Και τώρα τι θα γενούμε χωρίς βαρβάρους;

Γράφει ο Γιάννης Πήλιουρας, Διεθνολόγος

Η πολιτική αντιπαράθεση Νέας Δημοκρατίας – ΣΥΡΙΖΑ έχει περάσει από διάφορες φάσεις.

Η πρώτη φάση είχε ως θεμέλιο της την αντιπαράθεση για το Μνημόνιο. Η ξεκάθαρη αντιμνημονιακή θέση του Συριζα και ο σφοδρός του αγώνας εναντίον των μέτρων και της λογικής του τον κατέταξε πρώτο στις εκλογές του 2015. Αυτή η σαφής διαχωριστική γραμμή που μας ταλανίζει από το 2010 σβήστηκε μονομιάς μετά την υποστήριξη του 3ου Μνημονίου από την κυβέρνηση Τσίπρα.

Η δεύτερη φάση ενείχε τις πολιτισμικές και κρίσιμες διαφορές στο μίγμα πολιτικής που επιχειρούσε να περάσει η κυβέρνηση της Αριστεράς τόσο στην οικονομία όσο και σε θέματα όπως η ασφάλεια, το μεταναστευτικό, η παιδεία κ.α. Εκεί η αντιπαράθεση σε συμβολικά και πρακτικά ζητήματα ανέδειξε την ιδεολογική διαφορά των δυο παρατάξεων. Αυτές οι διαφορές παρέμειναν στο επίκεντρο αλλά αλλοιώθηκαν στην πορεία από τις οβιδιακές μεταλλάξεις της κυβέρνησης Συριζα που μεταλλάσσεται σταδιακά σε ένα νέο ΠΑΣΟΚ.

Η τρίτη φάση είχε ως επίκεντρο τη Συμφωνία των Πρεσπών και το Μακεδονικό. Η Νέα Δημοκρατία επέλεξε να αντιδράσει στην προς κύρωση Συμφωνία, συμμετείχε στα Συλλαλητήρια και κατηγόρησε τον Συριζα για βλαπτική εξωτερική πολιτική. Αυτή η επιλογή επιβραβεύτηκε στις κάλπες του 2019.

Η νέα διαχωριστική γραμμή

 

Τα δεδομένα όμως έχουν αλλάξει άρδην.
Η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση έχει μπροστά της μια γεμάτη θητεία. Ο πολιτικός χρόνος είναι αρκετός για να ξεδιπλώσει πλήρως το πρόγραμμα της χωρίς ενστάσεις στο εσωτερικό της Κυβέρνησης. Αυτή την ευχέρεια είχε να την ζήσει η Νέα Δημοκρατία από το 2004, αφού για όσους θυμούνται στη δεύτερη θητεία Καραμανλή η οριακή πλειοψηφία επέτρεπε σε μεμονωμένους βουλευτές να εκβιάζουν την τότε Κυβέρνηση!
Το μεγάλο ερωτηματικό παραμένει η στάση του Συριζα. Η μετάλλαξη του πρώην πρωθυπουργού που εμφανίστηκε να γέρνει προς μια υπεύθυνη αντιπολίτευση, χωρίς κορώνες και οξεία αντιπαράθεση, ίσως προοιωνίζει τη νέα τακτική του.
Η αναζήτηση μιας νέας διαχωριστικής γραμμής μεταξύ των δυο πρέπει να είναι απόφαση της Νέας Δημοκρατίας και όχι του Σύριζα.
Ο Συριζα πλέον παρουσιάζεται ως ένα θεσμικό συστημικό κόμμα με την προβιά της σοσιαλδημοκρατίας που περιμένει τη σειρά του στη διακυβέρνηση της χώρας, χωρίς βιασύνη, απλά αναδεικνύοντας τις αδυναμίες της τωρινής Κυβέρνησης.
Η αλλαγή στρατηγικής απέναντι στον Συριζα για τη Νέα Δημοκρατία είναι επιβεβλημένη προτού ξεκινήσει ο νέος γύρος αντιπαράθεσης. Γιατί τους κανόνες τους βάζει πάντα ένας: ας είναι αυτή τη φορά η Νέα Δημοκρατία!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.