Γουρουνάκια ροζ…

Να συμφωνήσουμε ότι δεχόμαστε τη δεύτερη επίθεση του κορoνοϊού, η οποία δεν είναι μικρότερης έντασης από την προηγούμενη. Με τη διαφορά πως με το καθολικό lockdown και τα μέτρα που πήρε τάχιστα η κυβέρνηση δεν είχαμε απώλειες.

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Δεν είδαμε να μεταφέρονται νεκροί με φορτηγά και να θάβονται σε ομαδικούς τάφους όπως στη Νέα Υόρκη, δεν έγινε πανικός στα γηροκομεία, όπως στη Γαλλία, δεν είχαμε χιλιάδες θύματα, όπως στην Ισπανία. Μείναμε ασφαλείς.

Η Ελλάδα πέρασε στα διεθνή ΜΜΕ ως ασφαλής χώρα. Το ποσοστό 30% πληρότητας -στη νησιωτική Ελλάδα μεγαλύτερο- που επιτύχαμε φέτος το καλοκαίρι θα αποφέρει περί τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ, που θα προστεθούν στο ταμείο του κράτους. Χιλιάδες πολίτες και χιλιάδες οικογένειες θα εξοικονομήσουν όσα χρειάζονται για να περάσουν έναν δύσκολο χειμώνα, ακόμη δυσκολότερο αν ο κορονοϊός παραμείνει άτρωτος.

ΠΟΙΑ, λοιπόν, κυβέρνηση θα αποφάσιζε να πάρει νέα μέτρα αν τα πράγματα δεν ήταν σκούρα;

ΠΟΙΑ κυβέρνηση θέλει τους πολίτες οικονομικά στριμωγμένους να αντιμετωπίζουν ουσιαστικό πρόβλημα;

ΠΟΙΑ κυβέρνηση θέλει απέναντί της τους καλλιτέχνες -με άμεση πρόσβαση στα Μέσα Ενημέρωσης, διαμορφώνοντας εν πολλοίς και την κοινή γνώμη- στα όρια ανθρωπιστικής κρίσης; Παραβλέπω το ουσιαστικό θέμα της επαφής τους με το κοινό, από την οποία παίρνουν δυνάμεις και συνεχίζουν. Αλλά δεν γίνεται να παραβλέψουμε ότι με το θέαμα σε καραντίνα, η επιβίωση των δημιουργών είναι δύσκολη.

Τα επόμενα δύο ερωτήματα είναι σοβαρά:

Ποια κυβέρνηση με δεδομένα επιδημιολογικά που σκιαγραφούν ζοφερό το άμεσο μέλλον θα αδιαφορούσε για την ασφάλεια τόσο των καλλιτεχνών όσο και των πολιτών;

Ποια κυβέρνηση, με πληροφόρηση ότι ο αριθμός των κρουσμάτων μπορεί να εκτιναχθεί, οι Μονάδες Εντατικής δεν θα επαρκούν, τα κριτήρια για τους διασωληνωμένους θα είναι ζωής ή θανάτου, δεν θα έπαιρνε μέτρα δυσάρεστα; Μέτρα που θα στρέψουν πιθανόν πολίτες εναντίον της.

Το δεύτερο ερώτημα πρέπει να απαντηθεί από εμάς:

Θέλουμε να μην παίρνονται μέτρα; Να βλέπουμε τους γύρω μας να νοσούν με αμφίβολη ανάρρωση ή και να χάνουμε αγαπημένους και φίλους; Δηλαδή, θα περάσουμε σε μια ομαδική αυτοκτονία ακολουθώντας τους ψεκασμένους; Κι όταν δούμε εκατόμβη νεκρών θα ζητήσουμε τις ευθύνες από την κυβέρνηση; Θα λέμε ότι υπολόγισε το πολιτικό κόστος και τα οικονομικά και μας άφησε να νοσήσουμε.

Είναι βέβαιο ότι ο Μητσοτάκης δεν θα αφήσει τους επαγγελματίες που μένουν χωρίς δουλειά χωρίς στήριξη. Είναι εξίσου βέβαιο ότι ο Μητσοτάκης δεν θα αφήσει να γίνει η Ελλάδα απέραντο νοσοκομείο. Ωρα να δείξουμε κι εμείς την ωριμότητά μας και την εμπιστοσύνη μας στο πρόσωπό του και στις αποφάσεις του. Και να ξέρετε: οι Κίρκες μας θέλουν γουρουνάκια ροζ…

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.