Ιδεολογική καχεξία

Οταν ο πρωθυπουργός δίνει συνέντευξη, η τελευταία ερώτηση που του υποβάλλεται αφορά στην ημερομηνία διεξαγωγής των επόμενων εκλογών. Λες και πρόκειται σε μια τρέχουσα συνέντευξη και αποκλειστικά σε ένα κανάλι να αποκαλύψει τη στρατηγική του.

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Η ερώτηση υποβάλλεται επειδή ο δημοσιογράφος, παραβλέποντας ότι ο Μητσοτάκης έχει μπροστά του 2,5 χρόνια -αν ασκήσει την παράταση που δίνει το Σύνταγμα- πιστεύει ότι από την ερώτηση μπορεί να αποκομίσει δημοσιογραφική επιτυχία. Δεν έχει άδικο. Και μόνον η άρνηση του πρωθυπουργού για πρώιμη προσφυγή στις κάλπες «καπελώνει» όλη τη συνέντευξη. Αποτελεί το θέμα της επόμενης ημέρας σε τηλεοπτικές, ραδιοφωνικές και έντυπες αναλύσεις! Αποτέλεσμα; Πρωθυπουργικές απαντήσεις που περιέχουν ενδιαφέρουσες ειδήσεις χάνονται μέσα στη -συνήθη- διαβεβαίωση ότι οι εκλογές θα γίνουν με την ολοκλήρωση της τετραετίας.

Τέλος πάντων, ας το πάρουμε απόφαση ότι όταν κάνεις ερωτήσεις που έχουν υποβληθεί και στο παρελθόν, παίρνεις ακριβώς τις απαντήσεις που έχουν δοθεί στο παρελθόν. Δεν σημαίνει πως ο δημοσιογράφος αγνοεί ότι ο Μητσοτάκης έχει απαντήσει τουλάχιστον τρεις φορές στην ίδια ερώτηση δίνοντας σταθερά την ίδια απάντηση. Απλά ξέρουμε ότι στην Ελλάδα είθισται, μόλις μια κυβέρνηση κλείσει το πρώτο εξάμηνο διακυβέρνησης, η αντιπολίτευση να θορυβεί ζητώντας εκλογές. Η βαθιά λαχτάρα της για εξουσία την κάνει να παραβλέπει την πρόσφατη εμπειρία που έχουν αποκομίσει οι πολίτες από τις επιδόσεις της. Ασχετα αν είναι αυτές που τη στέλνουν «πακέτο» στα έδρανα της αντιπολίτευσης.

Ο Τσίπρας δεν έχει διανοηθεί να ζητήσει εκλογές δύο χρόνια τώρα. Κατανοητός ο φόβος του. Ο Μητσοτάκης διαθέτει χιούμορ. Φαντάζεστε να του ζητήσει ο Τσίπρας εκλογές και ο πρωθυπουργός, επί τόπου, να ικανοποιήσει την επιθυμία του; Εγκεφαλικό στην Κουμουνδούρου. Ο φόβος των εκλογών εκφράζεται μέσα το άγχος του Τσίπρα. Χαλάει τον κόσμο για τα ασήμαντα. Του λείπει η αντίληψη των σημαντικών. Ετσι, οδεύει από γκάφα σε γκάφα, με τις οποίες ευθυμεί το πανελλήνιο. Είναι και αυτό μια προσφορά.

Ο Μητσοτάκης έχει εκφράσει αποφασιστικά τη βούλησή του να μην περικόψει την τετραετία. Κάποιοι λένε ότι δεν θα έπρεπε, αλλά εκείνος λειτουργεί με όρους πολιτικής ηθικής. Σπάνιο για πολιτικό. Η εξάντληση της τετραετίας από την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι ο προσφορότερος τρόπος προκειμένου οι πολίτες να διαμορφώσουν συγκριτική εικόνα με τα 4,5 χρόνια διακυβέρνησης Τσίπρα: Συγκρίνεις τι σημαίνει πρωθυπουργός σε πανδημία και τι πρωθυπουργός σε αδυναμία… κατανόησης των πάντων: Από το κλείσιμο των τραπεζών, την παράδοση των «ασημικών» της Ελλάδας για 99 χρόνια, ως την απουσία ανάπτυξης, επειδή η ιδεολογική ομηρία του δεν επιτρέπει επενδύσεις και εκσυγχρονισμό. Αξέχαστα παραμένουν τα άσχιστα Μνημόνια, ο καταργημένος ΕΝΦΙΑ, το Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, οι Πετσίτηδες, Παππάδες και Παπαγγελοπουλαίοι, ως τα πρόσφατα της μετονομασίας της πλατείας Συντάγματος σε… Κουφοντίνα.

Ελεύθερος Τύπος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.