Μια άλλη ιατρική επισκόπηση…

Γράφει ο Μέτοικος

– Μέσα σε όλα όσα ακούσαμε αυτές τις μέρες, που βρίσκονται σε εξέλιξη οι «μάχες» με τον Κορωνοϊό, πολλές φορές εκφράστηκε και η άποψη, ότι ο ιός αυτός ήρθε και θα μείνει.

– Μια άποψη που μεγαλώνει τις ανησυχίες των ανθρώπων, την αγωνία για τις εξελίξεις των ημερών και την ανησυχία για τη θεραπεία, την εύρεση του καταλληλότερου φάρμακου και την ανακάλυψη του εμβολίου.

– Με όλα αυτά, και όσα άλλα μαθαίνουμε καρφωμένοι στην πολυθρόνα και την τηλεόραση, και με το κοντρόλ σε διαρκή χειρισμό, αρχίζει να φαίνεται ένα φως στο τούνελ και σχεδιάζονται από τους «αρχίατρους_στρατηγούς» του πόλεμου, να αναφαίνονται και να αναμένονται καλλίτερες μέρες, και μια ελπίδα για την  επιστροφή στην κανονικότητα.

– Αυτός ο πόλεμος ανέδειξε και άνοιξε κάποιες νέες σελίδες της ιατρικής, όμως με μια επιστροφή στις ρίζες της ιατρικής επιστήμης, όπως θεμελιώθηκε από τον Ασκληπιό και τον Ιπποκράτη. Το γεγονός ότι ακούστηκε πολλές φορές ο Ιπποκράτης, και πολλοί γιατροί, μίλησαν για  τον όρκο του ιατρού, όπως τον σύνθεσε και όπως ισχύει ακόμη από τον καιρό της ειδωλολατρείας, ότι συνεχίζει και τηρείται, αποτελεί μια επιβεβαίωση ότι ο άνθρωπος και η ζωή αποτελούν τις μεγάλες αξίες του πολιτισμού μας.

Η ομάδα των Ελλήνων ιατρών οι οποίοι χειρίζονται την θεραπευτική προσπάθεια, και ιδίως ο Σωτήρης Τσιόδρας, στις ενημερωτικές δηλώσεις και ανακοινώσεις, μίλησαν πολλές φορές για τον ασθενή άνθρωπο. Η αφοσίωση που δείχνουν οι νοσηλευτές πάνω από τους ασθενείς, ο ενθουσιασμός που εκδηλώνουν στις θεραπευόμενες περιπτώσεις, και η θλίψη τους στους θνήσκοντες στο κρεβάτι του πόνου, είναι τα δείγματα σεβασμού και αφοσίωσης στην ανθρώπινη ζωή και αξία.

Πολλές φορές, αυτές οι ειδήσεις και αυτές οι περιγραφές της μάχης κατά του κορωνοϊού,  μας ταξιδεύουν σε μερικά παλιά βιβλία της νιότης, με ιστορίες  από την ιατρική και τον αγώνα των παλιών ιατρών, με τα πενιχρά μέσα που είχαν.

Στο κλείσιμο «ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ», η καταφυγή σε αυτά τα βιβλία, προσθέτει εύσημα στους γιατρούς που αγωνίζονται στον πόλεμο κατά του κορωνοϊού. Με μια άλλη θεώρηση των γεγονότων  που βρίσκονται σε κορύφωση, θα μπορούσε κανείς να πει, ότι όλοι αυτοί οι γιατροί που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή του μετώπου, και πολλοί «έπεσαν»  πάνω στη μάχη αυτή, αποκατέστησαν τους γιατρούς στην συνείδηση του κόσμου, στην ύπατη θέση της ιατρικής δεοντολογίας, και αποστολής όπως περιγράφονται στις «Παραγγελίες» του Ιπποκράτη, εκεί που περιέχεται και η κληρονομιά του όρκου του καλού γιατρού.

Αυτή την κληρονομιά, τη βρίσκουμε σε αυτά τα παλιά βιβλία και ιδιαίτερα τα βιβλία του Σκωτσέζου γιατρού Άρτσιμπαλντ Τζόζεφ Κρόνιν, που γίνονται επίκαιρα,  το «Κάστρο», το «Αγρύπνια μες΄την νύχτα» και άλλα, στα οποία περιγράφονται ιατρικά περιστατικά, όπου  ο άνθρωπος και η ζωή είναι στο επίκεντρο της αφήγησης. Επίσης το βιβλίο «Μάρτιν Αρόουσμιθ» του Αμερικανού Σίγκλερ Λιούις, είναι μια όμοια παρουσία της ιατρικής λογοτεχνικής βιβλιογραφίας με κέντρο τον άνθρωπο και τη ζωή. Και οι δύο αυτοί συγγραφείς γεννήθηκαν τον 19ο αιώνα και δίνουν μια περιγραφή περιστατικών όπου κυριαρχεί αυτή η κεντρική  αποστολή της ιατρικής που είναι ο άνθρωπος και η ζωή.

Τα γεγονότα με τον Κορωνοϊό που τόσο πλατιά επικοινωνιακά γνώρισαν όλοι μέσα από την άμεση επικοινωνία με την τηλεόραση, πρόβαλαν και την μεγάλη τεχνική υποστήριξη της προσπάθειας, αλλά και το μεγάλο ερευνητικό έργο των Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων στην Ιατρική και Φαρμακολογία ακόμη και στη στατιστική μελέτη των γεγονότων.

– Τα» «ιατρικά εργαλεία και όργανα» που εμφανίστηκαν στις οθόνες,  και χαρακτηρίστηκαν ως αναγκαίος και απαραίτητος τεχνικός  «εξοπλισμός», ιατρών, ερευνητών και Νοσοκομείων, επαναφέρει στο προσκήνιο μια ατελείωτη συζήτηση, από τότε που ο Ιπποκράτης, έγραψε τις απόψεις του στο βιβλίο του «Περί Τέχνης ιατρού». Αν δηλαδή η Ιατρική είναι Επιστήμη ή Τέχνη. Φιλοσοφική βέβαια  η συζήτηση η οποία έχει καλύψει αιώνες τώρα, πολλές σελίδες. Μέσα σε αυτές είναι και πολλές που ξεκινούσαν από την αντίληψη των αρχαίων Ελλήνων ότι «το ανθρώπινο σώμα ήταν ιερό και απαγορευόταν κάθε επέμβαση σε αυτό». Μια άποψη  που καθυστέρησε  κάποιους αιώνες τη χειρουργική επέμβαση και τη χειρουργική σαν ιατρική πράξη, μέχρι που οι ιατροί  Ηρόφιλος και Ερασίστρατος στην Αίγυπτο, να την αναδείξουν. Ένας ιατρικός τομέας, ο οποίος σήμερα τόσο εντυπωσιακά θεραπευτικά επιτεύγματα έχει να παρουσιάσει.

Ο Κορωνοϊός αόρατος, μάχεται σε αυτό τον πόλεμο και ενάντια σε  αυτή την τεχνολογική κατάκτηση της θεραπευτικής, με τα τόσα πολλά θύματα τα οποία μετράνε πλέον σε εκατοντάδες χιλιάδες στο σύγχρονο κόσμο, και σε τόσο συμπυκνωμένο χρόνο μερικών μηνών,  φαίνεται να κερδίζει στις μάχες, αλλά ο πόλεμος δηλώνεται ότι συνεχίζεται, για να επαναληφθεί η άποψη ότι ο Κορωνοϊός ήλθε και θα μείνει.

Αυτή η περιπλάνηση στην Ιατρική επικαιρότητα, που κινητοποιεί όλες τις εφεδρείες  της  επιστημονικής έρευνας και των τεχνολογικών κατακτήσεων του ανθρώπου, με την τόση επικοινωνιακή άμεση ενημέρωση, έφερε στο προσκήνιο την αρχέγονη φιλοσοφική σκέψη για τον άνθρωπο και τη ζωή, με όλες τις ιστορικές καταγραφές  πολέμων και λοιμών και καταστροφών, που καταλήγουν στην οικονομική διαχείριση και στις επιπτώσεις στη ζωή των ανθρώπων. Για να επιβεβαιωθεί πάλι η συγγραφή του Θουκυδίδη, για την «Ιστορία ες αεί», όταν λέει ότι έτσι συμβαίνει πάντοτε γιατί τα αίτια είναι κατά βάθος οικονομικά.

Αυτό επιβεβαιώνεται και σε αυτό το λοιμό, στη φάση που τελειώνει αυτή η λοιμική επιδρομή, και αναδεικνύονται με ένταση τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα επαναφοράς στην κανονικότητα, η οποία δεν φαίνεται και τόσο εύκολη και χωρίς κάποιες απώλειες  κατακτημένης ευημερίας.

Και οι περιπλανήσεις του μέτοικου συνεχίζονται…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.