Η ελευθεροτυπία στο «αυτόφωρο»

Γράφει η Ιωάννα Καλατζάκου-Τσατσαρώνη, Δικηγόρος – τ. Αντιπρέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών

Η σύλληψη δημοσιογράφων της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» μετά από μήνυση του υπουργού Άμυνας αποτελεί ένα ακόμη περιστατικό στη μακρά αλυσίδα επιθέσεων του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού κατά του Τύπου. Οι μηνύσεις του υπουργού Άμυνας κατά δημοσιογράφων (θυμάται κανείς τις παλαιότερες κατά του εκδότη των «Παραπολιτικών» κ.Γ.Κουρτάκη και του δημοσιογράφου των «Νέων» κ.Γ.Παπαχρήστου) είναι μία μόνο από τις εκφάνσεις της κυβερνητικής προσπάθειας να ελέγξει τον Τύπο. Ο αντισυνταγματικός νόμος για τα τηλεοπτικά δίκτυα απέβλεπε στον ίδιο στόχο σε ευρύτερο επίπεδο: στον εκτοπισμό των μη φιλικών προς την κυβέρνηση φωνών από το τηλεοπτικό τοπίο. Η λάσπη και οι υβριστικοί χαρακτηρισμοί εις βάρος ενοχλητικών σχολιογράφων ολοκληρώνουν σε καθημερινή βάση το έργο της απόπειρας εκφοβισμού και στοχοποίησης.

Προτάσσω την πολιτική πτυχή, επειδή αυτή προέχει εν προκειμένω. Ο νόμος περί αυτοφώρου ασφαλώς πάσχει, όπως πάσχει και η εφαρμογή του. Αν όμως ο υπουργός Άμυνας δεν επιδίωκε τη σύλληψη των δημοσιογράφων αλλά μόνο τη δικαστική του δικαίωση, θα είχε υποβάλει μήνυση δυο μέρες αργότερα. Θέλησε, λοιπόν, το αυτόφωρο. Και η επιλογή αυτή αντανακλά πολιτική νοοτροπία.

Όσο για το νομικό ζήτημα, οι κρίσιμες πτυχές του επισημάνθηκαν από τον σχολιασμό των τελευταίων ημερών. Η αυτόφωρη διαδικασία, σχεδιασμένη για την άμεση καταδίωξη και ταχεία εκδίκαση «κλασικών» ποινικών αδικημάτων, δεν αρμόζει σε αδικήματα Τύπου. Σ’ αυτά, το έννομο αγαθό της προστασίας του θιγόμενου πολιτικού αναμετράται με το έννομο αγαθό της συνταγματικά προστατευόμενης ελευθεροτυπίας, ενώ πολύ συχνά είναι δυσχερής ακόμη και η διάγνωση αν έχει τελεσθεί αδίκημα ή όχι. Το τελευταίο ισχύει και στην περίπτωση του «Φιλελεύθερου», στην οποία ο εισαγγελέας διέταξε προκαταρκτική εξέταση, έκρινε δηλαδή ότι πρέπει να γίνει προκαταρκτική έρευνα για να διαπιστωθεί αν τελέστηκε ποινικό αδίκημα. Συνελήφθησαν, δηλαδή, ο εκδότης και δημοσιογράφοι μιας εφημερίδας, ενώ δεν είναι καν βέβαιο ότι υπήρξε αδίκημα!..

Η δικονομική πρόβλεψη αυτόφωρης διαδικασίας για αδικήματα Τύπου πρέπει, λοιπόν, να καταργηθεί. Τα προβλήματα, ωστόσο, που προκαλεί στην πράξη θα ήταν πολύ λιγότερα, αν ο κυβερνητικός συνασπισμός δεν εμφορούνταν από την πολιτική πρόθεση να ελέγξει τον Τύπο και να κατασιγάσει την κριτική. Και ακριβώς επειδή αυτή η νοοτροπία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προβλέπεται αμετάβλητη, είναι πολύ σημαντικό να θωρακισθεί νομικά η ελευθεροτυπία. Κινδυνεύει πολύ περισσότερο από την υπόληψη των υπουργών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.