Ο ανηφορικός… Μεγάλος Περίπατος

Γράφει ο Αγκιτάτορας

Κάθε μεγάλη αλλαγή, όσο καλά σχεδιασμένη κι αν είναι, χρειάζεται αρκετό χρόνο για να αφομοιωθεί.

Η ενοποίηση του ιστορικού κέντρου με ταυτόχρονο περιορισμό της κυκλοφορίας των οχημάτων, υπήρξε ένα πλάνο που συζητιόταν, εξαγγέλλονταν αλλά ποτέ δεν έφθανε στο σχέδιο της πραγμάτωσης εδώ και 30 χρόνια.

Την περίοδο δημαρχίας του Αντώνη Τρίτση, η προοπτική ενός τέτοιου έργου περιελάμβανε την επαναφορά του τραμ στην πόλη. Αυτό έγινε μερικά χρόνια μετά αλλά όχι στο βαθμό που αναμενόταν, όπως πχ επί της Πανεπιστημίου. Το μετρό κάλυψε ένα μεγάλο μέρος των μεταφορικών αναγκών των Αθηναίων.

Παρ’ όλα αυτά η πληθυσμιακά πυκνοκατοικημένη Αττική, συνεχίζει να κρατά δέσμια του κέντρου της Αθήνας πολλά διοικητικά σημεία, εντείνοντας την ήδη υπερφορτωμένη κυκλοφορία. Ήταν, λοιπόν, αναμενόμενο η μείωση των διαθέσιμων λωρίδων να φέρει και σχετικό κομφούζιο.

Η πιλοτική έναρξη του Περιπάτου συνέπεσε με τη δράση του κορωνοϊού και τον φόβο χρήσης των ΜΜΜ, την κατάργηση του δακτύλιου αλλά και εναλλακτικών διαδρομών που να μην καθυστερούν τους οδηγούς.

Το ερώτημα λοιπόν είναι αν θα εξομαλυνθεί η κατάσταση, όταν ομαλοποιηθεί η κατάσταση, χρησιμοποιούμε συχνότερα τα ΜΜΕ, επανέλθει το τραμ στο Σύνταγμα και προτιμηθούν άλλες διαδρομές από τους αυτοκινητιστές;

Το πιθανότερο είναι ότι σταδιακά τα προβλήματα θα ελαχιστοποιηθούν και θα προσαρμοστούμε στη νέα πραγματικότητα. Ο Δήμος Αθηναίων οφείλει να καταγράφει τις αντιδράσεις και τα προβλήματα που προκύπτουν και να προτείνει βελτιώσεις. Η στείρα υπεράσπιση ενός αρχικού πλάνου δεν αρκεί και καταντά στρουθοκαμηλισμός.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.