Ο μεγάλος «σεισμός» που έρχεται…

Του Θανάση Κ.

Βρισκόμαστε μπροστά σε μοναδικές ιστορικές στιγμές

Κυριολεκτικά μοναδικές.

Οι δύο μεγάλες πυρηνικές υπερδυνάμεις, μοιάζουν να βρίσκονται για πρώτη φορά τόσο κοντά σε άμεση αναμέτρηση από τον Οκτώβριο 1962 (Κρίση της Κούβας).

Μόνο που υπάρχει σήμερα μια μεγάλη διαφορά: Τότε όλοι γνώριζαν ποιες είναι οι «τοπικές συμμαχίες» και ποιο το μεταξύ τους «διακύβευμα».

Τώρα κανείς δεν είναι σίγουρος, ποιος είναι με ποιόν και εναντίον ποιού και τι επιδιώκει η κάθε πλευρά…

Τότε, το 1962, οι Σοβιετικοί εγκαθιστούσαν πυρηνικά όπλα στην Κούβα, δηλαδή «πολύ κοντά» στις ΗΠΑ, ενώ η Ουάσιγκτων είχε ήδη εγκαταστήσει πυρηνικά όπλα στην Τουρκία, δηλαδή «πολύ κοντά» στην ΕΣΣΔ…

Και μετά από μερικών ημερών κλιμάκωση της έντασης, συμφώνησαν και οι δύο να αποσύρουν τους πυραύλους τους από το «τρυφερό υπογάστριο» της άλλης πυρηνικής υπερδύναμης.

–Τώρα στη Συρία, οι Αμερικανοί είναι εναντίον του ΙΣΙΣ που πολεμούσε τον Άσαντ, αλλά είναι και εναντίον του ίδιοι του Άσαντ! Και συμμαχούν με τοπικές αντάρτικες ομάδες που πολεμούν τον Άσαντ, αλλά είναι τοπικά παρακλάδια της… Αλ Κάϊντα («Αλ Νούσρα»!)! Της Αλ Κάϊντα, την οποίοι οι ίδιοι Αμερικάνοι την κυνήγησαν σε όλα τα άλλα σημεία του μουσουλμανικού κόσμου!

–Και οι Ρώσοι είναι σύμμαχοι με τον Άσαντ, που πολεμάει το ΙΣΙΣ και στηρίζουν τους Κούρδους, που πολέμησαν κι εκείνοι το ΙΣΙΣ (ιδιαίτερα επιτυχώς μάλιστα), αλλά οι Ρώσοι συνεργάζονται πλέον και με τους Τούρκους, που πολεμούν τους Κούρδους της Συρίας

–Επίσης οι Ρώσοι συνεργάζονται με το Ιράν, που επίσης πολέμησε το ΙΣΙΣ, και στηρίζει τον Άσαντ, τον οποίο επιδιώκει να ανατρέψει ο Ερντογάν – ο οποίος, όμως συνεργάζεται με τη Ρωσία και με το Ιράν, που στηρίζουν, όμως τον Άσαντ!

–Οι Σαουδάραβες έχουν γυρίσει εναντίον του Άσαντ που συνεργάζεται με το Ιράν, και αυτό τους φέρνει σε κάποιου είδους «εκ των πραγμάτων συνεργασία» με το… Ισραήλ, που χτυπάει κυρίως το Ιράν στο έδαφος της Συρίας.

–Τους Κούρδους τους στηρίζουν και Αμερικανοί και Ρώσοι και Ισραηλινοί, αλλά όταν τους επιτέθηκαν οι Τούρκοι στο Αφρίν, οι Αμερικανοί σιωπηλώς τους εγκατέλειψαν, οι Ρώσοι έδωσαν το «πράσινο φως» στους Τούρκους να προχωρήσουν, ενώ οι Ισραηλινοί ασχολήθηκαν με τα… χτυπήματα κατά των Ιρανικών θέσεων πιο κάτω…

Κανείς δεν έχει πλήρως καταλάβει τι επιδιώκουν οι μεγάλοι και μικρότεροι πρωταγωνιστές αυτής της μάχης «πάντων κατά πάντων» στο έδαφος της Συρίας.

Κανείς!

Το μόνο βέβαιο πια, είναι ότι η Συρία τελικώς θα διαμελιστεί!

* Ο Άσαντ, προσπαθεί να κρατήσει τα μεγαλύτερο και πιο σημαντικό μέρος των εδαφών της χώρας του. Και να παραμείνει ο ίδιος στην ηγεσία…

* Οι Ρώσοι προσπαθούν να κρατήσουν τον Άσαντ και να μετατρέψουν τη Συρία (ή ό,τι απομείνει από τη Συρία) σε δικό τους «προπύργιο» στην περιοχή! Όπου κάνουν ξανά την «επανεμφάνισή» τους (μετά από δεκαετίες) ως παγκόσμια υπερδύναμη…

* Οι Ιρανοί θέλουν να διατηρήσουν τον έλεγχο ενός «στρατηγικού διαδρόμου», από το ίδιο το Ιράν, μέσω κεντρικού Ιράκ και Συριακών εδαφών, ως το Λίβανο, όπου ισχυρή επιρροή έχει η Χεζμπολάχ – Σιιτική πολιτική και στρατιωτική οργάνωση.

* Οι Ισραηλινοί θέλουν να αποκόψουν τον Ιρανικό αυτό «διάδρομο» και ενδεχομένως να δώσουν ένα πλήγμα στο Ιράν, πριν αποκτήσει πυρηνικά όπλα.

* Και οι Κούρδοι θέλουν να κάνουν αποφασιστικό βήμα στη δημιουργία δικού τους κράτους, με βάση δύο «θύλακες»: στη Βόρεια Συρία και στο Βόρειο Ιράκ. Με μελλοντικές «προεκτάσεις» στο Βόρειο, Ιράν αλλά κυρίως στο Νοτιοανατολική Τουρκία.

* Οι Τούρκοι θέλουν να αποτρέψουν, πάση θυσία, την αυτονόμηση των Κούρδων σε όλη τη νότια συνορογραμμή τους. Γιατί φοβούνται πως, αν συμβεί αυτό, θα οδηγήσει τελικά στον εδαφικό ακρωτηριασμό της ίδιας της Τουρκίας!

* Αντίθετα οι Ισραηλινοί θέλουν τη δημιουργία Κουρδικού κράτους, γιατί αυτό θα αποκόψει οριστικά τον Ιρανικό «διάδρομο» στην περιοχή.

Στο μεταξύ η Τουρκία του Ερντογάν, έχει μεταπηδήσει από την «γεωπολιτική ευελιξία» στον απόλυτο καιροσκοπισμό και στην απόλυτη αναξιοπιστία που φτάνει τα όρια της πλήρους αποσταθεροποίησης:

* Οι Τούρκοι πέρσι συγκρούστηκαν σοβαρά με τη Ρωσία (της κατέρριψαν και αεροπλάνο στη Συρία), ενώ τώρα τα «σπάνε» και με τις ΗΠΑ. Έχουν κατηγορήσει και τη Μόσχα και την Ουάσιγκτων – ότι στηρίζουν τους Κούρδους (όπως, άλλωστε και το Ισραήλ).

* Οι Ρώσοι έχουν αποκαλύψει δημόσια πως ο Ερντογάν συνεργαζόταν με το ΙΣΙΣ! Οι Αμερικανοί, τα ίδια και χειρότερα: δικάζουν παλαιό συνεταίρο του Ερντογάν, με την κατηγορία, μεταξύ άλλων, ότι συνεργαζόταν στο λαθρεμπόριο πετρελαίου Τουρκίας-ΙΣΙΣ.

Αλλά το περίεργο είναι πως οι Ρώσοι σήμερα φαίνονται να συνεργάζονται με τον Ερντογάν, τον οποίο μόλις πέρσι κατήγγελλαν, ενώ οι ΗΠΑ αναθεματίζουν τον Ερντογάν σήμερα για τη συνεργασία του με τους Ρώσους και τους Ιρανούς, την ώρα που ο Ερντογάν παραμένει ωστόσο – τυπικά τουλάχιστον – «σύμμαχός τους» στο ΝΑΤΟ!

Μύλος…

Ο ίδιος ο Ερντογάν, έχει ζητήσει να πάρει αντιβαλλιστικούς πυραύλους S-400 από τους Ρώσους, υπερσύγχρονα αεροσκάφη F-35 από τους Αμερικανούς και πυρηνική τεχνολογία για κατασκευή αντιδραστήρα, επίσης από τους Ρώσους (είναι ο πρώτος ρωσικός πυρηνικός αντιδραστήρας που εξαγγέλλεται εκτός εδαφών της πρώην Σοβιετικής Ένωσης!)

Δύο πράγματα είναι σίγουρα μέχρι στιγμής:

–Πρώτον ότι όλες αυτές οι φιλοδοξίες της Τουρκίας ΔΕΝ πρόκειται να πραγματοποιηθούν ταυτοχρόνως! Οι Αμερικανοί δεν δίνουν τεχνολογία αιχμής στους Τούρκους, αν ταυτόχρονα οι Τούρκοι αγοράσουν από τους Ρώσους άλλα οπλικά συστήματα αιχμής.

–Δεύτερον το Ισραήλ δεν πρόκειται, επ’ ουδενί, να δεχθεί μια Τουρκία με «πυρηνικές δυνατότητες» στην περιοχή τόσο κοντά της, όπως ακριβώς δεν δέχεται το Ιράν. Το Ισραήλ είναι κατηγορηματικά αντίθετο με την κατασκευή Ρωσικού πυρηνικού αντιδραστήρα στη νότια Τουρκία, όπως η Ουάσιγκτων είναι κατηγορηματικά αντίθετη με την προμήθεια ρωσικών πυραύλων S-400 από την Τουρκία.

Κι έτσι, το ίδιο το ΝΑΤΟ βρίσκεται ήδη στο… «κατώφλι της ανυπαρξίας», της de facto διάλυσής του! Της ιστορικής του «έκλειψης»

Όταν ένα μέλος της συμμαχίας προσδένεται τόσο στενά με τον… εχθρό, τότε παύει να είναι μέλος της συμμαχίας.

Και η συμμαχία αναθεωρεί εντελώς τον τρόπο που υπάρχει και τα «στηρίγματά» της.

–Αν η Τουρκία, υπό την πίεση δυτικών και Ισραήλ, εγκαταλείψει τα σχέδιά της να προμηθευθεί ρωσική τεχνολογία (αντιβαλλιστικούς πυραύλους και πυρηνικό αντιδραστήρα). τότε σπάει τη στενή συνεργασία της με τη Ρωσία, η οποία μπορεί να της το «ανταποδώσει» στηρίζοντας αποφασιστικά τους Κούρδους.

–Αν η Τουρκία παραμείνει στη σημερινή, «φιλο-ρωσική» της θέση – παρά τις πιέσεις της Δύσης να αλλάξει – τότε διαλύεται οριστικά η νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ, και οι Αμερικανοί, όπως και το Ισραήλ θα της το «ανταποδώσουν» – επίσης, στηρίζοντας αποφασιστικά τους Κούρδους.

–Οι Κούρδοι τα γνωρίζουν αυτά και παρά το γεγονός ότι υποχρεώθηκαν να αναδιπλωθούν τοπικά από το Αφρίν, περιμένουν «που θα κάτσει η μπάλα», για να στηριχθούν από κάποια ή κάποιες μεγάλες δυνάμεις.

Υπάρχει βέβαια, πάντα η περίπτωση να ανατραπεί τελικά ο Ερντογάν και να ανα-διαπραγματευθεί η Τουρκία τη διεθνή της θέση. Αλλά αυτό θα σήμαινε πιθανότατα εμφύλιο Πόλεμο στην Τουρκία! Γιατί υπέστη τόσα πολλά από τον Ερντογάν τα τελευταία δύο χρόνια, ολόκληρη η τουρκική ελίτ και η δυτικότροπη μεσαία τάξη της χώρας, που αν πέσει ο Ερντογάν θα ακολουθήσουν σαρωτικές «εκκαθαρίσεις» των οπαδών του. Οι οποίοι όμως, είναι πλέον, καλά δικτυωμένοι και πλήρως εξοπλισμένοι.

Η κατάσταση στη Συρία – και σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή – μοιάζει όλο και περισσότερο χαοτική!

Η μήπως, όχι;

Μπορεί να υπάρχουν επί τόπου πολλαπλές αντιπαλότητες και αμοιβαία αποκλειόμενες «συμμαχίες», αλλά μέσα στα θολά νερά της πλήρους γεωπολιτικής σύγχυσης αρχίζουν να αναδεικνύονται κάποιες μακροχρόνιες τάσεις.

* Πρώτον, ποιοι ήθελαν την αποδυνάμωση του ΝΑΤΟ;

Δύο «παίχτες»: Ο Ντόναλντ Τράμπ (ήταν μέρος της γεωπολιτικής του ατζέντας) και ο Βλαδίμηρος Πούτιν!

–Ο Τράμπ για να αντικαταστήσει το παρωχημένο ΝΑΤΟικό σύστημα συλλογικής ασφαλείας των ΗΠΑ, με μια αλυσίδα διμερών συμμαχιών με αξιόπιστους εταίρους.

–Και ο Πούτιν από την πλευρά του, για να σπάσει τη «θηλιά» που έβαλαν στη χώρα του οι δυτικοί, μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

«Εξωθούν» λοιπόν, και οι δύο τους τον Ερντογάν να τους… «λύσει» το πρόβλημα!

* Δεύτερον, το Ισραήλ θέλει να τελειώνει με το πυρηνικό Ιράν και φυσικά να μην επιτρέψει μια πυρηνική Τουρκία! Αν τα επιτύχει αυτά, θα ξαναγίνει ο αδιαμφισβήτητος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ενώ τελευταία κόντευε να γίνει ο μη υπερασπίσιμος «αδύνατος κρίκος», μέσα σε ένα ταραγμένο πέλαγο «Αραβικής άνοιξης»…

Μόνο που για να έχει γεωπολιτική ασφάλεια τα Ισραήλ, πρέπει να συνδέεται με τη δύση. Και τέτοιος «κρίκος ασφαλείας» ανάμεσα στη Δύση και το Ισραήλ. μπορεί να είναι μόνον η Ελλάδα μαζί με τον Κύπρο!

Όπως απαραίτητη για το Ισραήλ είναι η σταθεροποίηση του κοσμικού καθεστώτος Σίσι στην Αίγυπτο (που κυνήγησε τους φονταμενταλιστές «αδελφούς μουσουλμάνους») και η εξομάλυνση των σχέσεων του με τους Ιορδανούς στα ανατολικά του.

Η δημιουργία ενός μεγάλου ή μεσαίου Κουρδικού κράτους στην περιοχή, είναι απαραίτητη για όλους! Θα εξισορροπεί τοπικά το Σιιτικό Ιράν και την ασταθή διχασμένη Τουρκία. Θα αυξάνει το αίσθημα ασφαλείας του ίδιου του Ισραήλ – εξυπηρετώντας έτσι και τις ΗΠΑ. Θα εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα και των Σαουδαράβων και των Αιγυπτίων (που δεν βλέπουν με καλό μάτι πλέον ούτε το Ιράν ούτε την Τουρκία), ενώ θα καθησυχάζει και τους ίδιους τους Σύρους.

Τα σύνορα της Μέσης Ανατολής θα αλλάξουν δραστικά, με ακρωτηριασμό και της Συρίας και του Ιράκ – ίσως και του Ιράν και της Τουρκίας τελικά.

Μέσα σε αυτή τη δυναμική που εξελίσσεται εδώ και καιρό – αλλά μπαίνει πλέον στην πιο κρίσιμη φάση– η Ελλάδα είναι ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά.

Για να διεκδικήσει νέο ρόλο – που η θέση της το επιτρέπει, κι ίσως το επιβάλλει – χρειάζεται να αλλάξει και η ίδια πολύ.

–Το Ισραήλ βλέπει τη σημασία που έχει για την ασφάλειά του ο «ενιαίος χώρος» Ελλάδας-Κύπρου.

–Οι Αιγύπτιοι κι αυτοί βλέπουν πως μαζί με την Ελλάδα και την Κύπρο μπορούν ευκολότερα να «συγκλίνουν» οι ίδιοι με τα αμυντικά συμφέροντα του Ισραήλ, πράγμα που το έχουν ανάγκη στη μάχη τους κατά των σουνιτών φονταμενταλιστών.

–Οι Αμερικανοί κατανοούν πως, αν χαθεί γι’ αυτούς η Τουρκία, ή αποδυναμωθεί η θέση τους εκεί ή διαμελιστεί η ίδια η Τουρκία υπό το βάρος των εσωτερικών της συγκρούσεων (και τα τρία είναι πιθανά πλέον), η Ελλάδα είναι αναντικατάστατο «προπύργιό» της δύσης στην περιοχή.

Ο Αντώνης Σαμαράς είχε εγκαινιάσει – σε ανύποπτο χρόνο – την περίοδο 2013-14, τον «άξονα» Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ και το «τρίγωνο» Ελλάδα-Κύπρος-Αίγυπτος. Σαν να ήξερε τι επρόκειτο να συμβεί από τότε.

Οι Ισραηλινοί το κατάλαβαν αμέσως. Και ο Σίσι της Αιγύπτου, το ίδιο.

Οι Αμερικανοί «κάτι» άρχισαν να καταλαβαίνουν τότε…

(Οι Ευρωπαίοι, πάλι, δεν κατάλαβαν απολύτως τίποτε.

Εκτός, ίσως, από τους Ιταλούς και τη Μάλτα…)

Αλλά για να δουλέψουν όλα αυτά, χρειάζεται μια «διαφορετική Ελλάδα» απ’ αυτό που την κατάντησε ο Τσίπρας.

Με άμεση προτεραιότητα, να κλείσουν τα σύνορα στο Αιγαίο, να αρχίσουν να απομακρύνονται οι λαθρομετανάστες από τη χώρα (που υπονομεύουν πλέον την εσωτερική της ασφάλεια), και να αποκατασταθεί ο νόμος και η τάξη που έχει πλέον διαλυθεί…

Δηλαδή, να ξηλωθούν όλα τα «γραμμάτια» που αφήνει πίσω του ο ΣΥΡΙΖΑ.

Γιατί μια χώρα που δεν μπορεί να διαφυλάξει την πρωτεύουσά της, δεν μπορεί να προστατέψει τα σύνορά της, ούτε να γίνει «προπύργιο» σταθερότητας στην περιοχή της. Ούτε να… «συγκλίνει στρατηγικά» με κανένα.

Χρειαζόμαστε μιαν άλλη Ελλάδα!

Σύγχρονη, σταθερή, αναπτυξιακή, ισχυρή και σοβαρή.

Πώς λέμε ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ;

Καμία σχέση

ΥΓ. Ο Πόλεμος «των έξη ημερών» στη Μέση Ανατολή, τον Ιούνιο του 1967 συνέπεσε περίπου με τον κατάρρευση της ανάπηρης μεταπολεμικής δημοκρατίας στην Ελλάδα και την εγκαθίδρυση του δικτατορικού καθεστώτος.

Ο Πόλεμος του Γιόμ Κιπούρ στη Μέση Ανατολή, τον Οκτώβριο του 1973, συνέπεσε σχεδόν με την ανατροπή του δικτάτορα Παπαδόπουλου και λίγο αργότερα με την κατάρρευση του δικτατορικού καθεστώτος.

Η επικείμενη κοσμογονία γεωπολιτικών ανακατατάξεων που κυοφορείται σήμερα, πάντα στη Μέση Ανατολή, αν και σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα αυτή τη φορά – είναι πολύ πιθανό να σηματοδοτήσει μεγάλες πολιτικές ανακατατάξεις και μέσα στην Ελλάδα.

Ένας μεγάλος γεωπολιτικός «σεισμός» στην ευρύτερη γειτονιά μας, μπορεί τελικά να ξεμπλοκάρει τα εσωτερικά μας αδιέξοδα εδώ και δεκαετίες.

Έχει ξαναγίνει, εξ άλλου, πολλές φορές, στο απώτατο και πιο πρόσφατο παρελθόν.

 

ΥΓ: Αντί φωτό για το άρθρο, σήμερα έχουμε πένθος.

Πενθεί όλη η Πατρίδα το παλικάρι που χάσαμε. Τον αετό που “έμεινε” εκεί να φυλάει το Αιγαίο μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *