνώρισμα των ουραγών; Ο φθόνος για τα κατορθώματα των άλλων. Όλες αυτές οι εύθικτες μετριότητες, που τρέμουν μην τυχόν κι η δουλειά κάποιου άλλου αποδειχτεί ανώτερη απ’ τη δική τους. Το βλέπεις τόσο στο ύφος όσο και στο λόγο τους αυτό. Στα ένα μάτσο αηδιαστικά τους κλισέ που ανταλλάσσει ο όχλος στην αγορά.

Αυτό με τον Μαρξ ξανά πες το. Η ειρωνεία είναι ότι ο Καρλ Μαρξ είχε δίκιο. Επί διακυβέρνησης Σαμαρά ακούγαμε για προδότες, για γερμανοτσολιάδες κ.α.. Αποδείχτηκε για μια ακόμη φορά ότι όποιος είναι διατεθειμένος να αλλάξει πάντοτε θα θεωρείται προδότης απ’ αυτούς που είναι ανήμποροι να αλλάξουν, που φοβούνται μέχρι θανάτου την αλλαγή, που δεν την καταλαβαίνουν και απεχθάνονται κάθε αλλαγή. Πως τα φέρνει καμιά φορά η ζωή όμως, και τον μανιχαϊστικά από μαρξιστές-λενινιστές τότε «κατηγορούμενο», το κράτος δικαίου και η σωρεία κατηγοριών, αδικημάτων και ισχυρών ντοκουμέντων για δημιουργία παρακράτους και παραδικαστικού κυκλώματος, σύστασης εγκληματικής οργάνωσης, προσπάθειας πολιτικής δολοφονίας όχι μόνο αντιπάλων αλλά ακόμη και πρώην συντρόφων τους, και τελικά αλλοίωσης του Πολιτεύματος από τους μαρξιστές-λενινιστές «κατηγόρους» του και όχι ο μανιχαϊσμός, τον καθιστά σήμερα κατήγορο.

Οι μαρξιστές-λενινιστές είχαν φτιάξει ένα είδος ουτοπικού κήπου της Εδέμ και απέναντι είχαν ζωγραφίσει μια κόλαση. Πιστεύω ότι αυτό που ζητούσαν και πρόσφατα βίαια απαίτησαν από εμάς ήταν να κάνουμε ότι βλέπουμε τον κόσμο όπως τον βλέπουν αυτοί. Οι μάσκες, όμως, πέσανε. Δεν έχουν δικαίωμα να κατηγορούν κανέναν, λοιπόν. Δεν έχουν δικαίωμα να διεκδικούν τη σφραγίδα της αρετής. Αθετημένες υποσχέσεις, ανομολόγητοι πόθοι, προδοσία, δόλος, ψέμα, απάτη – είναι πλέον ένοχοι για όλα αυτά.

Ακόμη και σήμερα που οι μάσκες πέσανε, η αλήθεια αποκαλύφθηκε και η πραγματικότητα για μια ακόμα φορά τους διέψευσε, ενώ θα έπρεπε να λογοδοτούν συνεχίζουν ξεδιάντροπα να ζητάνε τη «συγκατάθεση» – την ψήφο – μας για τον κόσμο αυτό. Δεν ξέρω τι συγκατάθεση είν’ αυτή, όμως ό,τι κι αν θέλουν από μας, εμείς δεν πρέπει να τους χαρίσουμε ποτέ τις ζωές μας. Ακόμα κι αν σε δέσουν χειροπόδαρα, όπως πρόσφατα επιχείρησαν να το κάνουν τουλάχιστον σε κάποιους, μην χαρίσεις τη ζωή σου. Γιατί ένα μόνο ξέρω: αυτή είναι η μόνη μας ελπίδα. Και η ελπίδα ανήκει σε «εκείνον που αδιάκοπα αγωνίζεται ν’ ανυψωθεί», όπως έγραψε ο Γκαίτε. Αυτόν μπορούμε να σώσουμε! Για τους υπόλοιπους, δυστυχώς, δεν υπάρχει καμία σωτηρία! Μέχρι τέλους!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.