Κίνημα Αλλαγής ή μαγαζάκι του ΣΥΡΙΖΑ;

Γράφει ο Στέφανος Νικολαϊδης, Φοιτητής Ιστορικού – Αρχαιολογικού ΕΚΠΑ

Επικίνδυνα πολύ τα δείγματα γραφής του Κινήματος της Αλλαγής… Ειδικά με τη συμπεριφορά του μέσα στη Βουλή… Πρώτα κατακεραυνώνει τον ΣΥΡΙΖΑ και μετά σε κάθε ψηφοφορία ψηφίζει «παρών»…Δηλαδή λέει «ναι» στη συγκάλυψη…

Ο Σταύρος ο Θεοδωράκης ιδίως δίνει την αίσθηση ότι έχει πέσει πάρα πολύ χαμηλά το τελευταίο διάστημα στην πολιτική επιλογή και στην πολιτική αντιπαράθεση. Βλέπει ότι χάνει, είναι ένα κόμμα του δοκιμαστικού σωλήνα το οποίο προορίζεται πλέον για ουρά του ΠΑΣΟΚ, με μοναδική αρμοδιότητα να κουβαλάει τις παλιές φθαρμένες πράσινες σημαίες του Κινήματος της νέας υποτίθεται αλλαγής, σε εναλλάξ βάρδιες με το άλλο Κίνημα του Γιώργου του Παπανδρέου.

Αυτοί αποτελούν τους δύο βασικούς παραστάτες της Κυβέρνησης, όχι τόσο ο Φώτης ο Κουβέλης. Άλλωστε, ο Παπανδρέου δεν ενήργησε κατ’ εντολές άλλων, όταν είπε «Σταύρο, έλα μαζί μας!»; Ο Παπανδρέου δεν τον ενσωμάτωσε στη νέα Κεντροαριστερά, ο Παπανδρέου δεν τον κάλεσε να βάλει μέχρι και υποψηφιότητα για την Προεδρεία του φορέα αυτού; Κι όλα αυτά με σκοπό να εκτεθεί ο Θεοδωράκης προσωπικά στους ξένους για εκείνον ψηφοφόρους της Κεντροαριστεράς με το χαμηλό ποσοστό που εν τέλει έλαβε. Με σκοπό το Ποτάμι να αποξηραθεί πλήρως. Με σκοπό ο Μητσοτάκης να χάσει έναν εν δυνάμει σύμμαχο, που θα μπορούσε να συνεργαστεί μαζί του σε περίπτωση νίκης αλλά μη αυτοδυναμίας της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές που κοντοζυγώνουν…

Κι είναι επομένως δυσάρεστο και προκαλεί θλιβερή έκπληξη όλο αυτό. Από τη μία ο κύριος Θεοδωράκης να παίρνει ακραίες καθεστωτικές θέσεις με το να στηρίζει την Κυβέρνηση και να κλείνει τα μάτια στη φασιστική ταγματασφαλίτικη στοχοποίηση της Αντιπολίτευσης και στους εκβιασμούς των δικαστών. Να κλείνει τα μάτια στην Άκρα Δεξιά του κυρίου Καμμένου, στα τάγματα εφόδου, στους Ρουβίκωνες και στις τρομοκρατικές σέχτες που καίνε την Αθήνα μέρα παρά μέρα, ενώ υποτίθεται ότι ανήκει σε έναν χώρο δημοκρατικό, στο χώρο του Φιλελεύθερου Κέντρου.

Κι από την άλλη να μας ζητάει ούτε λίγο ούτε πολύ ό,τι μας ζήτησε προ ημερών και ο κύριος Φίλης: να μην αγωνιζόμαστε για το εθνικό και δημοκρατικό δικαίωμα της ασφάλειας των δύο Ελληνόπουλων αιχμαλώτων και να μην συμπάσχουμε σαν Ελληνικός λαός με το δράμα των γονιών τους, αλλά να μείνουμε σιωπηλά συνένοχοι σαν πιστά γιουσουφάκια. Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το κάνει αυτό. Επειδή βλέπει ότι εκεί υπάρχει έδαφος ψηφοθηρίας; Δεν το καταλαβαίνω…

Μάλιστα, η όλη του στάση γίνεται ακόμα πιο ακατανόητη, διότι στο όνομα της πολιτικής του επιβίωσης σπεύδει να στηρίξει, σπεύδει να καλύψει για τις αμαρτίες των 200 δισεκατομμυρίων ευρώ και των δύο Μνημονίων μία Κυβέρνηση κι έναν Πρωθυπουργό που μόλις πριν λίγους μήνες κορόιδευε τον ίδιο, όπως και την επικεφαλής του Κινήματος Αλλαγής, την κυρία Γεννηματά, για την επάρατη νόσο τους…

Εφόσον η ανθρώπινη αξιοπρέπεια αυτών των ατόμων είναι τέτοια, που στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας» καταδέχονται να παίξουν το ρόλο του εγκάθετου εκείνων που τους εύχονταν καρκίνους, πάω πάσο…

Εφόσον το ΠΑΣΟΚ επιλέξει τη συμπόρευση με εκείνους που για τα κακά 40 χρόνια τούς έστηναν κρεμάλες στην Πλατεία Συντάγματος, πάω πάσο. Εφόσον το ΠΑΣΟΚ επιλέξει τη συμπόρευση με εκείνους που φώναζαν αγκαλιά με τους νεοναζί «Να καεί η Βουλή», πάω πάσο. Εφόσον το ΠΑΣΟΚ, στοιχειωμένο ακόμα από τα φαντάσματα του χθες, επιλέξει να συνεχίσει το δρόμο του αμαρτωλού παρελθόντος και των ρουσφετιών αντί εκείνου των μεταρρυθμίσεων, πάω πάσο…

Δυστυχώς όμως στην πολιτική η λογική των ίσων αποστάσεων από δύο επιλογές είναι πολύ χειρότερη από μία λάθος επιλογή. Και είναι πολύ χειρότερη, διότι εξομοιώνεις το καλό με το κακό, διότι εξομοιώνεις το σκοτάδι με το φως, εξομοιώνεις το ρουσφέτι με την αξιολόγηση, εξομοιώνεις το φασισμό με τη δημοκρατία.

Κι η εξομοίωση της Δημοκρατίας μας με κάθε άλλη ιδεολογία μίσους, με κάθε άλλη ιδεολογία ζόφου είναι επικίνδυνο για την ίδια τη Δημοκρατία. Πάντα η εξομοίωση οδηγεί στη ματαιοδοξία, η ματαιοδοξία στο μηδενισμό κι ο μηδενισμός στον ακραίο φασισμό…

Εγώ έκανα την επιλογή μου καιρό τώρα. Εσείς εκεί στο Κίνημα έχετε όντως το θάρρος για την Αλλαγή ή ο πολύς ο Ήλιος ο Πράσινος οδήγησε στην κόκκινη αποξήρανση του Ποταμιού;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.