«Εσχάτη προδοσία» 

Η «πολύπρακτη» δυνατότητα νόσφισης και νόθευσης της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, ως όρος τέλεσης του αδικήματος της «εσχάτης προδοσίας» 

Γράφει ο Ανδρέας Γ. Τουλούπας, Δικηγορος Μ.Δ.Ε Νομικής Σχολής Αθηνών

Η δεύτερη παράγραφος περίπτωση (α) της διάταξης του άρθρου 134 (που φέρει τον τίτλο: Εσχάτη Προδοσία) του Ποινικού Κώδικα ορίζει ότι: «Με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τιμωρείται όποιος, εκτός από την περίπτωση της προηγούμενης παραγράφου: α) επιχειρεί με βία ή απειλή βίας ή με σφετερισμό της ιδιότητάς του ως οργάνου του Κράτους να καταλύσει ή να αλλοιώσει ή να καταστήσει ανενεργό, διαρκώς ή προσκαίρως, το δημοκρατικό πολίτευμα που στηρίζεται στη λαϊκή κυριαρχία ή θεμελιώδεις αρχές ή θεσμούς του πολιτεύματος αυτού».

Στην αντίληψη του μέσου πολίτη – κοινωνού του δικαίου, η έννοια της εσχάτης προδοσίας είναι ταυτισμένη με την ηθική ή συναισθηματική διάσταση της «προδοσίας». Όμως η έννοια και λειτουργία του συγκεκριμένου όρου στη δογματική του ποινικού δικαίου είναι εντελώς διαφορετική. Ειδικότερα, η περίπτωση που κάποιος σφετερίζεται, δηλαδή εκμεταλλεύεται και αξιοποιεί την σε κάθε περίπτωση πλεονεκτική και από θέση ισχύος ιδιότητά του ως κρατικού οργάνου, ως φορέα άσκησης δημόσιας εξουσίας, με στόχευση που κατατείνει και επιδιώκει μεταξύ των προβλεπόμενων στην παραπάνω διάταξη περιπτώσεων, ήτοι στην κατάργηση, κατάλυση ή αλλοίωση του δημοκρατικού πολιτεύματος, πρόσκαιρα ή με χαρακτήρα μονιμότητας, το οποίο επιστηρίζεται και μάλιστα ουσιωδώς ως εκ των ων ουκ άνευ προυπόθεση μεταξύ των άλλων σε θεμελιώδεις αρχές, κορυφαία των οποίων αναγνωρίζεται η αρχή της διάκρισης των εξουσιών, δηλαδή η αυτόνομη λειτουργική έκφραση κάθε μιας, χωρίς τη δημιουργία σχέσης εξάρτησης ή υπαλληλίας μεταξύ των.

Διάκριση, που προβλέπεται ρητά στο ισχύον, αλλά και τα προισχύσαντα Συντάγματα, όχι ως θεωρητικό «στολίδι» ή πολιτειολογικού τύπου προσδιοριστική αναφορά, αλλά ως γνήσια εγγύηση συνταγματικής, πολιτικής και ατομικής ελευθερίας, εξισορρόπησης των αντίρροπων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων, ενότητας και ενοποίησης της κρατικής εξουσίας, συγκερασμού και αλληλοεξουδετέρωσης των τάσεων υπέρβασης ή κατάχρησης της ισχύος και των δυνατοτήτων κάθε εξουσίας, ανανοηματοδότησης και επανακαθορισμού της κάθε μιας (εξουσίας) ως πλουραλιστική πρόσληψη λειτουργίας του δημοκρατικού κοινοβουλευτικού πολιτεύματος.

Συνεπώς, πλήρωση της ειδικής υπόστασης του εν λόγω αδικήματος της εσχάτης προδοσίας υφίσταται και από όποιον με πράξεις ή παραλείψεις, πάντοτε υπό την ιδιότητά του ως κρατικού οργάνου (Πρωθυπουργού, Υπουργού, Βουλευτή κ.λ.π) και μέσω αυτής επιχειρεί να κάμψει, περιορίσει ή να αλλοιώσει τη λειτουργία και τις δυνατότητες έμπρακτης έκφρασης της βούλησης μιας από τις τρεις (3) βασικές κρατικές εξουσίες. Συναφώς με την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, ιδιαίτερα σε σχέση με το προκύψαν ζήτημα της παρατεταμένης κράτησης των δυο (2) ελλήνων στρατιωτικών στις τουρκικές φυλακές υψίστης ασφαλείας της Αδριανούπολης, ΠΡΟΤΑΘΗΚΕ ΜΕΣΩ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΔΗΛΩΣΗΣ ΑΠΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΟΥΣΑΣ ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, η «διαπραγμάτευση» της επιστροφής των τελευταίων, με τους οχτώ (8) Τούρκους αξιωματικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά τον επιχειρηθέντα στασιασμό τους στο καθεστώς Ερντογάν το καλοκαίρι του 2016.

Δηλαδή, είναι προφανές ότι προτάθηκε ρητά και δημόσια από πρόσωπο που φέρει την ιδιότητα του κρατικού οργάνου, η παράκαμψη και παράβλεψη των διαδικασιών που προβλέπονται και ορίζονται αποκλειστικά και μόνο στον κύκλο αρμοδιοτήτων και δράσης της δικαιοσύνης ως μιας από τις Συνταγματικά αναγνωρισμένες εξουσίες και η υποκατάστασή της (εν είδει παζαρίου) από την εκτελεστική εξουσία, στο πλαίσιο μάλιστα μιας διακρατικής πολιτικής συνδιαλλαγής ή ανταλλαγής των κρατουμένων εκατέρωθεν στρατιωτικών, πλην όμως άμεσα καταλύουσας και προσβάλλουσας την παραπάνω θεμελιώδη αρχή της διάκρισης των εξουσιών.

Τοιουτοτρόπως η νομοτυπική υπόσταση του αδικήματος του άρθρου 134 ΠΚ της εσχάτης προδοσίας, θα μπορούσε ακόμη πιο εμφατικά να λειτουργήσει σε σχέση με την υπόθεση της Novartis, στην περίπτωση που στοιχειοθετηθεί και αποδειχθεί η ενεργός ανάμιξη προσώπων εχόντων την ιδιότητα του κρατικού οργάνου (και μάλιστα κορυφαίων κατά την ιεραρχία), στη νόσφιση – με την έννοια της παρέμβασης – των νομοθετικών αρμοδιοτήτων, των ενεργειών και των καθηκόντων της δικαστικής εξουσίας, ως παρούσας κάμψης κατά το αποτέλεσμα της συνταγματικής, θεσμικής και λειτουργικής της ανεξαρτησίας, άρα και σύγχρονης τρώσης της αρχής της διάκρισης των εξουσιών, διαπραττομένου μάλιστα του ανωτέρω αδικήματος, με την αρνητικά φορτισμένη ως προς τον εφαρμοστέο ηθικό και αξιακό πολιτικό κώδικα μομφή, δηλαδή της αλλοίωσης πολιτειακών αρχών και θεσμών από τα εν λόγω κρατικά όργανα, με σκοπό την τρώση των πολιτικών τους αντιπάλων!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.