Να καεί η κατσίκα του γείτονα

Γράφει η Φωτεινή Ν. Σόφτη, Νομικός

Καλοί μου φίλοι, μέσα σε όλη την πικρία που νιώθω για τις τελευταίες εξελίξεις και το θέατρο του παραλόγου της πολιτικής σκηνής, βρίσκω πολύ αστείο -τραγελαφικό για την ακρίβεια- ότι εκτός από τους μετέχοντες στη διακυβέρνηση -εν στενή και ευρεία έννοια- κανείς γύρω μας δεν δηλώνει ανοιχτά ότι ψήφισε ΣύΡιζΑ. Ακόμα κι αν ακούσεις κάποιον να βρίσκει κάτι το θετικό ή να προσπαθεί να αντιπαραβάλει αρνητικά και θετικά της διακυβέρνησης και θεωρήσεις ότι πρόκειται για ψηφοφόρο του ΣυΡιζΑ, στο τέλος της όποιας ανάλυσης – θέσης ή αντιπαράθεσης – καταλήγει στο: «εγώ δεν τους ψήφισα, βέβαια, αλλά …»

Σαν την τραγουδίστρια απο τους «Δέκα Μικρούς Μήτσους »  που στο τέλος κάθε γλαφυρής διήγησης  προσέθετε «εμένα βέβαια … δεν μ’αρέσει …»  Αναρωτιέσαι, τέλος πάντων, ποιος τους ψήφισε, γιατί πρώτη φορά συμβαίνει ένα κόμμα -που σε αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις- απέσπασε μεγάλα εκλογικά ποσοστά, να μην έχει εμφανείς ψηφοφόρους.

Τι φοβούνται, τέλος πάντων, οι ψηφοφόροι του ΣυΡιζΑ και «κανείς τους δεν ψήφισε»; Την κοινωνική κατακραυγή μήπως; Την ένδεια επιχειρημάτων προς υπεράσπιση της επιλογής τους; Δύσκολο να το δεχτεί κάποιος. Δεν ιδρώνει εύκολα το αυτί ημών των Ελλήνων, φίλοι μου, ακόμη και αν έχουμε μετανιώσει και αν έχουμε λαθέψει, ακόμη και αν στερούμαστε επιχειρημάτων. Είναι έτσι το θυμικό του Έλληνα, ο εγωισμός και η παρρησία του γενικώς, ακόμα κι αν οι επιλογές δεν απέφεραν τα αναμενόμενα, τις υπερασπιζόμαστε, δεν τις κρύβουμε. Έχουμε, άλλωστε όλοι ζήσει δεκαετίες ολόκληρες που οι ψηφοφόροι υπερασπίζονταν με σθένος και φανατισμό τις επιλογές τους από εγωισμό ή και φιλότιμο.

Τι ακριβώς συμβαίνει με τους ψηφοφόρους του ΣυΡιζΑ; Μήπως δεν είναι τα αποτελέσματα των επιλογών τους που τους κάνουν να κρύβονται αλλά οι εξαρχής ταπεινές προθέσεις τους; Και εξηγούμαι: το ότι κάποιος, άλλα περίμενε κι άλλα προέκυψαν δεν είναι δα και για ντροπή, άλλωστε υπάρχει πάντα και η εύκολη μαϊντανό-επωδός: «όλοι ίδιοι είναι», «είδαμε και με τους προηγούμενους», «καμένη γη παραλάβαμε». Από ψυχολογικής άποψης δεν είναι τα λάθη του για τα οποία ντρέπεται κάποιος, είναι όμως οι κακές προθέσεις του, τα χαιρέκακα σύνδρομα του, τα ταπεινά κίνητρα εξόντωσης του πλησίον του, τα οποία ούτε στον εαυτό του δεν ομολογεί. Αυτά ναι, φίλοι μου, … είναι για ντροπή!

Φοβάμαι ότι η χειρότερη -και ελπίζω όχι η πολυπληθέστερη- κατηγορία ψηφοφόρων του ΣυΡιζΑ είναι εκείνη του φθονερού γείτονα που η παροιμία τον θέλει χειρότερο και από φίδι. Του ανθρώπου που φθονεί  τους άλλους, ψάχνοντας άλλοθι για την αποτυχία ή τη στασιμότητα του. Εκείνου που τρέμει στην αποκάλυψη του κακού που του προκάλεσε η ραστώνη και η κοντόφθαλμη βολεψονοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας που ενστερνίστηκε ταχέως και  αμάσητα.

Και ποιος είναι εκεί για να του το θυμίζει βασανιστικά; Μα, βεβαίως, ο γείτονας που παλεύει παρά την κρίση, που πληρώνει τους λογαριασμούς και τα διόδια σε πείσμα του «δεν πληρώνω», που δεν αγόρασε βίλα και δεν έχει κόκκινο δάνειο. Δεν είναι οι πληγέντες από την κρίση που ντρέπονται για τις επιλογές τους. Αυτοί είναι όρθιοι και παλεύουν και επειδή ακριβώς δεν έχουν «παραδοθεί» είναι στο στόχαστρο. Στο στόχαστρο του κακού γείτονα που του πρότεινε ο Κύριος να του εμφανίσει μια καλή κατσικούλα για να έχει κι αυτός τα οφέλη και να μη ζηλεύει, όταν, όμως, αναλογίστηκε τα έξοδα και τη φροντίδα του ζώου, ξεστόμισε την κρυφή επιθυμία του -γιατί στον Θεό μιλούσε- να καεί η κατσίκα του γείτονα.

Ας σκεφτούμε, τώρα, την στρατηγική επιλογή του ΣυΡιζΑ που δεν είναι άλλη παρά η εξόντωση της μεσαίας τάξης. Πού είναι η ελίτ που δήθεν θα κατακρήμνιζε; Αυτή βρίσκεται, βρισκόταν και θα βρίσκεται στο απυρόβλητο. Δεν ήτανε ποτέ στόχος της αριστεράς η ελίτ, ήταν στυλοβάτης της. Αντιθέτως, ο εχθρός του λαού είναι σήμερα η μεσαία τάξη, η οποία πρέπει πάση θυσία να εξαφανιστεί για να γίνουν οι φτωχοί φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. Οι πρώτοι θα μείνουν αιώνια ψηφοφόροι της Αριστεράς, εξαρτώμενοι από κοινωνικά επιδόματα και προεκλογική ελεημοσύνη. Οι δεύτεροι ήταν πάντοτε στο απυρόβλητο, όχι μόνον διότι και εν πράγμασι δεν μπορεί να τους αγγίξει, αλλά και διότι σε αυτούς στηρίζουν την ρητορική τους και τα λαϊκίστικα τσιτάτα!

Είναι λοιπόν η κρίση που όπλισε το χέρι του φονιά ή είναι ο φθόνος και η ζήλια που τον κράταγε ξάγρυπνο τα βράδια για το παιδί της διπλανής πόρτας που ξεκινήσει από χαμηλά και κατάφερε να αποκτήσει μαγαζί/ γραφείο/επιχείρηση και κοινωνική θέση. Η ζήλια για τον ελεύθερο επαγγελματία, τον έμπορο, τον βιοτέχνη, τον επιτηδευματία που στάθηκε όρθιος και το 2014 άρχισε να βλέπει και άσπρη μέρα. Αυτόν φοβήθηκε ο φθονερός γείτονας, γιατί καταρχήν βλέπει μόνο την κατσικούλα του, και όχι τους κόπους και τις θυσίες του, τις  αγωνίες  που φόρτωσε ο ελεύθερος επαγγελματίας στο σώμα και την ψυχή του και που όταν ο κακός γείτονας τις σκεφτεί είναι σίγουρος … ότι αυτός δε θέλει να φροντίζει κατσίκα!

Σε αυτά τα ταπεινά ένστικτα απευθύνθηκε ο ΣυΡιζΑ και με ευθεία βολή πέτυχε διάνα και πρόκειται, όπως προανέφερα, για τη χειρότερη κατηγορία, διότι χωρίς ψυχοθεραπεία δεν πρόκειται ποτέ να αλλάξει επιλογή. Για την ακρίβεια δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσει επιλογή ως δέσμια του φθόνου, ενός συναισθήματος πολύ έντονου ως κινητήριος δύναμη αλλά που «καταναλώνει» στο τέλος το ίδιο του το υποκείμενο . Είναι η κατσικοκτόνα λογική που μαζί με την κατσικούλα σκοτώνει και την παραγωγή, παγιδεύει την πρόοδο, φυλακίζει μακριά μας τη δήθεν πολυπόθητη ανάπτυξη, αποτρέπει τη σύνδεση της γνώσης με την αγορά, εμποδίζει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και τέλος οδηγεί στο ξεπούλημα της Ιστορίας και της όποιας εθνικής υπερηφάνειας μάς έχει απομείνει για να ικανοποιηθεί η μύχια κατσικοτόνα επιθυμία μας.

Έτσι, αγαπητοί κρυφό -Συριζαίοι, να τι σας προτείνει η ηγεσία του τόπου: ακόμα κι αν συρρικνώσουμε το κράτος μας, ζήσουμε όλοι με συντάξεις κάτω των 300 ευρώ, ξεπροβοδίσουμε τα παιδιά μας στις αγορές του εξωτερικού, θα ζούμε μέσα μας με την κρυφή χαρά ότι σκοτώσαμε επιτέλους την κατσίκα του γείτονα!

Η πτωχή τω πνεύματι και εν πολλαίς αμαρτίαις …. νομικός φίλη σας

Φωτεινή Ν. Σόφτη

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.