Λατέρνα, φτώχια και…σκουπίδια

Γράφει η Αναστασία -Μαρία Δημοπούλου, Νομικός

Η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων έχει επηρεάσει σε πολλά σημεία τον τρόπο διαβίωσής μας, γεγονός που καθίσταται πιο έκδηλο στα μεγάλα αστικά κέντρα όπως η Αθήνα.

Δυστυχώς, θύματά της είναι οι ίδιοι οι πολίτες οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να υφίστανται εκπτώσεις σε βασικά αγαθά και ανάγκες που εξασφαλίζουν το ευ ζήν. Ένα από τα βασικότερα στοιχεία που καταδεικνύουν το βιοτικό επίπεδο μιας χώρας είναι η διατήρηση των συνθηκών υγιεινής. Πιο συγκεκριμένα, η Αθήνα, η οποία αποτελεί κοιτίδα πολιτισμού παγκοσμίως, αποδεικνύει καθημερινά την ανεπάρκεια που έχει πλέον στο να υποστηρίξει αυτόν τον τίτλο της.

Περπατώντας λίγο την πρωτεύουσα διαπιστώνουμε ότι είναι τεμαχισμένη σε μια ρυμοτομία οσμών που αναδίδονται από τα προβλήματα κυρίως των λεγόμενων πολυπληθών και υποβαθμισμένων περιοχών της. Τη μυρίζεις την εγκατάλειψη – είναι χωρίς καπάκι, σαν τους διαλυμένους κάδους απορριμμάτων στις γωνιές των δρόμων της Κυψέλης, των Πατησίων. Τη βλέπεις σε λοφίσκους σκουπιδιών που η αποκομιδή τους γίνεται στη χάση και στη φέξη· σε στενά όπου ίσα-ίσα χωράνε να περάσουν τα μικρά απορριμματοφόρα του δήμου όταν δεν είναι χαλασμένα και ακινητοποιημένα. Ακόμα και στο κέντρο της πόλης η οσμή των σκουπιδιών σε παρασέρνει, η οποία οφείλεται είτε σε καταστηματάρχες οι οποίοι κατά παράβαση του κανονισμού καθαριότητας πετάνε σακούλες και κούτες γύρω από τους κάδους είτε σε άστεγους και τοξικομανείς οι οποίοι επιβαρύνουν την κατάσταση ρίχνοντας εκεί περιττώματα κλπ.

Η εικόνα της πόλης «φωνάζει» μέσα από τα πάμπολλα παράπονα και τις εκκλήσεις των πολιτών προς τους ιθύνοντες για την καθαριότητα. Ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες η κατάσταση ξεπερνά τα όποια όρια ανεκτικότητας.

Οι υπεύθυνοι για αυτή την κατάσταση είναι ουκ ολίγοι. Ένα από τα αρνητικά στοιχεία που διακρίνουν το ελληνικό ταπεραμέντο είναι ότι πάντα ευθύνονται οι άλλοι. Υπάρχουν πολλοί εκ των «ευαισθητοποιημένων» πολιτών που ενώ διαμαρτύρονται είναι οι πρώτοι οι οποίοι δεν τηρούν τους κανονισμούς. Δεν χρειάζεται να ιδιαίτερη γνώση για να μάθει κάποιος ότι είναι απαράδεκτο το κρέμασμα σακούλας με σκουπίδια σε δέντρα, κολόνες ή οπουδήποτε αλλού, καθώς και η ρίψη τους στον δρόμο ή στο πεζοδρόμιο από οποιοδήποτε ύψος. Παρόλα αυτά αφού οι Αρχές είναι υπεύθυνες για την αποκομιδή των σκουπιδιών, θα ήταν αρεστό αν προέβαινε σε συνθήκες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης των πολιτών.

Ασυνειδησία όμως επιδεικνύουν και οι καταστηματάρχες του ιστορικού κέντρου της πόλης το οποίο και επισκέπτονται καθημερινά εκατοντάδες πολίτες και τουρίστες. Ο Δήμος Αθηναίων τους έχει επιστήσει την προσοχή και έχει επιβάλει πρόστιμα και εξώδικα αλλά ματαίως.

Άλλο ένα πρόβλημα αποτελούν οι συνεχείς και άγονοι διαγωνισμοί και οι παρατυπίες που γίνονται από τη δημοτική αρχή. Διαγωνισμοί επί διαγωνισμών και ξανά προβλήματα στην καθαριότητα, ορισμένα εκ των οποίων έρχονται από τα παλιά, ενώ άλλα είναι «συνήθη» λόγω αποψίλωσης προσωπικού και, για πολλούς, κυρίως αντίληψης που προσανατολίζεται προς την ιδιωτική επιχειρηματικότητα. Η ανάθεση της καθαριότητας σε ιδιωτικά συνεργεία προσκρούει συνεχώς στις αντιδράσεις των εργαζομένων καθώς και στις ψηφοθηρικές τακτικές μελών του εκάστοτε δημοτικού συμβουλίου.

Προκηρύξεις διαγωνισμών όμως γίνονται και για τους κάδους αφού η ίδια η δημοτική Αρχή έχει παραδεχτεί ότι οι τελευταίοι κάδοι είχαν προμηθευτεί το 2003 ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Όμως όλες οι προσπάθειες προσκρούουν στο μόνιμο πρόβλημα της χώρας μας, τη γραφειοκρατία.

Σήμα κινδύνου όμως εκπέμπουν και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα αφού όπως δηλώνουν εργάζονται κάτω από αντίξοες και ιδιαιτέρως ανθυγιεινές συνθήκες αφού υπάρχει έλλειψη σε είδη ατομικής προστασίας (π.χ. γάντια), τα απορριμματοφόρα συνήθως παρουσιάζουν βλάβες ενώ το προσωπικό έχει μειωθεί δραστικά και συνεπώς καθίσταται ανεπαρκές στο να αντιμετωπίσει όλο των όγκο των σκουπιδιών.

Αν διεκδικούμε μια θέση στον πολιτισμένο και ανεπτυγμένο κόσμο οφείλουμε πρώτα να νοικοκυρέψουμε το «σπίτι» μας. Το κύριο λόγο έχουν οι Αρχές οι οποίες οφείλουν να συνειδητοποιήσουν τη μέγιστη σημασία που έχει η καθαριότητα της πόλης και να επενδύσουν περισσότερο σ’ αυτή. Όμως πάνω από όλα ο καθένας από μόνος του οφείλει να αποδεχτεί ότι είναι υπεύθυνος για το εάν η Αθήνα θα ξαναβρεί τη χαμένη της ομορφιά ή αν θα συνεχίσει να είναι θαμμένη κάτω από στοίβες σκουπιδιών.

Όπως έλεγε και ο Καζαντζάκης: ‘Ν’ αγαπάς την ευθύνη. Να λες: Εγώ, εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης. Αν   δε σωθεί, εγώ φταίω.’

 

Δημοπούλου Αναστασία -Μαρία

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *