Ένας χρόνος από τις Πρέσπες

Γράφει ο Στέφανος Νικολαΐδης, Φιλόλογος

Ήταν 17 Ιουνίου του 2018 όταν ο Πρωθυπουργός ανακοίνωνε την υπογραφή της Συνθήκης των Πρεσπών παρέα με τον τότε Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά… Ήταν η μέρα που όλη η Ελλάδα δάκρυζε αδιάκοπα…

Το σχέδιο της κυβέρνησης Τσίπρα-Καμμένου; Μα φυσικά η παραχώρηση γλώσσας, εθνότητας, κυρίως όμως του ιερού ονόματος της Μακεδονίας στους Σλάβους. Η παραχώρηση της Ελληνικής Ιστορίας, του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Μακεδονικού Αγώνα και του Παύλου Μελά στα χέρια των πεινασμένων και των αδηφάγων. Από το προκλητικό «Μακεδονία του Ίλιντεν» στο εξίσου αηδιαστικό όνομα της «Βόρειας Μακεδονίας». Ότι δηλαδή η Θεσσαλονίκη κι ο Θερμαϊκός ανήκουνε στη «Νότια Μακεδονία»…

Το άρθρο αυτό δεν το γράφουμε για να βρίσουμε, το γράφουμε για να θυμηθούμε. Για να τα θυμηθούμε όλα, μα πριν από όλα το σπουδαιότερο, ότι η Μακεδονία είναι μία και Ελληνική! Για να θυμηθούμε σήμερα, ένα χρόνο ακριβώς, αλλά και να θυμόμαστε πάντα όλοι μας εκείνη τη μέρα, τη μαύρη μέρα για την Πατρίδα και τη Δημοκρατία μας…

Διότι πράγματι τη Μακεδονία δεν την πρόδωσε η Δημοκρατία, όπως ορισμένα ακροδεξιά νεοναζιστικά τσιράκια του συστήματος διαρκώς διατυμπανίζουν. Απεναντίας, τη Μακεδονία την κατέδωσαν οι μειοψηφίες. Δεν την κατέδωσε ο λαός, μα μία χούφτα ανθρώπων…

Μία χούφτα η οποία δεν δίστασε να δολοφονεί τους χαρακτήρες εθνικών συμβόλων του τόπου όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, τον οποίον βάφτιζε μέχρι και «πατριδοκάπηλο». Η οποία δεν δίστασε (και δεν διστάζει ούτε τώρα) να κοιτάξει το λαό στα μάτια και να τον ταμπελιάσει με την ετικέτα του «φασίστα». Που δεν δίστασε να κοιτάξει στα μάτια έναν προς έναν τους πολίτες των ειρηνικών συλλαλητηρίων και των πλατειών της Δημοκρατίας, νέους, γέρους, γυναίκες και παιδιά, και αμέσως μετά να τους κλείσει τα μάτια με δακρυγόνα και καταστολή…

Τα δάκρυα που έχυναν όμως αυτά τα εκατομμύρια του Λαού στις πλατείες δεν ήταν από τα ληγμένα δακρυγόνα των ασφαλιτών! Ήταν από την οδύνη και την αγάπη συνάμα για την πιο όμορφη γωνιά της γης τους, τη Μακεδονία! Όπως το δάκρυ του Εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή στο αεροδρόμιο «Μακεδονία» το 1992, όταν έλεγε πως δεν υπάρχει παρά μόνο μία Μακεδονία κι αυτή Ελληνική και βούρκωνε… Όπως τα δάκρυα του Αντώνη Σαμαρά στην Ελληνική Βουλή φέτος το Γενάρη όταν μιλούσε για τον Καπετάν Κόττα και για τα «Μυστικά του Βάλτου», ενώ ταυτόχρονα κάποιοι λίγα τετράγωνα παραπέρα έκαιγαν Ελληνικές Σημαίες…

Όσες γαλανόλευκες όμως και να καίνε, όσους χορούς και να χορεύουνε αγκαλίτσα με τον Γκρουέφσκι και τα άλλα φασιστοειδή των Σκοπίων, όσες άναρθρες κραυγές και να βγάζουν, τους έχουμε νέα: το αίμα των γονιών μας δεν ξεπλένεται με μελάνι, η ιστορική μνήμη δεν ξεριζώνεται με καμιά υπογραφή!

Βαθιά στη μακεδονική γη βρίσκονταν θαμμένα στοιχεία και αποδείξεις ατράνταχτες πως το κομμάτι αυτό δεν αποτελούσε απλά μέρος της Ελλάδας, αλλά το ίδιο ήταν εκείνο που γέννησε την Ελλάδα. Από τα δικά του χώματα ξεκίνησαν τα ελληνικά φύλα για να απλωθούν σε όλη την Ελληνική Χερσόνησο, στα νησιά του Αιγαίου και στη Μικρά Ασία. Και καμιά συνθήκη δεν μπορεί να το κηλιδώσει αυτό, όσα χρόνια, όσοι αιώνες κι αν περάσουν!

Άλλωστε πριν κάποια χρόνια ήταν που η επιστήμη βούλωσε με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο τα στόματα της ημιμάθειας! Πιο συγκεκριμένα, στα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα, η αρχαιολογική σκαπάνη, οδηγημένη από το χέρι και την καρδιά ενός ακούραστου και σεμνού αρχαιολόγου, άνοιξε τα σπλάχνα της γης και μας παρουσίασε ολοζώντανη τη Μακεδονία. Κατάφερε να ντύσει το μύθο με το μανδύα της Ιστορίας, της Αλήθειας. Το όνομα του σπουδαίου αυτού αρχαιολόγου: ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ. Άντε τώρα να τα εξηγήσεις όλα αυτά στον Πολάκη και τον Καρανίκα.

Οι τίμιοι αγώνες όμως κάποια στιγμή δικαιώνονται… Έτσι κι ο αγώνας του Ελληνικού Λαού που είναι έντιμος και ιερός σήμερα αρχίζει να δικαιώνεται! Διότι πάντα μετά την Ύβρη έρχεται η Νέμεση, διότι στο τέλος κάθε τραγικού έργου έρχεται η κάθαρση και η ανακούφιση για το θεατή…

Έτσι λοιπόν και τώρα η Μακεδονία εκδικείται! Μας εμπνέει και μας συγκινεί! Εκείνη έδωσε πρώτη στις 26 του Μάη το σύνθημα για πολιτική αλλαγή! Ένα σύνθημα λύτρωσης και δικαιοσύνης! Πάνω στη δική της γη, στο δικό της ματωμένο και προδομένο χώμα θα χτίσουμε τους δικούς μας κήπους και τις δικές μας πολιτείες…

Έχουμε λοιπόν έναν κόσμο να αλλάξουμε! Αρχής γενομένης από τις 7 Ιουλίου… Είναι μπροστά μας!

3 σκέψεις σχετικά με το “Ένας χρόνος από τις Πρέσπες

  • 17/06/2019, 20:14
    Permalink

    Δεν πρέπει να ξεχνάμε οτι η υπογραφή της συμφωνίας και η εκχώρηση της ιστορικής κληρονομιάς μας, οφείλεται στο Πάνο Καμμένο, πολιτικό που προέρχεται απο τον πατριωτικό χώρο της συντηρητικής παράταξης. Να μην τον κρύβετε λοιπόν απ’ τις φωτογραφίες .

    Σχολιάστε
  • 17/06/2019, 20:50
    Permalink

    Ενας χρόνος μετά τις Πρέσπες. Στγχαρητήρια! Δεν πρέπει να ξεχάσουμε!!

    Σχολιάστε
  • 17/06/2019, 20:54
    Permalink

    ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΕΣΠΕΣ

    ΕΥΣΤΟΧΟ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ!!!
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ

    Σχολιάστε

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.