L’État, c’est moi!

Γράφει η Μάνια Κρητικού

Διαβάζω στην Wikipedia για τον Λουδοβίκο ΙΔ’…

“Ο Λουδοβίκος ήταν 22 ετών και δήλωσε σε όλους τους υπουργούς και τους συμβούλους του ότι θα κυβερνήσει μόνος του. Λέγεται μάλιστα ότι είπε την περίφημη φράση: «Το κράτος, είμαι εγώ» (L’État, c’est moi). Μείωσε πολύ την δύναμη των κοινοβουλίων, ενώ παράλληλα ύψωσε τον βασιλικό θεσμό πάνω από τους νόμους. Ο Λουδοβίκος ΙΔ’ αποτελεί τον χαρακτηριστικότερο εκπρόσωπο της απολυταρχίας όχι μόνον του 17ου αιώνα, αλλά ολόκληρου του κόσμου. Πίστευε ότι είναι ο εκπρόσωπος του Θεού στη Γη, ότι είναι το επίκεντρο του κόσμου.”

Η ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κυβέρνησή μας δεν μπορεί (μέχρι νεοτέρας!) να αποδυναμώσει το κοινοβούλιο.

Μπορεί όμως ο Καμμένος, με αμφιβόλου γνησιότητας έγγραφα και άπειρα ψέματα, να το εξευτελίζει και να μειώνει την αξιοπιστία του.

Μπορεί η Αχτσιόγλου να τον βοηθάει στο έργο του, καταθέτοντας μία τροπολογία για τις απεργίες σε εντελώς άσχετο ν/σ και παίρνοντάς την πίσω λίγες ώρες μετά, μέσα στην άγρια νύχτα.

Μπορούν και οι κυβερνητικοί βουλευτές να μετατρέπουν το κοινοβούλιο σε γήπεδο κάθε φορά που δεν τους αρέσει αυτό που ακούν από την αντιπολίτευση (δηλαδή συνέχεια!) φωνάζοντας και βρίζοντας.

Φυσικά δεν πρόκειται να υψώσουν τον βασιλικό θεσμό πάνω από τους νόμους.

Μπορεί όμως ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κλασικό αριστερό/κομμουνιστικό κόμμα/καθεστώς, να υψώσει το κόμμα πάνω από τους νόμους και τους θεσμούς.

Έτσι, όχι μόνο φίλιες αριστερές δυνάμεις τύπου Ρουβίκωνα αφήνονται ελεύθερες να καταλύουν τους νόμους, αλλά και γελοία υποκείμενα τύπου Πολάκη αναλαμβάνουν εργολαβικά την υποβάθμιση και τον εξευτελισμό της δικαιοσύνης.

Για να μη μιλήσουμε για τις λοιπές προσπάθειες συνολικά της κυβέρνησης ώστε να εξευτελιστούν οι ανεξάρτητες αρχές, τα σώματα ασφαλείας, το διπλωματικό σώμα και γενικά κάθε θεσμός και νόμος που μας κάνει κράτος.

Ακόμα και την γελοιοποίηση του ίδιου του θεσμού του βουλευτή καταφέρουν να εξευτελίζουν καθημερινά διαμαρτυρόμενοι στους δρόμους εναντίων των νόμων που καταθέτει η κυβέρνησή τους και τους ψηφίζουν αυτοί οι ίδιοι.

Με λίγα λόγια, οι σημερινοί μας κυβερνώντες είναι σα να μας επαναλαμβάνουν καθημερινά και με στόμφο το… L’État, c’est moi!
Και το χειρότερο είναι ότι έχουμε αρχίσει κι εμείς να το συνηθίζουμε και να μη μας κάνει πια εντύπωση το ύφος και το ήθος τους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *