Ένας Υπουργός, ένα πλοίο, ένας ισοβίτης και ο ΚΠΔ

Γράφει η Αναστασία – Μαρία Δημοπούλου, Νομικός

Η μεγαλύτερη κρίση που περνάει η σύγχρονη κοινωνία είναι η προκλητική αδιαφορία που επιδεικνύει απέναντι σε εγκληματικές ενέργειες όπως είναι η εμπορία ναρκωτικών. Όταν οι δρόμοι, οι πλατείες και οι φυλακές είναι γεμάτες με παιδιά που έχασαν τη ζωή τους από την ηρωίνη, είναι τουλάχιστον εξωφρενική η απαξία τόσο των ΜΜΕ όσο και της κοινής γνώμης για τη δίκη σχετικά με την πολύκροτη υπόθεση «Noor One».

Η υπόθεση αυτή καταμαρτυρεί την εδραιωμένη διαφθορά δεκαετιών στη χώρα φανερώνοντας τα «παιχνίδια» εφοπλιστών με τον υπόκοσμο εντός κι εκτός Ελλάδος αλλά και με μέρος των πολιτικών θεσμών. Κανένας δεν ξυπνάει ένα ωραίο πρωί με την ιδέα να πλουτίσει μεταφέροντας από τον Περσικό κόλπο ένα πλοίο γεμάτο ηρωίνη. Χρειάζεται τριβή από παρόμοιες μεταφορές πάσης φύσεως «προϊόντων», γνώσεις στη διακίνηση βρόμικου χρήματος, κατάλληλους συνδέσμους, ανθρώπους εμπιστοσύνης, εταιρείες ευκαιρίας, νηολόγους, πράκτορες και δικηγόρους που γνωρίζουν τους κατάλληλους ελιγμούς και τους νόμους της κάθε «επίμαχης» χώρας.

Ο πρώτος κύκλος ανακρίσεων έκλεισε, αποδόθηκαν οι κατηγορίες και το θέμα πέρασε στα ψιλά. Το τελευταίο διάστημα όμως η υπόθεση επανήλθε στο προσκήνιο μετά τις τελευταίες εξελίξεις που εμπλέκουν τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας. Ποια είναι όμως τα βασικά εμπλεκόμενα πρόσωπα στην υπόθεση και πώς συνδέεται μαζί τους ο Καμμένος;

Ο επιχειρηματίας Ευθύμης Γιαννουσάκης έχει καταδικαστεί στον πρώτο βαθμό σε ισόβια. Ο καταδικασθείς προσέρχεται αυτές τις ημέρες ενώπιον της τρίτης Ανακρίτριας Πειραιά προκειμένου να δώσει συμπληρωματική κατάθεση σχετικά με τους βασικούς χρηματοδότες της αγοράς και της μεταφοράς 2 τόνων και 120 κιλών ηρωίνης με το πλοίο «Noor One» τον Ιούνιο του 2014 από τα Εμιράτα στην Ελευσίνα. Επίσης τη Δευτέρα θα συνεχιστεί ενώπιον του Πενταμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά η εκδίκαση της αίτησης αναστολής εκτέλεσης που έχει αιτηθεί ο ίδιος λόγω ότι στο σπίτι του είχαν βρεθεί 500 κιλά ηρωίνης.

Ο Γιαννουσάκης σε συνέντευξή του σε κυριακάτικη εφημερίδα προέβη σε αποκαλύψεις που προκάλεσαν τόσο πολιτική όσο και νομική θύελλα. Όπως δηλώνει, ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος φέρεται να είχε επαφή με τον καταδικασθέντα εντός φυλακής με τηλεφωνικές επικοινωνίες, 12 σε αριθμό και συνολικής διάρκειας 21 λεπτών. Μάλιστα όπως ο ίδιος υποστηρίζει ο κ. Καμμένος τον πίεζε να αλλάξει την κατάθεσή του σε βάρος του Μαρινάκη με αντάλλαγμα ελάφρυνση της ποινής του και καλύτερη μεταχείριση. Αυτή η αποκάλυψη γεννά πολλά ερωτήματα και απορίες οι οποίες μέχρι ώρας δεν έχουν απαντηθεί με σαφήνεια, όπως και οι ερωτήσεις που δέχθηκε επί του θέματος ο Καμμένος στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου από τον αντιπρόεδρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης Άδωνι Γεωργιάδη.

Όπως αντιλαμβανόμαστε ένα τέτοιο σκάνδαλο τρίζει τα ήδη ξεχαρβαλωμένα θεμέλια του πολιτικού συστήματος και πιο συγκεκριμένα της παρούσας κυβέρνησης, ενώ επιπλέον θέτει σε βάρος του κ. Καμμένου πολλούς νομικούς προβληματισμούς. Ο κ. Καμμένος απάντησε στις βολές της ΝΔ ότι «ο κρατούμενος Μάκης Γιαννουσάκης δια του δημοσιογράφου Μάκη Τριανταφυλλόπουλου ζήτησε δικαστική προστασία για να καταθέσει για την υπόθεση του «Noor One». Ως όφειλα, ενημέρωσα την Εισαγγελία και τον αρμόδιο Υπουργό». Η «απολογία» αυτή του Καμμένου πιθανότητα να του επιφέρει πολιτικές ή ακόμα και νομικές συνέπειες. Όλα αυτά δεν έχουν εξακριβωθεί με σαφήνεια και βρίσκονται σε πολύ πρώιμο στάδιο γι αυτό θα ήταν θεμιτό να μην προβαίνουμε σε κατηγορίες άνευ αποδείξεων παρά μόνο να εμμένουμε στο βασικό, ότι δηλαδή χρειάζεται επισταμένη και ενδελεχής έρευνα επί του θέματος προκειμένου να αποκαλυφθεί η αλήθεια.

Αν λάβουμε υπόψη το σενάριο της κακόβουλης παρέμβασης του κ. Καμμένου στη συγκεκριμένη υπόθεση, τότε υπάρχει ολοφάνερη παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας στη δικαστική κατά παράβαση του άρθρου 26Σ στο οποίο ερείδεται η διάκριση των εξουσιών. Η δικαιοσύνη ακώλυτη οφείλει να εκτελεί τα καθήκοντά της στα οποία δεν επιτρέπεται να παρεμβαίνουν όργανα της εκτελεστικής ή νομοθετικής εξουσίας παρά μόνο όπου ορίζει ο νόμος. Ούτε να την υποκαθιστούν.

Ο Πάνος Καμμένος επικαλέστηκε το άρθρο 40 ΚΠΔ, σύμφωνα με το οποίο ακόμα και ιδιώτες οφείλουν σε συγκεκριμένες περιπτώσεις που ορίζει ο νόμος αν υποπέσει στην αντίληψή τους αξιόποινη πράξη που διώκεται αυτεπαγγέλτως να την αναγγείλουν στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών ή σε οποιοδήποτε ανακριτικό υπάλληλο. Ο κ. Καμμένος όμως, δεν πρέπει να ξεχνά ότι δεν είναι ένας απλός ιδιώτης αλλά Υπουργός και όργανο της εκτελεστικής εξουσίας .

Ο κ. Καμμένος ομολόγησε ότι επικοινώνησε με τον ισοβίτη και μάλιστα πιθανολογείται ότι του υπέδειξε τι να καταθέσει. Προσπάθησε να καλυφθεί πίσω από το άρθρο 30 παρ.1 ΚΠΔ, το οποίο αναφέρει ότι «o Υπουργός Δικαιοσύνης έχει δικαίωμα να παραγγείλει στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για κάθε αξιόποινη πράξη». Βάσει αυτού όμως ο μόνος αρμόδιος Υπουργός να παρέμβει στο στάδιο που βρισκόταν η υπόθεση και ο μόνος που ο Γιαννουσάκης θα μπορούσε να είχε κάποια επικοινωνία ήταν ο Υπουργός Δικαιοσύνης και όχι ο Υπουργός Άμυνας. Μάλιστα η εμπλοκή του πρώτου σύμφωνα με το νόμο περιορίζεται στο να παραγγείλει απλά τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης, όχι να ασκεί καθήκοντα ανακριτή, ούτε να υποδεικνύει στους μάρτυρες τι να πουν. Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι ουδένα λόγο είχε ο κ. Καμμένος να επικοινωνήσει με τον Γιαννουσάκη.

Σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας οι ανακριτικοί υπάλληλοι διακρίνονται σε δικαστικούς και σε αστυνομικούς διοικητικούς υπαλλήλους. Πιο συγκεκριμένα, το άρθρο 33 και 34 ΚΠΔ αναφέρει αναλυτικά ποιοι θεωρούνται από το νόμο ως ανακριτικοί υπάλληλοι: α) ειρηνοδίκες και πταισματοδίκες, β) από τους βαθμοφόρους της χωροφυλακής αυτούς που έχουν βαθμό τουλάχιστον υπενωματάρχη και γ) από αστυνομικούς υπαλλήλους που έχουν βαθμό τουλάχιστον αρχιφύλακα.

Κατά την εις άτοπον απαγωγή ο κ. Καμμένος δε δικαιολογεί επουδενί την όποια πιθανή εμπλοκή του στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης, αφού δεν έχει καμία από τις παραπάνω ιδιότητες. Άρα αν ο Πάνος Καμμένος πήρε τηλέφωνο μια εισαγγελέα και μέλος της δικαστικής εξουσίας για να την καθοδηγεί τι ώρα θα πάει πού και σε ποια φυλακή, αποτελεί μια πράξη η οποία θα προκαλέσει ένα χείμαρρο πολιτικών και μπορεί και νομικών εξελίξεων σε βάρος του Υπουργού Άμυνας.

Κι όλα αυτά τι παρασκήνιο κρύβουν από πίσω; Ο Υπουργός Πάνος Καμμένος, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει και ο κ. Κοντονής, απλά προσπάθησε να πείσει τον ισοβίτη να πει την αλήθεια για να διαλευκανθεί ποιος κρύβεται πίσω από το εμπόριο του λευκού θανάτου ή η παρέμβαση αυτή του Υπουργού κρύβει από πίσω πολιτικές σκοπιμότητες, παλιές συμμαχίες που μετά χάλασαν με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες; Γιατί τέτοιος υπερβάλλων ζήλος από πλευράς Καμμένου για να κατηγορηθεί ο Μαρινάκης;

Το μόνο βέβαιο είναι ότι πρέπει να λυθεί αυτό το γαϊτανάκι σχέσεων-συμφερόντων ανάμεσα σε Χριστοφορίδη (ανακριτικός υπάλληλος κατά το άρθρο 34 ΚΠΔ και αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος), Μελισσανίδη, Μαρινάκη, Γιαννουσάκη, Τζίβα, Καμμένο και Κοντονή και να αναδυθεί η αλήθεια. Είναι τελικά όλα ένα παιχνίδι για να παραμείνει η κυβέρνηση στην εξουσία αφού αν κατηγορηθεί ο Μαρινάκης τότε αυτό θα έχει αντίκτυπο και στον Μητσοτάκη, όπως φέρεται να δήλωσε ο Υπουργός Άμυνας;

Όλα όμως τα σενάρια είναι ακόμα ρευστά. Ήρθε η ώρα οι ιθύνοντες και εμπλεκόμενοι να δώσουν σαφείς απαντήσεις. Πάντως, το γεγονός ότι χρησιμοποιείται ένα σκάνδαλο εμπορίου λευκού θανάτου ως μαργιονέτα που ο καθένας κινεί τα νήματα με βάσει πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα καταδεικνύει το σαθρό πολιτικό και κοινωνικό μας σύστημα. Ο πέλεκυς της δικαιοσύνης πρέπει να είναι αμείλικτος σε όποιον έχει κακόβουλη εμπλοκή. Η δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και δε θα γίνει άθυρμα ούτε Υπουργών που εκμεταλλευόμενοι την εξουσία τους παρακωλύουν το έργο της ούτε μεγαλοεπιχειρηματιών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *