Η δικτατορία στο μυαλό μας

Γράφει ο Αγκιτάτορας

Κάθε χρόνο τέτοια μέρα, σύσσωμο το πολιτικό προσωπικό καταδικάζει την επταετή δικτατορία. Και, φυσικά, πολύ καλά κάνει. Καταδικάζει τον περιορισμό των ελευθεριών, τον αυταρχισμό, την στέρηση του δικαιώματος στην διαφορετική άποψη.

Όσα κι αν καταλογίσει κανείς στην Μεταπολίτευση για την μη επαρκή υπέρβαση διαχρονικών παθογενειών, για την αναπαραγωγή της οικογενειοκρατίας, για τις σπατάλες ή τον λαϊκισμό, σε τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με τις πολύπλευρες, εγχώριες και διεθνείς, επιπτώσεις μιας πολυετούς δικτατορίας.

Από το ανύπαρκτο οικονομικό θαύμα έως την καπήλευση των εθνικών αξιών. Κι από τον κοινωνικό διχασμό έως τον διεθνή παραγκωνισμό. Μια περίοδος που την «πληρώσαμε» και με μια σημαντική εθνική απώλεια όπως η επέλαση του Αττίλα στην Κύπρο.

Όμως η απολυταρχία δεν προκύπτει από το πουθενά. Εγκαθίσταται σταδιακά στο μυαλό και την ψυχή μας ως καθημερινή πρακτική. Δικαιολογεί ακραίες πρακτικές όταν αυτές εξυπηρετούν τους προσωπικούς ή μικροκομματικούς στόχους μας. Υπονοεί την καταστρατήγηση δικαιωμάτων, την παράβλεψη υποχρεώσεων, χαϊδεύει απωθημένα και εμμονές.

Η δικτατορία στο μυαλό μας, είναι το μεγάλο πρόβλημα. Ο κεκαλυμμένος ρατσισμός, η «δικαιολογημένη» βία, η διάθεση αφανισμού του μισητού «αντιπάλου». Όσο δεν αντιμετωπίζουμε κατάματα τις καλά κρυμμένες καταπιεστικές μας τάσεις, πάντα θα προκύπτουν ευκαιρίες και φιλόδοξοι ηγεμόνες που θα τις εκμεταλλεύονται για να αποκτήσουν την εξουσία. Κι εμείς άβουλοι και συμβιβασμένοι θα αποτελούμε ασυναίσθητα (;) το χρήσιμο εργαλείο για την εκτέλεση των σχεδίων τους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *