Αποφάσεις ιστορικές

Γράφει η Άννα Παναγιωταρέα

Η μανία μου να διαβάζω ακόμη και τα μονόστηλα έχει αποβεί πολλές φορές χρήσιμη! Ιδού, λοιπόν. Τη ζοφερή νύχτα της 6ης προς 7η Δεκεμβρίου 2008, όταν δολοφονήθηκε ο Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, επιχειρηματίες είδαν τις περιουσίες τους να καταστρέφονται.

Δεν κατέφυγαν όλοι στη Δικαιοσύνη, επειδή οι ασφαλιστικές εταιρίες κάλυψαν τις ζημίες. Ωστόσο, μία ασφαλιστική κατέφυγε στα Διοικητικά Δικαστήρια, διεκδικώντας από το Δημόσιο 1.562.613 ευρώ που κατέβαλε σε επιχειρήσεις, στο Μοναστηράκι, στο κέντρο της Αθήνας, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ειδικός πραγματογνώμων είχε δηλώσει ότι οι ζημίες της 6ης Δεκεμβρίου ξεπερνούσαν τα 10 εκατομμύρια.

Στα Διοικητικά Δικαστήρια, η ασφαλιστική εταιρία έχασε τις υποθέσεις. Οι εφέτες έκριναν ότι «τα βίαια επεισόδια εκείνης της νύκτας και οι ζημιογόνες συνέπειές τους αποτελούν γεγονός το οποίο δεν μπορούσε να αποτραπεί με μέτρα άκρας επιμέλειας». Δηλαδή, δεν μπορούσε η Αστυνομία να προστατέψει τις περιουσίες των πολιτών! Επομένως, δεν συνέτρεχε «ευθύνη του Δημοσίου από παράνομες παραλείψεις των οργάνων του» για να πληρώσει.

Στο Συμβούλιο της Επικρατείας αναιρέθηκαν οι αποφάσεις των Διοικητικών Δικαστηρίων. Επειδή από τις εφετειακές αποφάσεις «δεν προκύπτει ο τρόπος δράσης (των αστυνομικών) (…) και ειδικότερα δεν αναφέρονται συγκεκριμένες ενέργειες στις οποίες προέβησαν, προκειμένου να αναχαιτίσουν τις επιθέσεις κατά της περιουσίας των πολιτών. Ούτε… συνελήφθη μέρος, έστω, των δραστών που προέβησαν σε εμπρησμούς και καταστροφές…» Στη δε Θεσσαλονίκη «ο αριθμός των προσώπων που ενεπλάκησαν στα επεισόδια και προκάλεσαν εμπρησμούς και εν γένει καταστροφές στις περιουσίες των πολιτών ανερχόταν μόλις στα 400 άτομα στην πορεία, έμπροσθεν του Λευκού Πύργου, και στα 30 άτομα, έμπροσθεν του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης».

Νομίζω ότι ενδιαφέρει όλους μας το συμπέρασμα του ΣτΕ: «Η προστασία της περιουσίας των πολιτών από βίαια επεισόδια που εκδηλώνονται στο πλαίσιο οποιασδήποτε μορφής μαζικής κινητοποίησης πολιτών αποτελεί υποχρέωση των αστυνομικών οργάνων, η εκπλήρωση της οποίας δεν εναπόκειται στη διακριτική ευχέρειά τους. Επομένως, αν τα αστυνομικά όργανα παραλείψουν παντελώς να επέμβουν για να προστατεύσουν την περιουσία του πολίτη η οποία απειλείται υπό τις ανωτέρω περιστάσεις, η παράλειψη είναι παράνομη». Σε περίπτωση που τα αστυνομικά όργανα, «αν και επεμβαίνουν και επιχειρούν, δεν λαμβάνουν κανένα συγκεκριμένο μέτρο για να προστατεύσουν την περιουσία του πολίτη, η επιλογή της αποχής τους από κάθε ενέργεια, ειδικώς προς το σκοπό της προστασίας του ανωτέρω αγαθού, συνιστά υπέρβαση των άκρων ορίων της διακριτικής ευχέρειάς τους και για το λόγο αυτό είναι παράνομη». Επομένως, επιβάλλεται καταβολή αποζημίωσης.

Τι σημαίνουν οι αποφάσεις; Το Δημόσιο -δηλαδή, ΕΜΕΙΣ- θα καταβάλει 1.562.613 ευρώ -συν τόκους- αποζημίωση, ενώ το ΣτΕ είχε ήδη επιδικάσει 1.868.000 ευρώ -συν τόκους- σε επιχειρηματίες γύρω από το Πολυτεχνείο, στην περιοχή των Εξαρχείων.

Υπάρχει και η ιστορική παράμετρος: Αυτό που γράφαμε, ότι ο τότε υπερυπουργός Παυλόπουλος κατέστησε την Αστυνομία θεατή των διαδηλώσεων, για να μην προκληθούν… οι διαδηλωτές, τώρα έρχεται το ΣτΕ με την απόφασή του και φωτίζει την πολιτική ιστορία της εποχής εκείνης. Ισως και των μετέπειτα πολιτικών εξελίξεων…

Ελεύθερος Τύπος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.