Το κοινωνικό κράτος και εμείς

Γράφει ο Σεραφείμ Νικολάου, Πολιτικός Επιστήμονας

Το κοινωνικό κράτος διαμορφώθηκε μετά το Β Παγκόσμιο πόλεμο και διέρχεται από 5 στάδια
Το στάδιο πριν και κατά τη διάρκεια του 1929 , όπου η Αγγλία δημιούργησε τις Φιλανθρωπίες για τους απόρους , στην Γερμανία ο Βισμαρκ δημιουργεί την κοινωνική ασφάλιση για τις συντεχνίες , και μετά το κραχ (1929) , στη διάρκεια του οποίου χάνονται στη Γερμανία , μια χώρα στενά επηρεασμένη με τον αμερικανικό καπιταλισμό 5 εκατ. θέσεις εργασίας,

Το στάδιο του Κευνσιανισμού έρχεται να αλλάξει τα οικονομικά ορθόδοξα σκεπτικά με την φιλοσοφία ότι η ζήτηση γεννά την προσφορά . Όπως έλεγε ο Κέυνς « βάλε εργάτες να σκάβουν μια τρύπα το βράδυ και το πρωί να την κλείνουν , αυτό θα φέρει κίνηση στο χρήμα , από το να κάθονταν στην ανεργία » Το φορντικό μοντέλο παραγωγής, η μαζική παραγωγή και κατανάλωση ήταν προιόντα αυτού του πλαισίου ιδεών του Κέυνς , ο οποίος είχε εισηγηθεί στον BRETTON WOODS το 1944 τη δημιουργία ενός κοινού παγκόσμιου νομίσματος.

Με την παραπάνω οικονομική συμφωνία άλλαξε ο κανόνας χρυσού υπέρ των ΗΠΑ ενώ γίνεται ασθενής η δυνατότητα άσκησης αυτόνομης νομισματικ΄ςη πολιτικής στα κράτη , ενώ αναδεικνύεται το δολάριο οιονεί παγκόσμιο νόμισμα και οι ΗΠΑ ηγέτιδα χώρα .Σε εσωτερικό επίπεδο κερδίζεται το στοίχημα της νομιμοποίησης του Κράτους και απομακρύνεται ο κόκκινος κίνδυνος , που ήταν όμως πάντα ορατός.

Με την κατάρρευση του Bretton WOODS το 1971 και την πετρελαική κρίση του 1973 , η οποία προήλθε από τις χώρες του ΟΠΕΚ , είχαμε την άνοδο νεοφιλελεύθερων πολιτικών , όπως ο Ρίγκαν και η Θάτσερ , με τον μεν πρώτο να έχει πνευματικό εμπνευστή τον Φρίντμαν , ο οποίος πίστευε στη δύναμη της αγοράς και στην προοπτική του ελάχιστου Κράτους. Στον Νότο επικράτησαν σοσιαλιστικές κυβερνήσεις Μιτεραν ,Παπανδρεου , οι οποιοι είχαν ατζέντα παροχών κοινωνικού χαρακτήρα .

Μετά τη συνθήκη του Μάαστριχτ (1992) το κοινωνικό κράτος συρρικνώνεται , λαμβάνει χώρα η ανάθεση σε ιδιώτες δημόσιων δραστηριοτήτων και οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα . Η ΕΕ έδωσε έμφαση στην Ονε και τη σταθερότητα το νομίσματος ως βάση για τη σταθερότητα της αγοράς στο πλαίσιο του ανταγωνισμού

Σήμερα , βιώνουμε την αποκένωση του κράτους , τη συρρίκνωση των δομών του μέσα από τον φονταμενταλισμό των αγορών και υπό το φως της παγκοσμιοποίησης .

Μια η απάντηση μας! Κοινωνικός Φιλελευθερισμός :

«Φιλελευθερισμός»,
γιατί έχει στόχο την
απελευθέρωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος,
την απενοχοποίηση της επιχειρηματικότητας,
την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου
και την υπέρβαση του παρασιτισμού.

«Κοινωνικός»,
γιατί παραπέμπει στη διαφύλαξη του κοινωνικού κράτους και λειτουργεί ως ασπίδα προστασίας των πολιτών, ιδιαίτερα των αδύναμων και των ευπαθών κατηγοριών.
Γιατί μόνον με τη σφυρηλάτηση της συλλογικής αλληλεγγύης,
εδραιώνεται η αίσθηση της κοινής μας μοίρας στο πλαίσιο του εθνικού κράτους.

Ο κοινωνικός φιλελευθερισμός , ως γνήσιο ιδεολογικό πλαίσιο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής δεν καταφεύγει στις ακρότητες του κομμουνισμού και του εθνικισμού, για κοινωνική και πολιτική ανατροπή αλλά σφυρηλατεί το ατομικό με το συλλογικό , ενθαρρύνοντας της επιχειρηματικότητα προασπίζοντας όμως τη κοινωνική διάσταση του κράτους ,όπως διαμορφώθηκε με αγώνες και θυσίες του εργατικού πληθυσμού , και προσιδιάζει στους συνεκτικούς δεσμούς που απορρέουν από το σύγχρονο Έθνος- κράτος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.