Εσύ Δον Κιχώτη…

Γράφει η Ελένη Παπουτσή, Εκπαιδευτικός – Πολιτισμολόγος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού

Εσύ  Δον Κιχώτη…  πόσο   αλτρουιστής, ιδεολόγος η εγωκεντρικός  είσαι;

Η μορφή του Δον Κιχώτη όπως τη γνωρίζει η Ευρώπη εδώ και τέσσερις αιώνες περίπου, εμφανίστηκε με το έργο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες που από πολλούς αναγνωρίζεται σαν το πρώτο νεότερο ευρωπαϊκό μυθιστόρημα.
Με μια πανοπλία ιππότη άτσαλα φορεμένη, με ένα κοντάρι στο χέρι και ασπίδα καβάλα σε ψωριάρικο άλογο, αλλά ευθυτενής και επιβλητικός ,και δίπλα του επάνω σε γαϊδούρι κοντόχοντρος  κάποιος που είναι βοηθός του  και το όνομα του είναι Σάντσο Πάντσα

Ας θυμηθούμε ένα επεισόδιο της ιστορίας του Δον, που κάπου, κάποτε, κάποιος  μας το διηγήθηκε ίσως, για να χαρακτηρίζει τη δική μας συμπεριφορά.

Πέρασε τους ανεμόμυλους για εχθρικούς ιππότες και τους επιτέθηκε, μα βρέθηκε πιασμένος στα φτερά τους. Βρέθηκε ιπτάμενος στους αγρούς. Τι σας θυμίζει;

Χρησιμοποιούμε τον όρο δονκιχωτισμός για στάση αλαφροΐσκιωτη ονειροπαρμένη απέναντι στα πράγματα, ίσως και αλαζονική. Είναι δηλαδή ο Δον Κιχώτης σημείο αναφοράς που μας βοηθάει  να αξιολογήσουμε σκέψεις, στάσεις και συμπεριφορές, που μας χαρακτηρίζουν κατά καιρούς όλους λίγο έως πολύ.

Πολλοί αναγνώστες, κριτικοί και θεωρητικοί της λογοτεχνίας , λογοτέχνες και φιλόσοφοι, απέδωσαν στον Δον Κιχώτη εμβέλεια επικού η τραγικού ήρωα, που εκφράζει και διεκδικεί σχεδόν απεγνωσμένα την ισχύ αλλά και την απαξίωση  ενός ολόκληρου πολιτισμού.

Στις σύγχρονες κοινωνίες βλέπουμε συνεχώς αυτόν τον τύπο-ους, μέσα σε άλλα σώματα. Προσπαθούν να δείξουν ότι αλλάζουν τις κοινωνίες προς το καλύτερο.

Ο ευπειθής κόσμος που τα βλέπει επιδερμικά τους έχει για ήρωες και ιδεολόγουςΨηφίζει άτομα που αλλάζουν θεώρηση σαν πουκάμισα, όχι για το καλό της πατρίδας, αλλά για το καλό της τσέπης τους για να βγάλουν τον μισθό του βουλευτή. Γιατί τους ψηφίζει;  Γιατί πείστηκε  από τα λόγια τους.

Είναι άλλοι που πάνε να σπείρουν το καλό υποτίθεται χωρίς να πληρώνονται ,για να εξυπηρετήσουν άλλους και ωφελούνται μακροπρόθεσμα, ενώ κάνουν τη ψυχοθεραπεία τους προβάλλοντας το <εγώ> τους.

Είναι άλλοι που λένε ότι πρέπει να ταυτίζεται το προσωπικό τους με το συλλογικό συμφέρον. Αυτό δε γίνεται ούτε στις ανθρωπιστικές επιστήμες ούτε στη ζωή. Μόνο που βάζουν τη λέξη συμφέρον είναι λάθος τους. Το συλλογικό συμφέρον πρέπει να υπερτερεί του ατομικού αν θέλουμε να  ωφεληθεί η πατρίδα.

Αυτός που ωφελεί την κοινωνία  δεν είναι ο ανωτέρω  Δον Κιχώτης . Δε ζητάμε βέβαια μέσα στην κοινωνία να είναι ο Ανυψωμένος  Άγιος  που χάρισε την περιουσία του και έδωσε τη ζωή του για τους άλλους.

Είναι όμως αυτός που έχει διασχίσει χιλιόμετρα  στοχασμού όχι για το συμφέρον του.

Είναι αυτός που δεν έχει άλλη κοσμοθεωρία   τη μια εποχή και άλλη  μετέπειτα.

Είναι αυτός που δεν υποστήριζε ΣΥΡΙΖΑ όταν η προηγούμενη κυβέρνηση έπρεπε να τελειώσει την αποστολή της, γιατί  αυτός έχει αποδείξει   ότι η πήγε για το συμφέρον του,(για να αυξήσει τη δουλειά του) η γιατί δεν έχει αντιληπτική  ικανότητα. Οπότε πώς να ωφελήσει;(καλλιτέχνες κλπ)

 Είναι αυτός που σαν πολιτικός έχει  ήθος , παιδεία και  έβλεπε μόνο την πατρίδα αποδεδειγμένα, όταν του έβαζαν τρικλοποδιές εντός  εκτός και επί τα αυτά.

Είναι αυτός που πείθει με το παράδειγμα του, όχι με λόγια,  με απειλές, και με καψίματα των πόλεων  εγωκεντρικά.  

Όλοι οι ανυψωμένοι άνθρωποι  έχουν πείσει με το παράδειγμά τους. Αυτοί πιστεύουμε ότι ωφελούν τις κοινότητες, τις κοινωνίες, την Πατρίδα μας.  

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.