Κριτές θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί

Γράφει ο Ηλίας Γεωργουλάκος, Δικηγόρος

Αυτή την ώρα που η Ελλάδα σέρνεται ταπεινωμένη και ανυπόληπτη, το καλεντάρι της Ιστορίας συνεχίζει να γράφει, έστω και αν μέσα μας θα θέλαμε να παρακάμψουμε έργα και ημέρες εθνικού ενδοτισμού.

 Οι πόλεμοι και οι μεγάλες καταστροφές σίγουρα προκαλούν τεράστιες ζημίες, αλλά η κατάρρευση εν καιρώ ειρήνης και δημοκρατίας, είναι μια φύσει οδυνειρή κατάσταση. Με την χώρα να βυθίζεται οικονομικά κάθε μέρα και πιο πολύ, την ψυχολογία της αγοράς και των πολιτών να βρίσκεται στα τάρταρα, την Δικαιοσύνη να γυρίζει προκλητικά σε σκοτεινές δεκαετίες ντροπής και τα εθνικά θέματα να «κλείνουν» επιτηδευμένα, προδοτικά και βιαστικά το ένα μετά το άλλο εις βάρος μας, τι μπορείς να προσδοκάς, σε τι να ελπίζεις;
 Υπάρχει μια υποσημείωση σε όλα τα παραπάνω που έγκειται και πηγάζει από την ιδιομορφία του συνδετημόνα που λέγεται «εθνικό ζήτημα». Την συστατική έννοια της αγάπης για την Πατρίδα που ενώνει. Οι οικονομίες ανακάμπτουν κάποια στιγμή και οι αδικίες μπορούν να αποκατασταθούν αν υπάρχει όρεξη για δουλειά. Στα δικαστικά έδρανα, μπορούν να καθίσουν έντιμοι λειτουργοί της Δικαιοσύνης και να αποκαταστήσουν την αξιοπιστία του κορυφαίου θεσμικού πολιτειακού πυλώνα. Οι αποφάσεις, όμως, και οι συμφωνίες στα εθνικά θέματα δύσκολα τροποποιούνται. Πολλώ δε μάλλον, όταν γέρνουν προς το συμφέρον των άλλων χωρών. Και οι διεθνείς σχέσεις που ορίζουν τους συσχετισμούς των δυνάμεων και των συμμαχιών, επηρεάζουν πολύ περισσότερο από όσο θα ήθελαν να μας πείσουν κάποιοι το μέλλον αυτής της χώρας. Γιατί στα χέρια του λάθος ανθρώπου, στη λάθος στιγμή, μετατρέπονται σε μοχλό ισχυρής πίεσης.
Ας πάρουμε παράδειγμα το Μακεδονικό. Σε μια γειτονιά αναταράξεων, όπως τα Βαλκάνια, ποιος μπορεί να εγγυηθεί ότι ο αναζοπυρωμένος και νομιμοποιούμενος σκοπιανός αλυτρωτισμός, υποκινούμενος και υποβασταζόμενος από τρίτους, δεν θα απειλήσει την Ελλάδα μελλοντικά; Ποιός βάζει το χέρι του στη φωτιά, πως σε μια πιθανότατη περίπτωση διάλυσης των Σκοπίων, οι επίγονοι του κρατιδίου στους οποίους αναγνώρισε επίσημα η ελληνική Κυβέρνηση μακεδονική γλώσσα και εθνότητα, δεν θα αναζητήσουν την ολοκληρωτική ανασύσταση της πατρίδας τους; Ποιός αποκλείει ενδεχόμενες διεκδικήσεις σε εδάφη της λεγόμενης Μακεδονίας του Αιγαίου;
Το Μακεδονικό, η Θράκη, τα νησιά του Αιγαίου, θα μας απασχολήσουν έντονα στο μέλλον. Είναι ζητήματα λεπτά και ουσιώδη τα οποία κλείνει μια Κυβέρνηση-που κακά τα ψέματα δεν έκρυψε ποτέ τις ανθελληνικές της τάσεις- και νομιμοποιήθηκε επανειλημμένα και ανεύθυνα από τον Έλληνα που έθεσε πρώτη προτεραιότητα την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και το απαράμιλλο στυλάκι του Γαρδέλη της πολιτικής, του Γιάνη με ένα νι.
Στις δημοκρατίες ευθύνη έχουμε όλοι. Κι αυτοί που επιλέγουμε με προσωπικό κόστος να παίρνουμε ξεκάθαρη θέση και όσοι επιλέγουν την σιγουριά της ταβέρνας ή του καναπέ. Για αυτήν την χώρα αποφασίζουμε όλοι, έστω και αν μας χωρίζουν διαφορές αγεφύρωτες, γιατί πολύ απλά είμαστε Έλληνες, όπως και όσο το αισθάνεται ο καθένας ξεχωριστά μέσα του.
Πολλές φορές οι παππούδες και οι πατεράδες μας μίλησαν για τα χρόνια της γενιάς τους, τα λάθη, τα πάθη, τις παραλείψεις και τα κατορθώματα. Όσο ελκυστικές κι αν ήταν οι διηγήσεις τους, έσβηναν σαν βεγγαλικό στη σκέψη μας μετά από λίγα λεπτά, γιατί δεν ήταν βίωμα δικό μας. Δεν ζήσαμε εμείς εκείνα τα χρόνια. Εμείς ζούμε τώρα. Κι όπως τιμούμε όσους έζησαν πριν, πρέπει να σεβόμαστε και όσους θα ακολουθήσουν.
Είμαστε χώρα, δεν είμαστε χώρος. Είμαστε λαός, δεν είμαστε πληθυσμός. Εμείς δεν θα ζήσουμε για πάντα, η Ελλάδα θα ζήσει. Δεν θα μας επιβραβεύσει κανένας για την νωχελικότητα και την αδιαφορία. Θα κριθούμε αυστηρά από τις μεγάλες ανατροπές που θα κάνουμε, εκείνα τα ρομαντικά γυρίσματα της Ιστορίας, που δεν έρχονται ποτέ από μόνα τους, αλλά τα φέρνουν ορκισμένοι άνθρωποι, μέσα από ορκισμένους αγώνες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.