Μισή αλήθεια = Ολόκληρο, τεράστιο ψέμα!

Γράφει η Μάνια Κρητικού

“Ελεύθερος είναι εκείνος που μπορεί να ζει χωρίς να λέει ψέματα” είχε πει κάποτε ο Αλμπέρ Καμύ.
Δεν είχε μιλήσει όμως για την μισή αλήθεια που σύμφωνα με ένα Ελληνικό ρητό αποτελεί το χειρότερο ψέμα.

Και στην Ελλάδα η μισή αλήθεια είναι πολύ της μόδας τον τελευταίο καιρό!

Ας πάρουμε πχ την φορολογία.
Καιρό τώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έχουμε δα και τόσο υψηλή φορολογία στην Ελλάδα.
Κάποιοι μάλιστα μας παρουσίασαν ως ενδεικτική την μέση φορολογική επιβάρυνση του ΟΟΣΑ για να μας αποδείξουν ότι εμείς δίνουμε λιγότερα.
“Ξεχνούν” όμως κάτι…
Διεθνώς υπάρχουν 2 τρόποι φορολόγησης των πολιτών.
Είτε πολύ χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές που υπολογίζονται στα έσοδα, χωρίς φοροαπαλλαγές, είτε πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές που όμως υπολογίζονται στα καθαρά έσοδα με όλα τα έξοδα να αφαιρούνται από το φορολογητέο εισόδημα.
Εμείς πατήσαμε και στις δύο βάρκες και βγάλαμε το δικό μας σύστημα που υπερασπιζόμαστε με την μισή αλήθεια…
Υψηλοί φορολογικοί συντελεστές με ελάχιστες, συνεχώς μειούμενες, φοροαπαλλαγές και μάλιστα όχι για όλους!

Κάτι παρόμοιο συμβαίνει και με τον νέο αναλογικό εκλογικό νόμο.
Μας έχουν πρήξει με τους “αναλογικούς εκλογικούς νόμους” που ισχύουν σε όλες τις “προοδευτικές ή προοδευμένες χώρες”.
Ναι, αλλά…
Κανένας δεν αναφέρεται στο εκλογικό όριο που έχουν αυτά τα “αναλογικά εκλογικά συστήματα”.
Στην Γερμανία, που αρκετοί έχουν κάνει σημαία γιατί έχει “κουλτούρα συνεργασιών”, χρειάζεσαι 5% για να μπεις στην βουλή!
5% χρειάζεσαι και στο Βέλγιο, την Τσεχία, την Ρουμανία και άλλες χώρες.
Στην Αυστρία και την Σλοβενία χρειάζεσαι 4%, όπως και στην Βουλγαρία.
Στην Πολωνία χρειάζεσαι πάνω από 7%!
Και κάπως έτσι συνεχίζεται η λίστα για να φτάσουμε στην Ισπανία που μπορεί βέβαια να χρειάζεσαι 3% όπως και στην Ελλάδα, αλλά…  την τελευταία φορά, με το αναλογικό της σύστημα, ακόμα και μετά από διπλές εκλογές χρειάστηκαν έναν ολόκληρο χρόνο για να αποκτήσουν οι Ισπανοί κυβέρνηση!

Ας δούμε όμως και τον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων στην Ελλάδα.
Καιρό τώρα και παρά τον εξωφρενικό ρυθμό προσλήψεων μετακλητών, συμβασιούχων και μονίμων στο δημόσιο, επιμένουν να μας λένε ότι έχουμε τους λιγότερους στην Ευρώπη.
Κανένας όμως δεν κάνει την σύγκριση με τους απασχολούμενους/εργαζόμενους της χώρας. Όλοι ασχολούνται με τις Ευρωπαϊκές στατιστικές.
Ποιο είναι το ποσοστό των δημοσίων υπαλλήλων σε σχέση με το σύνολο των εργαζομένων στην Ελλάδα;
Αναρωτιέμαι αν πλησιάζει τα ποσοστά της Κούβας.
Αυτή η μικρή “παράλειψη” είναι σα να λέμε “συγκρίνω τα έξοδά μου σε σχέση με αυτά του γείτονα που βγάζει 200.000 ευρώ ετησίως και όχι σε σχέση με τα δικά μου έσοδα που δεν ξεπερνούν τις 20.000 ευρώ ετησίως”!
Λογική; Καμία!

Η μισή αλήθεια είναι το χειρότερο ψέμα λοιπόν.
Κι εμείς στα ψέματα έχουμε ειδικότητα τα δύο τελευταία χρόνια, σε σημείο που μάλλον έχουμε αποκτήσει πια ανοσία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *