Η Ευρώπη να γίνει πρωτοπόρος στην προστασία του κλίματος

Γράφει ο Δημοσθένης Δαββέτας, Καθηγητής Φιλοσοφίας της Τέχνης, ποιητής. Εικαστικός

Εξήντα δυο χρόνια μετά την ίδρυση της, η Ευρωπαϊκή Ένωση ,περνά ίσως την πιο κρίσιμη υπαρξιακή της κρίση. Το οικονομικό και κοινωνικό της μοντέλο απειλείται από μια στατικότητα εξέλιξης ιδεών αλλά και από τον εμπορικό και τεχνολογικό πόλεμο ΗΠΑ – Κίνας. Βρίσκεται επίσης στην πρώτη γραμμή πυρός από τις Δημοκρατορικές ( Democratures) χώρες και τους τζιχαντιστές. Θεμελιωμένη γύρω από τα δικαιώματα και την αγορά δυσκολεύεται να επανεφευρεθεί. Κυρίως δυσκολεύεται σ’ ότι αφορά την άμυνα της και την κυριαρχία της.

Ψάχνει εναγωνίως ένα μέλλον που θα ικανοποιήσει τους πολίτες της.

Περίπου πενήντα χρόνια μετά την δημοσίευση της συνθήκης της Ρώμης το 1972, η βλάβη των οικοσυστημάτων του πλανήτη μας είναι πλέον πραγματικότητα. Η αύξηση της Θερμοκρασίας κατά 1,1 βαθμών Κελσίου, οδηγεί σ’ ασφυξία των μεγαλουπόλεων ,σε καταστροφή εδαφών, σε μόλυνση των θαλασσών, σ’ έλλειψη νερού και σε πολλαπλές φυσικές καταστροφές.

Η μάχη εναντίον της κλιματικής αλλαγής, η οποία δεν έχει αποδώσει ως τώρα είναι αποτέλεσμα της λανθασμένης στρατηγικής στα πλαίσια των διεθνών περιβαντολογικών συμφωνιών ( COP).

Η συμφωνία του Παρισιού παρέλυσε λόγω κυρίως της αποχώρησης από αυτήν των ΗΠΑ. Η επιστροφή των εθνικιστικών τάσεων απαγορεύει τις σφαιρικές αποφάσεις. Άλλωστε αυτό επιβεβαιώνεται από το ότι οι αποφάσεις που πάρθηκαν στην συμφωνία αυτή δεν πραγματοποιήθηκαν. Βρισκόμαστε στο τέλος της δεκαετίας μας και η θερμοκρασία έχει αυξηθεί κατά 3,5 βαθμούς Κελσίου. Γεγονός που μεταφράζεται σε άνοδο των θαλάσσιων υδάτων και σε αύξηση των κλιματικών προσφύγων.

Περιθωριοποιημένη στην ψηφιακή επανάσταση από την Αμερική και την Κίνα, η Ευρώπη, μπορεί να ξαναπρωταγωνιστήσει μέσα από την περιβαντολογική μάχη. Μέσα από τους θεσμούς της, τις πηγές της και τις αξίες της , βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. Μπορεί να εφεύρει και να υλοποήσει ένα γόνιμο αναπτυξιακό μοντέλο, που να συνδέει παραγωγικότητα, μάχη εναντίον των ανισοτήτων και προστασία περιβάλλοντος. Η Ευρώπη πρέπει να ξεκαθαρίσει τους στόχους της . Πρέπει να μην μπει στην λογική, κατά την γνώμη μου ,της απο-ανάπτυξης ,που θεωρώ συνώνυμο της οικονομικής ύφεσης και της πολιτικής βίας. Πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην μάχη εναντίον της κλιματικής υπερθέρμανσης η οποία μπορεί να’ναι ίσως και λύση για τα υπόλοιπα οικολογικά κι οικονομικά η πολιτιστικά ζητήματα. Κυρίως όμως μπορεί ν’ αποτελέσει λύση στο πρόβλημα της βιοποικιλότητας.

Η Ευρώπη μπορεί να κινηθεί σε 5 πεδία στην μετά το κάρβουνο εποχή.

Πρώτον: φορολογία στο κάρβουνο ώστε να εμποδιστεί η κλιματική απορρύθμιση. Φόρο στα σύνορα των μεγάλων αγορών κι ενίσχυση των εξαγωγών ώστε να ενισχυθεί η δυναμική των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Ταυτόχρονα μείωση των φόρων και στο κοινωνικό επίπεδο την οικονομική ενίσχυση των μεσαίων τάξεων και των πιο αδύναμων οικονομικά.

Δεύτερον: Να υιοθετηθεί η ψηφιακή καινοτομία από το κράτος έτσι ώστε να ενισχυθεί η ανταγωνιστική του ικανότητα. Που σημαίνει ότι σ’ επίπεδο οικολογίας θα ‘πρεπε να δοθεί ένα ποσόν γύρω στα 100 δισ. ευρώ για την απορρόφηση του κάρβουνου.

Τρίτον: Ενίσχυση της αγωγής κι εκπαίδευσης σε σχολεία, επιχειρήσεις αλλά και στις οικογένειες για περιβαλλοντολογική ευθύνη.

Τέταρτον: Πολιτική ανάγκη να ξαναυπάρξει ένα κλίμα αμφίπλευρων αποφάσεων για το κλίμα κι όχι μονόπλευρων όπως είναι σήμερα, όπου Αμερικανοί η Κινέζοι βάζουν τα οικονομικά και γεωστρατηγικά τους συμφέροντα πιο ψηλά από την πλανητική υγεία.

Πέμπτον: Η κινητοποίηση για το περιβάλλον να γίνει άξονας της κύριας Ευρωπαϊκής πολιτικής έτσι ώστε να δοθεί εκ νέου ένα καινούργιο ισχυρό αίσθημα Ευρωπαίου πολίτη που θα λειτουργήσει κι ως πρότυπο για τις νέες ευρωπαϊκές γενιές.

Η μάχη για το κλίμα πρέπει να δίνεται χέρι χέρι μαζί με την επιχειρηματική και κοινωνική πρόοδο, την δικαιοσύνη, τις πολιτιστικές αξίες, τα έθνη και την εξέλιξη στην Ευρωπαϊκή ήπειρο. Είναι ένας ίσως αποτελεσματικός τρόπος για να συμφιλιωθεί εκ νέου η Ευρώπη με τους πολίτες της , τις ιστορικές αξίες των κρατών που την συνθέτουν και τις αξίες μιας παγκόσμιας ανθρωπιάς.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.