Ο Αντώνης Σαμαράς επισημαίνει το τέλος των ψευδαισθήσεων

Γράφει ο Διονύσης Κ. Καραχάλιος

Θυμίζω την δήλωση του Αντώνη Σαμαρά για την μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, διότι νομίζω ότι, με την σαφήνεια και την λιτότητά της, επισημαίνει το τέλος των ψευδαισθήσεων…  Πρέπει, με άλλα λόγια, να καταστεί αντιληπτή η ξεχωριστή σημασία της και να γίνει κατανοητό το εντελώς διαφορετικό βάρος της (πολιτικό, ηθικό, θρησκευτικό, εθνικό, ιστορικό) από όλες τις άλλες αντίστοιχες δηλώσεις, που δημοσιοποιήθηκαν με αφορμή το ανοσιούργημα του χιτλερίσκου της γειτονικής χώρας:

«Στους 20 αιώνες ύπαρξης του Χριστιανισµού, η Αγία Σοφία είναι για περισσότερο από 1.000 χρόνια ο πιο εµβληµατικός και µεγαλειώδης Χριστιανικός ναός. Σήµερα µετατρέπεται ξανά σε τζαµί! Και οι παγκόσµιες αντιδράσεις, χλιαρές! Η Ευρώπη κοιµάται. Η ∆ύση αυτοκτονεί. Όποιοι δεν υπερασπίζονται την ταυτότητα και τον πολιτισµό τους, αφανίζονται».

Πράγματι! Πάνω απ’ όλα, δηλαδή πάνω και πέρα από πολιτισμικό μνημείο, ιστορικό κτίσμα, παγκόσμια κληρονομιά, υπόδειγμα αρχιτεκτονικής και θρησκευτικό σύμβολο (γενικώς και αορίστως…), η Αγία Σοφία είναι ο πλέον εµβληµατικός και µεγαλειώδης Χριστιανικός ναός. Όχι για κάποιες δεκαετίες, ή εξ αιτίας παροδικών συγκυριών, ή εν μέσω κάποιων άλλων γεγονότων που σημάδεψαν την παγκόσμια ιστορία, αλλά διότι,  για περισσότερο από 1.000 χρόνια, υπήρξε το πνεύμα, η ψυχή, η καρδιά της Βασιλεύουσας! Είναι ο πλέον εµβληµατικός και µεγαλειώδης Χριστιανικός ναός, που ύμνησε την Σοφία του Θεού, επιβλητικός, πανέμορφος, συγκλονιστικός στην μεγαλόπρεπη θωριά του, που εξέπεμψε αμέτρητες φορές «Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια»,  καθώς συντρίβονταν στα πόδια Της τα αλλεπάλληλα στίφη των βαρβάρων, που επί αιώνες ορέγονταν και πολιορκούσαν την Πόλη, και ο οποίος ένωσε, αγέρωχος και ουράνιος στα άτρωτα θεμέλια του, την θεϊκή δόξα με την επίγεια δόξα της περίλαμπρης Αυτοκρατορίας… Ακριβώς για όλα αυτά που υπήρξε, για χίλια χρόνια, η Αγία Σοφία, το γεγονός ότι ο ημιβάρβαρος σατράπης της Τουρκίας αδιαφόρησε πλήρως για τις προειδοποιήσεις και τις σχετικές επισημάνσεις σημαινόντων Ευρωπαίων ηγετών και προχώρησε στο ανοσιούργημα του, δεν αποτελεί απλώς πλήγμα δυσβάστακτο και ανεπούλωτο για τον Ελληνισμό, την Χριστιανοσύνη και του πιστούς της. Υποδηλώνει τον βαθύ ύπνο του πολιτισμένου κόσμου, που εγκλωβισμένος στις διαστροφικές κατευθύνσεις της πολιτικής ορθότητας αδυνατεί να συλλάβει το μέγεθος της απειλής του Ισλάμ και μοιάζει έτοιμος να αυτοκτονήσει, αρνούμενος να υπερασπιστεί την ταυτότητα και τον πολιτισμό του, δηλαδή την ίδια την ύπαρξή του…

Ο μεγαλομανής ισλαμοφασίστας ηγεμών της γειτονικής χώρας έχει αντιληφθεί ότι η Ευρώπη και η Δύση γενικότερα έχουν αποδεχθεί, εδώ και μερικές δεκαετίες, σχεδόν μοιρολατρικά, την εισβολή του Ισλάμ στα εδάφη της. Εισβολή, που εκδηλώνεται όχι μόνον με την δημιουργία ολόκληρων «νησίδων διαφορετικότητας» μέσα στις ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις, όπου κυριαρχούν, σε βαθμό ανατριχιαστικό, ο θρησκευτικός φονταμενταλισμός και ο πολιτισμικός  σκοταδισμός των πλέον φανατικών ισλαμιστών. Αλλά και «εισβολή» που εκδηλώνεται με την επικράτηση απίθανων ερμηνειών και εξηγήσεων, οι οποίες καταλήγουν να αποδέχονται ή να ανέχονται όλα όσα οι δυτικές κοινωνίες έχουν αρνηθεί και καταδικάσει, ιδεολογικά, πολιτικά και νομικά, ακριβώς διότι υποβιβάζουν τον άνθρωπο και αρνούνται την αξία του προσώπου του. Έτσι, αυτή η ρητή και απερίφραστη καταδίκη απαρχαιωμένων και σκουριασμένων αντιλήψεων, υποχωρεί θεαματικά όταν πρόκειται να αντιμετωπίσει τις φυλετικές διακρίσεις, την ανισότητα ανδρών και γυναικών, την θρησκευτική μισαλλοδοξία, τον εθνικιστικό φανατισμό, την εγκληματικότητα κατά των ηθών και την πολιτισμική υστέρηση, δηλαδή όλα όσα κουβαλά μαζί του και επιβάλλει στους πιστούς του το φανατικό Ισλάμ. Υπό την καθοδήγηση της λεγόμενης «πολιτικής ορθότητας», που υπαγορεύει την άνευ όρων αποδοχή, από την έννομη τάξη και τον δημόσιο βίο των δυτικών κοινωνιών, κάθε παρέκκλισης ή παρεκτροπής, ακόμη και ακραίας, εφ’ όσον αυτή απορρέει από την ισλαμική πίστη του «άλλου», ο δυτικός άνθρωπος τείνει να αυτό –ευνουχιστεί ακόμη και στις δικές του ηθικές, πολιτισμικές και νομικές αρχές και αξίες, από τον φόβο μήπως χαρακτηρισθεί «φοβικός», «ρατσιστής», «μισαλλόδοξος» ή «φασίστας»… Φυσική κατάληξη αυτών των παρανοϊκών αντιλήψεων είναι η σταδιακή υποταγή στην ολοκληρωτική βούληση και νοοτροπία φανατισμένων ομάδων και ολοτήτων, που σαφώς αποβλέπουν στην κυριαρχία τους επί του δυτικού κόσμου και στην εξαφάνιση των πολιτισμικών χαρακτηριστικών του…

Στο πλαίσιο αυτών των αντιλήψεων, οι Ευρωπαίοι ηγέτες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, αρνούνται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, να διαπιστώσουν στις πρόσφατες κινήσεις  και προκλήσεις του Ερντογάν, τόσο έναντι της Ελλάδος και της Κύπρου, όσο και στην ευρύτερη μεσογειακή λεκάνη, την βουλιμική επιθυμία του τούρκου ηγεμόνα, να εκμεταλλευθεί τα ένστικτα και τις δοξασίες του ισλαμικού κόσμου που περιβάλλει την Μεσόγειο, προκειμένου να εξυπηρετήσει τον άκρατο μεγαλοϊδεατισμό του και την ακόρεστη μεγαλομανία του.  Εγκλωβισμένοι στις δικές τους ευκαιριακές πολιτικές εκτιμήσεις, στα στενά οικονομικά τους συμφέροντα και στην αφελή παραγνώριση του ισλαμικού κινδύνου και αρνούμενοι να ενεργοποιήσουν στο επιβαλλόμενο βαθμό τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλουν οι ευρωπαϊκές Συνθήκες, οι Ευρωπαίοι ηγέτες αδυνατούν να αντιληφθούν την σημερινή πραγματικότητα, όπως την εκφράζει, εν τούτοις απερίφραστα και προκλητικά, ο Ερντογάν: Ένας φανατικός ισλαμιστής, που συνδυάζει τον θρησκευτικό φανατισμό του και την απέχθειά του προς τις αξίες και τις αρχές του δυτικού πολιτισμού, με την διαρκώς αυξανόμενη μεγαλομανία του και την υστερική φαντασίωσή του να ηγηθεί του ολοκληρωτικού Ισλάμ και να επιβάλλει την χώρα του ως ηγέτιδα δύναμη σ’ αυτόν τον αναχρονιστικό και αντιδημοκρατικό κόσμο…   

Είναι ακριβώς οι προηγούμενες διαπιστώσεις, που υπαγόρευσαν στον Αντώνη Σαμαρά να θυμίσει ότι «Η Ευρώπη κοιµάται. Η ∆ύση αυτοκτονεί. Όποιοι δεν υπερασπίζονται την ταυτότητα και τον πολιτισµό τους, αφανίζονται». Και είναι αυτές ακριβώς οι πικρές επισημάνσεις του Αντώνη Σαμαρά που πρέπει να ηχήσουν στα ώτα των Ευρωπαίων ηγετών και να τους υποχρεώσουν να σκεφθούν, σοβαρά και υπεύθυνα, ότι από το τζαμί, που θέλησε να μετατρέψει την Αγία Σοφία ο ανεκδιήγητος νεοοθωμανός, θα εκπέμπει τα σκοταδιστικά μηνύματά του και τις παραληρηματικές απειλές του εναντίον ολόκληρου του πολιτισμένου κόσμου, καλλιεργώντας ταυτόχρονα τον φανατισμό και το μίσος των ομοθρήσκων του…

Είναι γεγονός ότι, η Αγία Σοφία είναι, για τον κάθε Έλληνα και την κάθε Ελληνίδα, κάτι πολύ περισσότερο από ιστορική μνήμη, ιερή κληρονομιά, θρησκευτικό σύμβολο και πολιτισμικός θησαυρός: Είναι πόνος, δάκρυ, καημός, ελπίδα και όνειρο… Είναι ένδοξο παρελθόν, αιώνια υπόμνηση ηρωικής θυσίας, σκίρτημα ψυχής, μέρος της ταυτότητάς μας, ή ίδια η εθνική μας συνείδηση… ¨Όμως και για τον ελεύθερο και δημοκρατικό κόσμο της Δύσης, η μετατροπή της Αγία Σοφίας σε τζαμί, ως δηλωτική της βαθύτατης περιφρόνησης του Ερντογάν προς τον πολιτισμό της, τα μνημεία της και τους συμβολισμούς της, πρέπει να λειτουργήσει αφυπνιστικά και αποφασιστικά, έτσι ώστε να αποτραπεί η πραγμάτωση των φαντασιώσεων του τούρκο σατράπη… Όπως, κάποτε, που η εξυμνούμενη στην Αγία Σοφία Υπέρμαχος Στρατηγός προστάτευε, από τα τείχη της Βασιλεύουσας, την Δύση ολόκληρη…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.