Κάτι ξεχάσαμε για τον αγωγό EastMed

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Με μια εξαιρετική είδηση ξεκίνησε η νέα χρονιά. Η υπογραφή της συμφωνίας για την κατασκευή του αγωγού αερίου EastMed αποτελεί μια στρατηγική επιλογή της Ελλάδας και μετατρέπει σε ενεργά συμμέτοχους στο γεωπολιτικό παιχνίδι της ευρύτερης περιοχής, αρχικά την Κύπρο και το Ισραήλ ενώ θετική φαίνεται να είναι η στάση και της Ιταλίας ώστε να διοχετευθούν τα κοιτάσματα στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

Αν και η ενεργή συμμετοχή της Αιγύπτου με το σημαντικότερο κοίτασμα φυσικού αερίου στο Ελ Ζορ, θα αναβάθμιζε ακόμη περισσότερο το όλο εγχείρημα, η πίεση συνεργασίας και διεθνούς νομιμότητας που ασκείται στην Τουρκία, μέσω της προώθησης του EastMed, αρκεί για να χαρακτηριστεί ως απαραίτητο εργαλείο χάραξης και καταλυτικού επηρεασμού των εξελίξεων. 

Η πραγματοποίηση του EastMed είναι πολύ φιλόδοξο σχέδιο που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει από τώρα αν θα τελεσφορήσει, παρά τις θετικές διαθέσεις. Το κόστος κατασκευής είναι πολύ υψηλό και δεν προκύπτει ακόμα από ότι είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση. Ούτε η βιωσιμότητα του έργου είναι εξασφαλισμένη αφού δεν προκύπτει ότι έχουν ήδη εξευρεθεί επαρκείς ποσότητες υδρογονανθράκων στο γεωγραφικό χώρο που καλύπτει.

Ακόμη όμως κι αν δεν προχωρήσει ποτέ στην ολότητα του το πλάνο, ακόμη κι αν αποδειχτεί ένας νέος SouthStream ή και κάτι ακόμη περισσότερο απογοητευτικό, ο σκοπός που έπρεπε να επιτευχθεί απαιτούσε την συγκεκριμένη τριεθνή παρέμβαση.

Αυτή την κρίσιμη διπλωματική στιγμή η σύμπνοια των τριών χωρών και η πρόθεση να διακηρύξουν τη βούληση τους αποτελεί ηχηρή απάντηση στην τουρκική αυθαιρεσία και προκλητικότητα. Η επικοινωνιακή βόμβα των Τούρκων μέσω της ανακήρυξης ΑΟΖ με τη Λιβύη, χρειαζόταν μια άμεση ακόμη πιο ηχηρή απάντηση. Άλλωστε η Τουρκία συνεχίζει να κινείται εκτός διεθνούς δικαίου της θάλασσας και επένδυσε στη δημιουργία ενός διαπραγματευτικού όπλου που στηρίζεται στην αξιοποίηση της Λιβυκής πολιτικής αστάθειας η κατάληξη της οποίας δεν είναι γνωστή.

Αν κάτι θα είχαμε να σημειώσουμε όσον αφορά το τελετουργικό και τις πολιτικές αναφορές σχετικά με τον EastMed, θα ήταν η επιχείρηση εκμετάλλευσης του θέματος από τον ΣΥΡΙΖΑ προβάλλοντας το project ως σχεδόν αποκλειστικά δική του επιτυχία. Πουθενά δεν τονίστηκε η συμβολή του Αντώνη Σαμαρά που επί της πρωθυπουργίας το έργο εντάχθηκε στα χρηματοδοτούμενα από την Ε.Ε., καθιστώντας την Ελλάδα ενεργειακό κόμβο και σημαντικό παράγοντα στην Αν. Μεσόγειο.

Ίσως κάποιους να τους τρομάζει και μόνο η αναφορά στον όνομα του Σαμαρά, ίσως μάλιστα κι ενόψει της εκλογής νέου ΠτΔ να μην επιθυμούν την υπενθύμιση των ιστορικών επιτυχιών του και του μεθοδικού προγραμματισμού που δυνάμωναν τον διεθνή ρόλο της χώρας. Ίσως προτιμούν να παραμείνουμε σε κλίμα εθνικής ασάφειας που καλύπτει με την ανάλογη ελαφρότητα αποφάσεις όπως η Συμφωνία των Πρεσπών ή η όποια επικείμενη διευθέτηση για την ΑΟΖ.

Υ.Γ. Η δολοφονία του Ιρανού στρατηγού ανοίγει μια νέα πληγή στη Μέση Ανατολή που μπορεί να επηρεάσει καίρια τις επόμενες κινήσεις στη σκακιέρα. Πέρα λοιπόν από τους πανηγυρισμούς για τον EastMed, χρειάζονται ανοιχτές κεραίες που θα καταγράφουν ψύχραιμα όλα τα γεγονότα και οι υπεύθυνοι να κινητοποιούνται εγκαίρως ώστε να μην βρεθούμε ξανά προ δυσάρεστων εκπλήξεων.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.