Γιατί φοβούνται τόσο τον Σαμαρά;

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μανίκας, Οικονομολόγος – Ψυχολόγος, Συγγραφέας

Η προπαγάνδα, καλώς ή κακώς, αποτελεί μέρος κάθε επικοινωνιακής πολιτικής. Υπερβολή, στοχευμένη χρήση  συμβόλων, λέξεων και εικόνων, συναισθηματική κινητοποίηση. Όλα μέρος της προσπάθειας προώθησης ενός συγκεκριμένου μηνύματος. Όταν όμως ο προπαγανδιστικός λόγος αγγίζει τα όρια της σπίλωσης, της επιτηδευμένης ψευδολογίας, της σκανδαλολογίας ξεπερνά κατά πολύ το όποιο «θεμιτό» όριο επικοινωνιολογίας.

Το τελευταίο διάστημα η επιχείρηση λασπολογίας κατά του Αντώνη Σαμαρά αγγίζει τα όρια της μονομέρειας, της εμμονής. Θα θεωρούσε κανείς αναμενόμενες τις επιθέσεις στον τωρινό Πρόεδρο της ΝΔ, στα πλαίσια των συνηθισμένων κοινοβουλευτικών αντεγκλήσεων, αλλά η ενταντικοποίηση των αρνητικών σχολίων, των υπονοούμενων μέχρι και των ύβρεων για τον πρώην πρωθυπουργό υποκρύπτει έναν ενδόμυχο φόβο που ξεπερνά την μικροκομματική αντίδραση.

Ίσως προσβλέπουν στο «διαίρει και βασίλευε» ελπίζοντας στην ανάδειξη αντιθέσεων στην ΝΔ. Όμως η παράταξη έχει συνειδητοποιήσει πλήρως πως η υπεράσπιση της κυβερνητικής παρακαταθήκης του 2012 -2014 αποτελεί το πιο ισχυρό όπλο αποδόμησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ επιχειρημάτων.

Φοβούνται τον Σαμαρά, επειδή η απαρίθμηση των οικονομικών δεδομένων δεν αντέχει σε καμιά σύγκριση. Η κοινωνία κατανοεί ότι η τότε αναπτυξιακή στροφή ξοδεύτηκε σε φαιδρές κι επικίνδυνες δημιουργικές ασάφειες που μας κόστισαν πολλαπλάσια δημοσιονομικά μέτρα έως το… 2022, κεφαλαιακούς ελέγχους, νέα ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, νέα αύξηση του χρέους, αργή αποκλιμάκωση των επιτοκίων δανεισμού. Μόνη επωδός τους η μείωση των πλεονασμάτων ως αντίβαρο όμως στην υφεσιακή οπισθοδρόμηση που δεν επέτρεπε αυξημένα δημόσια έσοδα.

Φοβούνται  τον Αντώνη Σαμαρά, επειδή η διαχρονικά άτεγκτη στάση του στα εθνικά θέματα συμβαδίζει με το λαϊκό αίσθημα και δεν επιτρέπει την πραγμάτωση των ενδοτικών σχεδίων τους. Κρύφτηκαν πίσω από την απειλή βέτο του Βουκουρεστίου το 2008, παρερμηνεύοντας την τότε τακτική κίνηση ως αλλαγή εθνικής στρατηγικής. Επιδίωξαν τον διχασμό της κοινωνίας και της ΝΔ με πενιχρά αποτελέσματα και τώρα αντιδρούν σπασμωδικά στοχοποιώντας αυτόν που συμβολίζει όσα αυτοί σταθερά αντιμάχονταν.

Φοβούνται τον Αντώνη Σαμαρά, επειδή τους χαλάει το αφήγημα της αριστερής ηθικής που ήρθε να κατατροπώσει το διαπλεκόμενο σύστημα. Ύστατο αποκούμπι το υποτιθέμενο ηθικό πλεονέκτημα της, έως τώρα, μη διαχείρισης της εξουσίας. Όμως κι αυτή τους η πρόθεση σκοντάφτει στην πραγματικότητα. Κι έτσι μηχανεύονται υποτιθέμενα σκάνδαλα μήπως και τον εμπλέξουν με κάποιον τρόπο και κηλιδώσουν την φήμη του.

Ό,τι κι αν σκαρφιστούν, όσο βαθιά κι αν χωθούν στον βούρκο των ψεμάτων τους, τόσο θα αποκαλύπτεται η γύμνια τους. Η πολιτική, η οικονομική, η εθνική, η ηθική. Ο μεγαλύτερος φόβος τους αποκτά διαστάσεις μόνιμου εφιάλτη από τον οποίο δεν πρόκειται να απαλλαγούν. Θα υποστούν τις συνέπειες των πράξεων τους και στο κρεβάτι του Προκρούστη της κυβερνητικής αξιολόγησης θα στέκουν μικροί και αδύναμοι να μετρηθούν με όσα παρέλαβαν.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *