Η υπόδικος… Ολλανζαία κι ο αποστομωτικός Κυριάκος

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, σύμβουλος επιχειρήσεων – συγγραφέας

Η Ολλανδή δημοσιογράφος, κ. Μπέουχελ, που συμπύκνωσε, ένα τόσο σοβαρό και πολυεπίπεδο ζήτημα για την Ελλάδα και συνολικά την Ε.Ε., όπως το μεταναστευτικό, σε μια… καταγγελία προς τον Έλληνα πρωθυπουργό για τις επαναπροωθήσεις, δεν είναι μια τυχαία περίπτωση και πολύ αμφιβάλλω αν η προσβλητική κι εντελώς άστοχη παρέμβαση αποτελεί μια τυχαία δημοσιογραφική στιγμή.

Θα συμφωνούσα ως ένα βαθμό στο πρώτο μισό της τοποθέτησης της, γατί ουσιαστικά τοποθέτηση έκανε κι όχι ερώτηση.  Τα αντανακλαστικά της Ε.Ε. , δεν υπήρξαν και τα ταχύτερα. Αρχικά, προτίμησε να αποποιηθεί τις ευθύνες της, φορτώνοντας την Ελλάδα με ένα δυσανάλογο βάρος, για το οποίο δεν διέθετε ούτε τους πόρους, ούτε τις υποδομές για να το αντιμετωπίσει αποτελεσματικά, τόσο ως προς τη φύλαξη των συνόρων κι όσο ως προς τη φιλοξενία και την προώθηση των μεταναστών.

Αυτή όμως η διαπίστωση, δεν οδηγεί στο δικό της αυθαίρετο συμπέρασμα ότι η χώρας μας κακομεταχειρίζεται ή επαναπροωθεί… βίαια τις μεταναστευτικές ροές. Τουναντίον, η ελληνική κοινωνία, ειδικά στα νησιά, έφθασε στα όρια των αντοχών της και η πολιτική ηγεσία στα όρια των δυνατοτήτων της. Όμως, ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες, άπαντες προσπαθούσαν πέρα των δυνάμεων τους.

Η κάθε εξαιρετικά “ευαίσθητη” κ. Μπέουχελ, ως άλλη εκπρόσωπος της τουρκικής προπαγάνδας, εστίασε στην ελληνική πλευρά, δίχως να της αναγνωρίσει τη συνεισφορά της στη διαχείριση του μεταναστευτικού, αμελώντας να προσθέσει έστω μια ελάχιστη αναφορά, στην εργαλειοποίηση των μεταναστών από το τουρκικό καθεστώς και τα εκεί κυκλώματα εκμετάλλευσης τους.

Βέβαια υπάρχει εξήγηση για το παραλήρημα της. Οι πολιτικές της απόψεις κινούνται σε ένα πλαίσιο που κάλλιστα κάποιος θα μπορούσε να την χαρακτηρίσει περιπαικτικά… Ολλανζαία! Όμως ίσως αυτές οι θέσεις της δεν μας είχαν απασχολήσει όλα αυτά τα χρόνια που ζει στην Ελλάδα. Και ίσως να μη μας απασχολούσαν ποτέ, αν δεν προέκυπτε το δικαστικό θέμα με τη σύλληψη της, τον περασμένο Ιούνιο, για διευκόλυνση παράνομης διαμονής ξένου πολίτη”.

Υπόδικος η αγαπητή κυρία, γι’ αυτό και η έκρηξη της. “Φιλοξενούσε”, νεαρό Αφγανό του οποίου η ελληνική πολιτεία  είχε απορρίψει το αίτημα ασύλου, προφανώς γιατί δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις. Η… φιλόστοργη κ. Μπέουχελ, είπε να λύσει το πρόβλημα μόνη της, παρέχοντας… προσωπικό άσυλο!

Υποθέτω ότι αυτές τις πρωτοποριακές θέσεις για την… υπέρβαση του κράτους και την… αυτοδιάθεση, τις έχει εκφράσει και στην ολλανδική κοινωνία, η οποία δεν φημίζεται για την ελαστικότητα της στην παρανομία. Τι, όχι; Μάλλον, μόνο την Ελλάδα θεωρεί μπανανία, στην οποία ο καθένας μπορεί να παίρνει το νόμο στα χέρια του!

Δυστυχώς για την ίδια, παρά τα διαχρονικά σφάλματα και τις παραλείψεις μας που συντηρούσαν επί δεκαετίες αυτή την εικόνα, η χώρα κάνει προσπάθειες να ανακτήσει την αξιοπιστία της, να αναδείξει τις ικανότητες της. Δυστυχώς για την ίδια, υπάρχει πρωθυπουργός που δεν ντρέπεται για την υπεράσπιση των δικαίων του τόπου του και απαντά με το ανάλογο ύφος, αποστομώνοντας όσους θεωρούν ότι δικαιούνται να αναφέρονται υποτιμητικά σε μια χώρα κι έναν λαό με περηφάνια και πραγματικές ευαισθησίες. Κι αυτή οφείλει να είναι η στάση του σε οτιδήποτε θίγει τα εθνικά μας συμφέροντα και την αξιοπρέπεια μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.