D-Day: Η απόβαση στην Νορμανδία

Γράφει ο Αντώνιος Μιχελόγγονας, Νομικός

Η σημερινή ημέρα αποτελεί ορόσημο για όλους εμάς που έχουμε πάθος με την ιστορία, και δη τη σύγχρονη. 6 Ιουνίου 1944. Στις ακτές της Νορμανδίας πραγματοποιείται μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην παγκόσμια ιστορία. 4 χρόνια μετά την ήττα της Γαλλίας και την απομάκρυνσή τους από τη δυτική Ευρώπη οι Σύμμαχοι πάτησαν ξανά το πόδι τους με μια επιχείρηση που άνοιξε μια νέα περίοδο στον πόλεμο και έφερε το τέλος του ακόμα πιο κοντά.

Η ιδέα ανοίγματος ενός δεύτερου μετώπου στην Ευρώπη είχε δημιουργηθεί εδώ και πολύ καιρό. Από τον Ιούνιο του 1940 μετά την ολοκλήρωση του Blitzkrieg η Γαλλία συνθηκολόγησε και οι Σύμμαχοι (που πλέον ουσιαστικά ήταν η Βρετανική αυτοκρατορία και όσες δυνάμεις των ηττημένων χωρών είχαν διαφύγει) έχασαν κάθε πρόσβαση στην Ευρώπη. Για αρκετό καιρό δε η στρατιωτική κατάσταση απαγόρευε οποιαδήποτε εμπλοκή σε επιθετικές επιχειρήσεις. Όλη η δύναμη των Συμμάχων αφιερώθηκε στην άμυνα των βρετανικών νήσων, στην προσπάθεια του Royal Navy να διατηρήσει τον έλεγχο του Ατλαντικού και στις μάχες στη βόρειο Αφρική. Ο πόλεμος εισήλθε σε μια νέα φάση ένα χρόνο μετά, τον Ιούνιο του 1941, όταν η Γερμανία παραβίασε το σύμφωνο Μολότοφ-Ριμπερτροπ και εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση. Έτσι η Βρετανική αυτοκρατορία βρέθηκε σε μια απροσδόκητη συμμαχία με την ΕΣΣΔ, που δεχόταν το μεγαλύτερο μέρος της πίεσης του κοινού εχθρού.

Αποτέλεσμα της πίεσης αυτής ήταν η σκέψη για δημιουργία δεύτερου μετώπου. Με τη Βερμαχτ να προελαύνει ταχύτατα στα εδάφη της και να καταλαμβάνει μια-μια τις μεγάλες πόλεις ο Στάλιν σύντομα ζήτησε από τον Τσώρτσιλ μια βοήθεια παραπάνω από τον εξοπλισμό και τα εφόδια: Άνοιγμα ενός δεύτερου μετώπου στη δυτική Ευρώπη για να ελαττωθεί η πίεση που δέχονταν τα σοβιετικά στρατεύματα.

Ο Τσώρτσιλ δεν είδε θετικά την έκκληση αυτή. Η προσπάθεια της Βρετανικής αυτοκρατορίας ήταν αποκλειστικά εστιασμένη στα υπάρχοντα μέτωπα (Ατλαντικός, βόρειος Αφρική, ανατολική Αφρική) και στην άμυνα των βρετανικών νήσων, ενώ η στρατιωτική της κατάσταση δε θα επέτρεπε τη διεξαγωγή επιθετικών επιχειρήσεων για αρκετούς μήνες ακόμα. Άλλωστε η τελευταία εμπλοκή της χώρας του στην ηπειρωτική Ευρώπη, που ήταν η στρατιωτική στήριξη της Ελλάδας λίγους μήνες πριν, κατέληξε σε παταγώδη αποτυχία και δεν ήταν εύκολο να επιχειρηθεί κάτι ανάλογο. Έπρεπε να αρνηθεί την έκκληση, δεσμεύτηκε όμως για ικανοποίησή της όταν θα ήταν αυτό δυνατό.

Σχεδόν ένα χρόνο μετά η κατάσταση σε μεγάλο βαθμό είχε αλλάξει. Η ισχύς των Συμμάχων είχε αυξηθεί σημαντικά καθώς μετά την επίθεση που δέχτηκαν στο Περλ Χάρμπορ οι ΗΠΑ μπήκαν στον πόλεμο. Η βιομηχανική και στρατιωτική τους δύναμη ήταν αρκετή για να μεταβάλει τις ισορροπίες. Έπειτα μετά τη μάχη του Ελ Αλαμέιν, τη βρετανική προέλαση που ακολούθησε και τη συμμαχική απόβαση στη βορειοδυτική Αφρική ο Άξονας εκδιώχθηκε από τη Μαύρη Ήπειρο και το μέτωπο εκεί έκλεισε. Στο ανατολικό μέτωπο πάλι η νίκη του Κόκκινου Στρατού στο Σταλινγκραντ είχε ανακόψει τη γερμανική προέλαση και η τεράστια κινητοποίηση της ΕΣΣΔ είχε αποκαταστήσει την ισορροπία δυνάμεων, με τους Γερμανούς ωστόσο να παραμένουν ισχυροί και υπολογίσιμοι.

Το Μάιο του 1943 έλαβε χώρα η συνάντηση Ρούζβελτ και Τσώρτσιλ στην Ουάσινγκτον, για το στρατηγικό συντονισμό των δύο χωρών. Έπρεπε να επιλέξουν τις επόμενες κινήσεις τους. Οι Σύμμαχοι για πρώτη φορά είχαν την πρωτοβουλία των κινήσεων, καθώς με το Χίτλερ αφοσιωμένο στην Ανατολή και τις στρατιωτικές τους δυνάμεις να έχουν ουσιαστικά αποδεσμευτεί μπορούσαν πλέον να διαλέξουν που θα κινηθούν. Στη συνάντηση αυτή αποφασίστηκε ότι το άνοιγμα ενός δεύτερου μετώπου ήταν απαραίτητο. Ο λόγος πλέον είχε αλλάξει. Δεν ήταν τόσο η ανάγκη βοήθειας στην ΕΣΣΔ, άλλωστε η κατάσταση είχε πλέον ισορροπήσει.

Η σοβιετική ισχύς ήταν πλέον τεράστια, η έκβαση του πολέμου δεν είχε ακόμα κριθεί, ο Στάλιν όμως δεν είχε πλέον ανάγκη ενίσχυσης. Ο λόγος που έπρεπε να επιστρέψουν οι δυτικοί Σύμμαχοι στην Ευρώπη ήταν για να συνεισφέρουν στην τελική νίκη. Το ενδεχόμενο ο σύμμαχός τους από την Ανατολή να επικρατούσε του κοινού αντιπάλου και ουσιαστικά να κέρδιζε τον πόλεμο μόνος του ήταν ανοικτό. Αν γινόταν κάτι τέτοιο, αν η ΕΣΣΔ περνούσε στους λαούς της Ευρώπης ως η μόνη δύναμη που νίκησε το Τρίτο Ράιχ, η επόμενη μέρα στη Γηραιά Ήπειρο δε θα ήταν καλή. Δεν έπρεπε να επιτραπεί να τεθεί ολόκληρη η Ευρώπη υπό σοβιετική επιρροή. ΗΠΑ, Βρετανική αυτοκρατορία και λοιποί σύμμαχοι έπρεπε να αναλάβουν δράση το συντομότερο, για να φέρουν τη λήξη του πολέμου πιο κοντά και να διασφαλίσουν την επόμενη μέρα.

Παρά την αντίθετη γνώμη του Τσώρτσιλ στη συνάντηση αποφασίζεται ότι η συμμαχική επιχείρηση θα γίνει στη Γαλλία. Ο Βρετανός πρωθυπουργός επιθυμούσε το χτύπημα των Συμμάχων να γίνει στη Μεσόγειο. Στην Ιταλία, στο «μαλακό υπογάστριο του Άξονα», μια επιτυχημένη απόβαση από τις συμμαχικές δυνάμεις στην Αφρική, που ήταν έμπειρες και σε θέση να κινηθούν άμεσα, θα οδηγούσε το Μουσολίνι σε κατάρρευση, και αν οι Σύμμαχοι προχωρούσαν γρήγορα στην ιταλική χερσόνησο θα έφταναν στην καρδιά της Ευρώπης πριν το 1944. Ή στα Βαλκάνια, καθώς αν Βρετανοί και Αμερικανοί επενέβαιναν πρώτοι οι χώρες αυτές θα απέφευγαν τη σοβιετική επιρροή. Αντιθέτως οι Αμερικάνοι ήθελαν η απόβαση να γίνει στη Γαλλία, θέλοντας να εξασφαλίσουν τη στήριξη της στη μεταπολεμική εποχή. Υπερίσχυσε η γνώμη του ισχυρού εταίρου που θα παρείχε το μεγαλύτερο μέρος των στρατευμάτων και του υλικού. Η μεγάλη επιχείρηση των Συμμάχων στην Ευρώπη θα γινόταν στη Γαλλία. Το σχέδιο του Τσώρτσιλ ωστόσο δεν εγκαταλείφθηκε. Τους επόμενους μήνες οργανώθηκε συμμαχική επέμβαση σε Ιταλία και Βαλκάνια. Επρόκειτο για περιορισμένη επιχείρηση, δεν ήταν το κύριο χτύπημα των Συμμάχων. Πέτυχε ωστόσο την πτώση του Μουσολίνι, το άνοιγμα ενός δευτερεύοντος μετώπου και μακροπρόθεσμα την απελευθέρωση της Ιταλίας.

Τον Ιανουάριο του 1944 ο στρατηγός Άιζενχαουερ τοποθετήθηκε ανώτατος διοικητής των συμμαχικών δυνάμεων στην Ευρώπη. Στην ουσία ο νέος διοικητής ανέλαβε με την αποστολή να οργανώσει τη μεγάλη απόβαση. Άμεσοι υφιστάμενοι του τρεις Βρετανοί. Ο ήρωας της Αφρικής στρατηγός Μοντγκόμερυ επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων, της 21ης Ομάδας Στρατιών, ο αρχιναύαρχος Ράμσει που είχε διευθύνει την επιτυχημένη εκκένωση στη Δουνκέρκη επικεφαλής των ναυτικών δυνάμεων που θα πραγματοποιούσαν και θα υποστήριζαν την απόβαση, και ο εκ των πρωταγωνιστών της Μάχης της Αγγλίας πτέραρχος Λη-Μάλορι ως επικεφαλής των αεροπορικών δυνάμεων.

Η συμμαχική ηγεσία δεν είχε εύκολο έργο. Παρά τις ήττες της στην Αφρική και το ανατολικό μέτωπο η Γερμανία παρέμενε μεγάλος αντίπαλος. Η γερμανική πολεμική προσπάθεια πλέον επικεντρωνόταν στη συγκράτηση της σοβιετικής προέλασης, ενώ στην Ιταλία οι μάχες συνεχίζονταν αλλά το μέτωπο παρέμενε περιορισμένο. Η παρουσία γερμανικών δυνάμεων στη Γαλλία είχε περιοριστεί σημαντικά (περίπου 50 μεραρχίες), και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό αποτελούνταν είτε από μονάδες δεύτερης κατηγορίας είτε από μονάδες που επέστρεψαν από το ανατολικό μέτωπο για αναδιοργάνωση και αναπλήρωση. Ανώτατος διοικητής της Βέρμαχτ στην περιοχή ο στρατάρχης φων-Ρούστεντ, εκ των βασικών πρωταγωνιστών της κατάκτησης της το 1940. Ακόμα και με περιορισμένη επάρκεια δυνάμεων όμως ο Χίτλερ έδειχνε ειδικό ενδιαφέρον για την άμυνα της δυτικής Ευρώπης, καθώς δεν ήθελε με τίποτα να επαναληφθεί το λάθος του Α’ Παγκοσμίου, που η Γερμανία εξαντλήθηκε από τον πόλεμο σε δύο μέτωπα. Αυτός ήταν κι ο λόγος που εξαρχής είχε φροντίσει να εξασφαλίσει την ουδετερότητα της ΕΣΣΔ μέχρι να τελειώσει με τη Γαλλία στα δυτικά.

Το ανατολικό μέτωπο πλέον ήταν προτεραιότητα, για να εξασφαλίσει όμως την άμυνά του από τα δυτικά είχε προχωρήσει στην κατασκευή του λεγόμενου Τείχους του Ατλαντικού. Επρόκειτο για ένα σύστημα οχυρώσεων που ξεκινούσε από τις σκανδιναβικές ακτές και έφτανε στην Ισπανία. Αποτελείτο από ναρκοπέδια, πολυβολεία, πυροβολαρχίες, φρούρια, θέσεις προκάλυψης, αντιαρματικς εμπόδια και αντιαεροπορικά πυροβόλα, και σκοπός του ήταν καθαρά να εμποδίσει τη συμμαχική απόβαση που ο Χίτλερ ήξερε ότι θα έρθει. Για να ενισχύσει την αποτελεσματικότητα του ο Φύρερ τοποθέτησε στην περιοχή έναν εκ των ικανότερων του, το στρατάρχη Έρβιν Ρόμμελ. Ο τελευταίος είχε συμβάλει καθοριστικά στη Μάχη της Γαλλίας και έχασε στις λεπτομέρειες από το Μοντγκόμερυ στο μέτωπο της Αφρικής. Αποστολή του στη Γαλλία να τελειοποιήσει τη γερμανική άμυνα και να αναλάβει τη διοίκηση των δυνάμεων κοντά στις ακτές, που θα απέκρουαν την απόβαση. Έτσι ο Ρόμμελ βρέθηκε να έχει στη διοίκηση του την Ομάδα Στρατιών Β, που αποτελούνταν από την 7η και τη 15η Στρατιά.

Ο Γερμανός στρατάρχης διαπίστωσε πολύ νωρίς την αδυναμία της γερμανικής άμυνας, πίστευε όμως ότι μπορούσε να αποκρούσει την απόβαση αν κινητοποιούνταν οι εφεδρείες την κατάλληλη στιγμή για να εμποδίσουν τη δημιουργία προγεφυρώματος. Ζήτησε λοιπόν να αναλάβει ο ίδιος τη διοίκηση όλων των τεθωρακισμένων μονάδων στη Γαλλία και να έχει τη δυνατότητα να τις κινητοποιήσει οποτεδήποτε για να αποκρούσει την εισβολή. Οι ανώτεροι του αρνήθηκαν το αίτημα. Ο λόγος: Ανησυχούσαν έντονα για το ενδεχόμενο αντιπερισπασμού. Οι Σύμμαχοι πολύ πιθανόν να πραγματοποιούσαν περισσότερες επιχειρήσεις, μόνο μια εκ των οποίων θα ήταν η βασική. Κι αν ο Ρόμμελ δεν αντιλαμβανόταν σωστά ποια θα ήταν αυτή και έστελνε τις εφεδρείες λάθος; Τελικά κατέληξαν σε μια μέση λύση. Τρεις τεθωρακισμένες μεραρχίες τέθηκαν υπό την άμεση διοίκηση του Ρόμμελ. Άλλες τρεις κράτησε ο φων-Ρουστεντ. Οι 4 που απέμεναν τέθηκαν υπό την άμεση διοίκηση του Φύρερ. Χωρίς προσωπική του εντολή δε θα μπορούσαν να μετακινηθούν, κι ως εκ τούτου θα μπορούσε ο ίδιος να κρίνει ποια επιχείρηση ήταν η βασική.

Οι Σύμμαχοι σε μεγάλο βαθμό είτε γνώριζαν είτε υπέθεταν όλα αυτά. Η επιχείρηση που σχεδίαζαν ήταν δύσκολη. Η επιτυχία της βασιζόταν στην επιλογή του σωστού σημείου. Μετά από αρκετές διαβουλεύσεις και υπολογισμούς η συμμαχική ηγεσία αποφάσισε να χτυπήσει τους Γερμανούς εκεί που δεν το περίμεναν. Δε θα έπαιρνε το βραχύ διάπλου της Μάγχης, να αποβιβαστει στο Καλαί, αλλά θα έκανε το μεγάλο ταξίδι για τις ακτές της Νορμανδίας. Η επιλογή αυτή είχε το μειονέκτημα ότι ο αποβατικός στόλος και τα στρατεύματα θα έμεναν στη θάλασσα μεγαλύτερο διάστημα, η δε απόσταση από τα βρετανικά αεροδρόμια ήταν μεγαλύτερη και η αεροπορική υποστήριξη θα ήταν ελαττωμένη. Οι νορμανδικές ακτές όμως ήταν καταλληλότερες για απόβαση και ο εχθρός δεν περίμενε την επιλογή αυτού του σημείου, με αποτέλεσμα η άμυνά του να είναι λιγότερο ισχυρή. Επελέγησαν 5 παραλίες για την απόβαση. Σε δύο θα αποβιβάζονταν Αμερικάνοι (1η Στρατιά), σε άλλες δύο Βρετανοί (2η Στρατιά) και στην τελευταία Καναδοί (1η Στρατιά). Θα συμμετείχαν και μονάδες των Ελεύθερων Γάλλων. Το σχέδιο ήταν την πρώτη μέρα να έχουν αποβιβαστει 160.000 στρατιώτες, συνολικά 5 μεραρχίες, και να έχουν εγκαταστήσει ένα προγεφύρωμα ώστε από την επόμενη να ξεκινήσει η εξάπλωση. Η επιχείρηση θα γινόταν το βράδυ της 5ης Ιουνίου.

Παράλληλα με την απόβαση και λίγο πριν από αυτή θα λάμβανε χώρα ρίψη αλεξιπτωτιστών που θα καταλάμβαναν στρατηγικά σημεία όπως γέφυρες και δρόμους, θα διέκοπταν τις επικοινωνίες του εχθρού και θα εξουδετέρωναν τις πιο επικίνδυνες για την απόβαση οχυρώσεις. Ο ρόλος των επιλέκτων αυτών θα ήταν ιδιαίτερα κρίσιμος για να μην αποδεκατιστούν οι αποβατικές δυνάμεις.

Το πρώτο εξάμηνο του 1944 οι Σύμμαχοι αναλώθηκαν σε συγκέντρωση στρατευμάτων στις βρετανικές νήσους για εξοπλισμό και εκπαίδευση. Εντάθηκε ιδιαίτερα η παραγωγή οχημάτων και αρμάτων, ενώ επιστρατεύτηκε η τεχνολογία και δημιουργήθηκαν νέοι τύποι οχημάτων και αποβατικών σκαφών, με λειτουργίες όπως μεταφορά αρμάτων, καταστροφή ναρκοπεδίων κτλ. Αξιοποιήθηκε η εμπειρία από προηγούμενες αποβάσεις και αναζητήθηκαν λύσεις για κάθε επιμέρους πρόβλημα που ενδεχομένως να παρουσιαζόταν. Ακόμα εντάθηκε η παραγωγή και διάθεση αεροσκαφών για αεροπορική υποστήριξη και συγκεντρώθηκε ένας τεράστιος στόλος.

Σχέδια ωστόσο εκπονήθηκαν και για δράση στα μετόπισθεν του εχθρού. Η γαλλική αντίσταση συνέλεγε πληροφορίες για τις κινήσεις των Γερμανών και προχωρούσε σε σαμποτάζ, κυρίως στις μεταφορές και το πολεμικό υλικό. Τον τελευταίο μήνα δε η αεροπορία βομβάρδισε έντονα σιδηροδρομικά δίκτυα, αποθήκες και οχυρώσεις του εχθρού. Αυτές οι δράσεις οδήγησαν σε έντονες ελλείψεις των Γερμανών την κρίσιμη ημέρα.

Τέλος, το βασικότερο σημείο της επιχείρησης ήταν η παραπλάνηση. Οι Γερμανοί έπρεπε να συνεχίσουν να πιστεύουν ότι η βασική συμμαχική επιχείρηση δε θα γινόταν στη Νορμανδία για να έχει αυτή πιθανότητες επιτυχίας. Αν στις επόμενες ημέρες από την απόβαση οι γερμανικές εφεδρείες χτυπούσαν το προγεφύρωμα η επιχείρηση δεν είχε καμία τύχη. Οι μυστικές υπηρεσίες των Συμμάχων οργάνωσαν μια τεράστια επιχείρηση για την παραπλάνηση των Γερμανών, ώστε οι τελευταίοι να νομίζουν ότι στη Νορμανδία γίνεται μόνο αντιπερισπασμός και η βασική απόβαση θα ήταν στο Καλαί.

Μετά από μήνες προετοιμασιών έφτασε ο Ιούνιος. Όλα πλέον είναι έτοιμα. Η γαλλική αντίσταση σε συνδυασμό με τη συμμαχική αεροπορία έχουν καταστρέψει σημαντικό μέρος των υποδομών του εχθρού ενώ από τις επιθέσεις σε συγκοινωνίες και αποθήκες πολλές μονάδες πρώτης γραμμής δεν έχουν ό, τι χρειάζονται. Οι αλεξιπτωτιστές έχουν εκπαιδευτεί πλήρως για την αποστολή τους, τα στρατεύματα είναι έτοιμα. Η επιχείρηση Overlord μπορούσε να ξεκινήσει.

Από τη στιγμή που τα στρατεύματα κινήθηκαν οι μυστικές υπηρεσίες έπρεπε με κάθε τρόπο να πείσουν τους Γερμανούς ότι η αληθινή εισβολή θα ήταν στο Καλαί. Τους προηγούμενους μήνες είχαν φροντίσει να διαρρεύσουν πληροφορίες για ύπαρξη εικονικών στρατευμάτων. Τις τελευταίες μέρες ήταν το κρισιμότερο σημείο. Την παραπλάνηση θα αναλάμβαναν κατά βάση διπλοί πράκτορες σε συνδυασμό με στοχευμένες διαρροές. Για να πιστέψουν οι Γερμανοί το ψέμα για το Καλαί έπρεπε να προηγηθεί μια αλήθεια. Έτσι μικρό διάστημα πριν την απόβαση οι Γερμανοί προειδοποιήθηκαν ότι ξεκινούσε μια μεγάλη αποβατική επιχείρηση.

Τις τελευταίες ώρες πριν την επιχείρηση μια αναπάντεχη εξέλιξη απειλούσε να ακυρώσει τα πάντα. Ο καιρός που προβλεπόταν κατάλληλος άλλαξε, και με τη θάλασσα τρικυμιώδη απόβαση δε μπορούσε να γίνει. Ο Άιζενχαουερ είναι έξαλλος. Η επιχείρηση αναβάλλεται και ο αποβατικός στόλος είναι σε αναμονή, με πιθανότερο σενάριο την ακύρωση.

Στην απέναντι πλευρά ο Ρόμμελ ησυχάζει. Με αυτό τον καιρό απόβαση δε μπορεί να γίνει. Το εκμεταλλεύεται για να ταξιδέψει στο Βερολίνο να συναντήσει το Φύρερ. Για όσους θυμούνται κάτι ανάλογο είχε γίνει και στο Ελ Αλαμέιν. Στις 5 Ιουνίου η μετεωρολογική υπηρεσία επανέρχεται με νέα πρόβλεψη. Το πρωί της 6ης Ιουνίου θα υπάρξει ένα διάλειμμα καλοκαιρίας. Ο στόλος θα μπορεί να κινηθεί και να πραγματοποιήσει απόβαση, η αεροπορική υποστήριξη όμως θα είναι περιορισμένη. Παρά το ρίσκο της απόβασης με το φως της ημέρας ο Άιζενχαουερ αποφασίζει η επιχείρηση να προχωρήσει. Ίσως η έκπληξη των Γερμανών να λειτουργήσει καταλυτικά.

Το βράδυ της 5ης Ιουνίου η γαλλική αντίσταση ειδοποιείται ότι έρχεται εισβολή. Τα αεροσκάφη ξεκινούν, ακολουθούν οι ρίψεις αλεξιπτωτιστών. Αν και η συγκέντρωση δεν είχε μεγάλη επιτυχία ο αιφνιδιασμός των Γερμανών είναι απόλυτος. Οι αλεξιπτωτιστές πετυχαίνουν τους περισσότερους στόχους τους, η γερμανική άμυνα σε πολλά σημεία εξουδετερώθηκε και η απόβαση μπορούσε να ξεκινήσει.

Τα ξημερώματα της 6ης Ιουνίου ο μεγαλύτερος στόλος στην πολεμική ιστορία βρίσκεται στις ακτές της Νορμανδίας. Περίπου 5.000 πλοία κάθε είδους αρχίζουν να αποβιβάζουν προσωπικό και οχήματα. Οι Γερμανοί στρατιώτες στην ακτή καταλαβαίνουν ότι δεν έχουν ελπίδες, όμως αντιστέκονται γενναία. Οι Σύμμαχοι επιτίθενται κατά κύματα, οι απώλειες τους από τα γερμανικά πολυβόλα είναι τεράστιες, είναι όμως πάρα πολλοί και καλά εξοπλισμένοι. Τα ειδικά οχήματα κάνουν καλά τη δουλειά τους και ανοίγουν χώρο για το πεζικό και τα άρματα. Οι Γερμανοί ζητούν ενισχύσεις, σε πολλές περιπτώσεις όμως η επικοινωνία έχει αποκοπεί τελείως. Μία-μία οι παραλίες καταλαμβάνονται. Το πρώτο βήμα για το συμμαχικό προγεφύρωμα.

Το γεγονός της απόβασης έσκασε σα βόμβα στη γερμανική πλευρά. Κανείς δεν περίμενε εισβολή μετά από καταιγίδα. Αμέσως ειδοποιείται ο Ρόμμελ να γυρίσει. Πρώτη του εντολή η κινητοποίηση της βασικής του εφεδρείας στην περιοχή, της 21ης μεραρχίας Panzer. Οι Σύμμαχοι έπρεπε να χτυπηθούν στις παραλίες. Τα Panzer κινητοποιούνται, δε μπορούν όμως να φτάσουν στην παραλία γιατί δύο γέφυρες είναι στα χέρια των Συμμάχων. Η μέρα περνάει χωρίς οι Σύμμαχοι να δεχτούν αντεπίθεση στις παραλίες. Η άμεση κινητοποίηση των Γερμανών όμως τους περιορίζει εκεί.

Πίσω στη Γερμανία ο Χίτλερ είναι υπό την επίδραση υπνωτικών και κανείς δεν τολμά να τον ξυπνήσει. Δεν είναι σίγουρο ότι είναι η πραγματική εισβολή. Όταν πληροφορείται το γεγονός τίθεται το ζήτημα αν πρέπει να κινητοποιηθούν οι εφεδρείες. Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες αποφαίνονται αρνητικά. Οι πληροφορίες τους από την Αγγλία λένε πως η πραγματική εισβολή δεν είναι αυτή αλλά επίκειται δεύτερη, λογικά στο Καλαί. Μάλιστα υπάρχει μια ολόκληρη Στρατιά υπό το στρατηγό Παττον εν αναμονή. Οι πληροφοριοδότες είναι αξιόπιστοι μιας που προειδοποίησαν εγκαίρως για την απόβαση. Και ο Φύρερ πείθεται. Οι εφεδρείες δε θα κινητοποιηθούν ποτέ, αντιθέτως η 15η Στρατιά στο Καλαί ενισχύεται. Ο Ρόμμελ πρέπει να περιορίσει το προγεφύρωμα με τις δικές του δυνάμεις.

Όσο περνάει η μέρα όλο και εντείνονται οι ρυθμοί απόβασης. Η παρουσία των Συμμάχων αυξάνεται διαρκώς. Η προέλαση στο εσωτερικό της Γαλλίας βέβαια έχει αποκοπεί, και οι απώλειες της πρώτης ημέρας είναι τεράστιες, περίπου 10.000 στρατιώτες. Οι Σύμμαχοι όμως πάτησαν ξανά πόδι στην Ευρώπη. Είναι από αυτές τις σπάνιες φορές στην ιστορία που όλα έχουν πάει σύμφωνα με το σχέδιο.

Η επίτευξη των αντικειμενικών στόχων της επιχείρησης Overlord θα καθυστερούσε πολύ. Η πόλη Κάεν που έπρεπε να έχει καταληφθεί από τη δεύτερη ημέρα θα έπεφτε μόλις 6 εβδομάδες μετά. Το Παρίσι απελευθερώθηκε στις 25 Αυγούστου και οι Γερμανοί αποσύρθηκαν από τη Γαλλία μόλις το Σεπτέμβριο. Η επιχείρηση Overlord όμως υπήρξε η αρχή. Το πρώτο και βασικό βήμα για την απελευθέρωση της δυτικής Ευρώπης. Η βασικότερη συνεισφορά των δυτικών Συμμάχων στον πόλεμο, και ο βασικός λόγος που διέσωσε τη δυτική επιρροή στην Ευρώπη από τους Σοβιετικούς. Ήταν μια από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις στην παγκόσμια ιστορία, ένας συνδυασμός αποβάσεων, ρίψεων, βομβαρδισμών, σαμποτάζ και παραπλάνησης. Και για αυτό μνημονεύεται ακόμα και σήμερα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *