Έχει η πολιτική όριο λήξης;

Γράφει ο Αλέξανδρος Κριτσίκης, Δικηγόρος

Την απόφαση του να μην είναι εκ νέου υποψήφιος βουλευτής γνωστοποίησε στα γραφεία της ΝΟΔΕ Αρκαδίας ο πρώην υπουργός και επί σειρά ετών βουλευτής του νομού Ανδρέας Λυκουρέντζος. Ο Ανδρέας Λυκουρέντζος εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής Αρκαδίας Ν.Δ στις εκλογές του 2004 και επανεξελέγη το 2007, το 2009 και το 2012, ενώ έχει διατελέσει δυο φορές μέλος στις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας. Σε σχετική του μάλιστα δήλωση συμπαρατάχθηκε με τον πρόεδρο Κυριάκο στον αγώνα για τη νίκη στις προσεχείς εκλογές με την ελπίδα η Ελλάδα να επιστρέψει στον δρόμο των μεταρρυθμίσεων, της ανάπτυξης, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής.

Μετά από όλα αυτά καθίσταται εύλογα κάποια ερωτήματα όπως: Γιατί αποχώρησε τώρα από την πολιτική ο τέως υπουργός, όταν όλα δείχνουν ότι στις προσεχείς εκλογές το κόμμα του θα είναι όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις πρώτο με προοπτική να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση; Γιατί λοιπόν να αποχωρήσει, όταν ήταν σχεδόν βέβαιο, ότι θα επανεκλεγόταν στην περιφέρεια του και ενδεχομένως να αναλάμβανε εκ νέου υπουργικό αξίωμα σε πιθανή αυτοδύναμη κυβέρνηση της ΝΔ του Κυριάκου; Γιατί δεν περίμενε να αποφασίσει ο λαός, αν θα τον έστελνε ή όχι σπίτι του, όπως τόσοι άλλοι έχουν κατά καιρούς δηλώσει και κατεβαίνουν ξανά και ξανά στην πολιτική;

Αλλά αυτά είναι μάλλον κάποια ερωτήματα, που μόνον ο ίδιος θα μπορούσε να απαντήσει και όχι εμείς. Όπως και να χει φαίνεται, ότι έχουμε να κάνουμε με έναν πολιτικό, ο οποίος σεβάστηκε την εντολή, που τόσα χρόνια του έδωσε ο ελληνικός λαός, την υπηρέτησε έντιμα και έκρινε, ότι κάποια στιγμή και η πολιτική έχει ένα όριο λήξης. Η πολιτική όπως και να το κάνουμε δεν είναι επάγγελμα! Πόσοι αλήθεια όμως σκέφτονται σαν τον Λυκουρέντζο; Πόσοι έχουν πάει σπίτι τους όλα αυτά τα χρόνια χωρίς να μπουν στη δοκιμασία να τους κρίνει ο λαός, παρόλο, που εκλέγονται διαρκώς και επανειλημμένως; Πόσοι έχουν πιστέψει, ότι η πολιτική πρέπει ενίοτε να ανανεώνεται με νέα και άφθαρτα πρόσωπα, που πρέπει και αυτά να δοκιμαστούν;

Μήπως εντέλει ο Ανδρέας Λυκουρέντζος έδειξε τον δρόμο της εξόδου σε όλους αυτούς, που θεωρούν την πολιτική σαν επάγγελμα και μέσο βιοπορισμού; Θέλουμε όμως «επαγγελματίες» πολιτικούς σήμερα; Μήπως αυτοί οι «επαγγελματίες» πολιτικοί έχουν μερίδιο ευθύνης στην κρίση, που βιώνουμε; Ο Ανδρέας Λυκουρέντος, λοιπόν, έκανε την αρχή. Θα ακολουθήσουν και άλλοι;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *