Ευρωεκλογές η Ευρωμαγειρέματα;

Γράφει ο Θεόφιλος Νικολαϊδης, Επιχειρηματίας

Σε τρεις μήνες έχουμε ευρωεκλογές και φαίνεται πως θα είναι άλλη μια ευκαιρία για τον Τσίπρα και τον ΣΥΡΙΖΑ να επιδοθούν στο γνωστό τους παιγνίδι που δεν έχει καμία σχέση να κάνει με το καλό της Χώρας αλλά μόνο με το καλό το δικό του και του κόμματος του. Έντονες φήμες κυκλοφορούν πως σκοπεύουν να αλλάξουν τον τρόπο εκλογής των ευρωβουλευτών.

Όπως γνωρίζετε, στις τελευταίες ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2014, η τότε κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου εισήγαγε τον σταυρό για την εκλογή των 21 ευρωβουλευτών που δικαιούται η Ελλάδα. Καθόρισε δε στα ευρωψηφοδέλτια των κομμάτων να συμμετέχει ο διπλάσιος αριθμός υποψηφίων, δηλαδή 42 και οι εκλογείς να μπορούν να βάλουν 4 σταυρούς. Η αλλαγή αυτή έγινε για να υπάρχει μια πιο δίκαια αντιπροσώπευση, να μπορούν οι πολίτες να επιλέγουν τον ευρωβουλευτή και όχι ο πρόεδρος του κάθε κόμματος με την σειρά τοποθέτησης των υποψηφίων που ίσχυε έως τότε.

Το νέο σύστημα είχε και τα θετικά του και τα αρνητικά του και δεν είναι η ώρα τώρα να το αξιολογήσουμε, αλλά νομίζω πως τα θετικά ήσαν περισσότερα από τα αρνητικά και οι ευρωβουλευτές δεν ήσαν προϊόντα εσωτερικών πιέσεων και συνδιαλλαγής αλλά συγκέντρωναν την προτίμηση της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Αυτό το σύστημα λένε οι φήμες και όταν λέω φήμες εννοώ από αξιόπιστες πηγές, αυτό το σύστημα θέλει τώρα ο Τσίπρας να αλλάξει και κυκλοφορούν δύο εναλλακτικά σενάρια για αυτή την αλλαγή.

Το πρώτο σενάριο λέει πως θα καταργηθεί το ισχύον σύστημα και θα πάμε στο παλαιό όπου όλοι οι ευρωβουλευτές έβγαιναν με λίστα και το δεύτερο λέει πως θα ισχύσει ένα μικτό σύστημα όπου ο πρώτος θα καθορίζεται από πριν ως πρώτος της λίστας και οι επόμενοι θα βγαίνουν με σταυρό προτίμησης. Θα αποφασιστεί τελικά ασφαλώς το σύστημα εκείνο που θα βολεύει καλύτερα τον Τσίπρα.

Δύο είναι οι παράμετροι της τελικής απόφασης. Πρώτον να εκλεγούν κάποιοι εκλεκτοί που με τον σταυρό αποκλείεται να εκλεγούν και δεύτερον να περιορίσει όσο μπορεί την επερχόμενη συντριβή. Ας μην ξεχνάμε πως σε όλο αυτό το παζάρι κουρελιών, σε όλη αυτή την αγοροπωλησία αποκομμάτων, δόθηκαν και κάποιες υποσχέσεις. Και επειδή είναι πρακτικά αδύνατον να εκλεγεί έστω και ένας η μία από αυτά τα αποκόμματα στις βουλευτικές εκλογές, εκτός και αν θυσιάσει κάποια θέση στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας, πράγμα όμως που θα ξεσηκώσει τους καθαρόαιμους αριστερούς, ίσως με την λίστα βολέψει στο Ευρωκοινοβούλιο κανέναν δύο από όσους τους υποσχέθηκε, τους περισσότερος ασφαλώς ως συνήθως θα τους ρίξει.

Χωρίς λίστα στις ευρωεκλογές καμία Κουντουρά η Παπαχριστόπουλος η όποιος άλλος δεν θα βρουν ούτε την ψήφο του. Με την λίστα μπορεί ο κάθε αρχηγός να διορίσει ευρωβουλευτή ακόμα και τον κηπουρό του. Η κατάργηση του σταυρού έχει και ένα άλλο θετικό για τους εκ προοιμίου χαμένους. Όταν ξέρει πχ ο υποψήφιος της ΝΔ ότι το κόμμα θα βγάλει ας πούμε 7-8 ευρωβουλευτές και εάν, στις τελευταίες ευρωεκλογές η ΝΔ έβγαλε 5 και αυτός είναι 15ος στην λίστα, με τι όρεξη θα ξεχυθεί στην Επικράτεια για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αρχικά και το Κόμμα ταυτόχρονα;

Άλλο πράγμα 42 υποψήφιοι να οργώνουν την Ελλάδα ζητώντας την ψήφο των πολιτών και άλλο κάποιοι σίγουροι και βολεμένοι να αρκούνται σε εμφανίσεις στα τηλεοπτικά παράθυρα και όλοι οι υπόλοιποι να αγωνίζονται μόνο για το κόμμα τους χωρίς κανένα προσωπικό όφελος. Οι ρομαντικοί και οι φιλότιμοι στα κόμματα δυστυχώς αποτελούν την μειοψηφία. Άσε που θα πρέπει οι υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ και των λοιπών υποτακτικών δυνάμεων να ταξιδέψουν και στην Μακεδονία που με την ψήφο τους την κατέστησαν Νότια Μακεδονία.

Έτσι λοιπόν το φημολογούμενο σύστημα κατάργησης του σταυρού και επαναφοράς της λίστας φαντάζει ευνοϊκότερο για τα συμφέροντα του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η φήμη ακουγόταν έντονα, ώσπου κάποιος δημοσιογράφος, τακτικός επισκέπτης των τηλεοπτικών παραθύρων αλλά ταυτόχρονα και τακτικός επισκέπτης του Μαξίμου, μας είπε πως εκεί μέσα σκέφτονται ο πρώτος να καθορίζεται χωρίς σταυρό από το κάθε κόμμα και οι άλλοι να εκλέγονται με σταυρό.

Επειδή ότι προέρχεται από το Μαξίμου δεν πρέπει κανείς να του δίνει και μεγάλη σημασία, για να μην πω πως πρέπει να πιστεύει το ακριβώς αντίθετο, δεν βλέπω ισχυρά οφέλη για τον Τσίπρα αν επιλέξει αυτό το σύστημα. Ωραία, θα επιλέξει κάποιον επικεφαλής που αλλιώς με σταυρό δεν θα έβγαινε, ας πάρω τυχαία ένα όνομα, τον Ραγκούση πχ που αγωνίζεται ο καψερός αλλά υπουργείο δεν είδε η έναν οποιοδήποτε Ραγκούση, αλλά μετά πάλι θα παραμείνουν για αυτόν τα μειονεκτήματα του σταυρού που αναφέραμε παραπάνω. Γι’ αυτό το σύστημα αυτό το αναφέρω μεν αλλά δεν το πολύ πιστεύω γιατί δεν βλέπω ουσιαστικά οφέλη για τον Τσίπρα και το κόμμα του.

Σημασία έχει πως εκεί στο Μαξίμου ξοδεύουν τον περισσότερο χρόνο τους όχι για να κυβερνήσουν προς όφελος της Χώρας και των Ελλήνων, αλλά τρώνε τις ώρες τους με μηχανορραφίες για να διαβάλουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους και να περιορίσουν την αναπόφευκτη ήττα τους. Μία από αυτές τις μηχανορραφίες θα είναι, αν γίνει τελικά, και η αλλαγή του τρόπου εκλογής των ευρωβουλευτών, επιβεβαιώνοντας το αρχαίο ρητό πως (πολιτική) πενία τέχνας κατεργάζεται……

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.