Η «κοινωνία» του Αθλητισμού και ο «αθλητισμός» της Κοινωνίας

Γράφει ο Γιάννης Γεωργαντζάς, Φοιτητής Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού.

Ο αθλητισμός είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνικού πολιτισμού με ρίζες που απλώνονται από την αρχαιότητα και φτάνουν μέχρι τις μέρες μας. Είναι ένας κοινωνικός θεσμός που έχει συνυφανθεί με την κοινωνία κι έχει καταγραφεί ιστορικά σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Με τον σημαντικά παιδαγωγικό του χαρακτήρα είχε υιοθετηθεί από την αρχαιότητα ως μια σημαντική εκπαιδευτική δράση τόσο στην αρχαία Αθήνα όσο και στη Σπάρτη όπου είχε και χαρακτήρα πειθαρχίας και στρατιωτικής εκπαίδευσης. Άλλωστε, η οργάνωση και η πειθαρχία είναι κύρια χαρακτηριστικά της άσκησης – άθλησης, αφού άσκηση – άθληση σημάνει συστηματική σωματική καλλιέργεια και δράση για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου σκοπού.

Ο οργανωμένος αθλητισμός ωθεί τον άνθρωπο στην ένταξη στο κοινωνικό σύνολο και τη συμμετοχή. Δρα έχοντας κυρίως ως στόχο την βελτίωση της ποιότητας ζωής όχι μόνο των μεμονωμένων ανθρώπων αλλά και των κοινωνικών ομάδων. Ειδικότερα, η οργάνωση και διαχείριση της άθλησης και της άσκησης των πολιτών σε δομές αστικών δημοσίων αλλά και ιδιωτικών χώρων μπορεί να συνδράμει στη δημιουργία μιας καθημερινότητας που είναι ζητούμενη στη σύγχρονη εποχή, μιας επιζητούμενης πραγματικότητας που ενεργεί στην αποσυμπίεση της καθημερινότητας του ανθρώπου και τον ωφελεί πολλαπλά, και σωματικά αλλά και ψυχικά.

Η συνηθισμένη ερώτηση που γίνεται στις μέρες μας δεν είναι άλλη από αυτή: «Μα πότε να βρω χρόνο να ασχοληθώ με τον αθλητισμό;». Η απάντηση είναι αυτονόητη. Χρόνος υπάρχει εάν υπάρχει θέληση και όρεξη! Χρειάζεται ιεράρχηση προτεραιοτήτων και φυσικά σωστή κατανομή του ελεύθερού μας χρόνου. Η άσκηση – άθληση είναι τρόπος ζωής και πρέπει να είναι τρόπος ζωής, μιας και εκτός από τα σωματικά και ψυχικά οφέλη που προσφέρει, δεν κουράζει όπως πολλοί αναφέρουν. Κάνει ακριβώς το αντίθετο, ξεκουράζει, αφού ακόμη και μετά από ολιγόλεπτη άσκηση οι άνθρωποι γίνονται πιο παραγωγικοί στην εργασία τους, είτε αυτή είναι διανοητική, είτε σωματική. Ας μην ξεχνάμε πως άσκηση σημαίνει ευεξία!

Πολλές είναι οι δραστηριότητες που μπορούν να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής μας σε συνδυασμό με την “κίνηση” και το ευχάριστο περιβάλλον. Τέτοιες ενασχολήσεις μπορεί να είναι η συμμετοχή μας σε αθλητικούς συλλόγους, σε γυμναστήρια αλλά και σε πολιτιστικούς συλλόγους που συνδυάζουν την κίνηση υπό τον ήχο της μουσικής και του ρυθμού, το ευχάριστο περιβάλλον και το αίσθημα του ‘ανήκω κάπου’. Μπορούμε λοιπόν να πούμε με βεβαιότητα πως ο αθλητισμός ταιριάζει και συμπορεύεται με τον πολιτισμό διότι πέρα από τον ευχάριστο τρόπο για διασκέδαση, εξευγενίζει το πνεύμα, την ψυχή και το σώμα του ανθρώπου.

Ο αθλητισμός μας διδάσκει!. Ο αθλητισμός μας διδάσκει αξίες, ιδανικά, πλάθει τον χαρακτήρα μας, θέτει στόχους, όρια και όνειρα. Επίσης μας μαθαίνει την αλληλεγγύη, την αφοσίωση και την οργάνωση. Δουλεύοντας λοιπόν το σώμα μας, το μυαλό μας αρχίζει και “κινείται” με γοργούς ρυθμούς, αναζωογονείται και φθάνει στο σημείο να επεξεργαστεί νέες ιδέες με διαφορετικό τρόπο.

Με άλλα λόγια, εάν οι περισσότεροι άνθρωποι σε μία κοινωνία είχαν άμεση σχέση με τον αθλητισμό, το αποτέλεσμα θα ήταν μία πιο ευτυχισμένη, αλληλέγγυα και πολιτισμένη κοινωνία.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.