Αν είχε φωνή το κέντρο της Αθήνας

Γράφει ο Γιάννης Μπούγιας *

Αν είχε φωνή, το κέντρο της Αθήνας, θα μπορούσε να διηγηθεί στον επισκέπτη, απίθανες ιστορίες των τελευταίων 45 χρόνων!

Ιστορίες πολιτικές, συνδικαλιστικές, ιστορίες αναρχικών, αλλά και πολλές… δραστηριότητες άλλων φυλών! Η αφήγηση θα γινόταν αρχικά, στα ελληνικά, αλλά θα ήταν απαραίτητη η… διερμηνεία και σε άλλες γλώσσες του κόμου και του υπόκοσμου, που βρίσκεται εκεί!

Οι πολιτικές ιστορίες, έχουν πάντα την αξία τους.

Στο Αθηναϊκό κέντρο (Ομόνοια – Σύνταγμα), γινόταν οι μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις και από εκεί εκπέμπονταν το μήνυμα της «αλλαγής» κάθε τετραετία! (Ενίοτε και νωρίτερα…)

Στο κέντρο της Αθήνας ειπώθηκαν τα περισσότερα ΘΑ των πολιτικών, όλων των κομμάτων! Εκεί… ευδοκίμησε η παροχολογία, η υποσχεσιολογία και μεταφέρονταν σε όλη την επικράτεια!

Η περιφέρεια «θαμπώνονταν» από το μέγα πλήθος των συγκεντρωμένων και η… σταυροδοσία γινόταν «κατευθυνόμενη»!

Οι συνδικαλιστικοί αγώνες, είχαν αφετηρία το κέντρο της Αθήνας και από εκεί δινόταν ο παλμός των διεκδικήσεων! (Κέρδιζαν… ψίχουλα για το λαό και οι μεγάλοι συνδικαλιστές γινόταν εκπρόσωποι του λαού… στη Βουλή!)

Στο κέντρο της Αθήνας γινόταν και συνεχίζονται στις μέρες μας, οι φοιτητικοί αγώνες, για ψωμί – παιδεία – ελευθερία!

(Κάποιες φορές το σύνθημα αλλάζει σε ψωμί – παιδεία – αστυνομία! Το άσυλο πυροδοτεί αγώνες, συμπλοκές και βία!)

Στο κέντρο της Αθήνας κυκλοφορούν και… δρούν και οι «μπαχαλάκηδες», με… πλούσιο καταστροφικό έργο!

Αυτό το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, τα τελευταία χρόνια, γέμισε από αλλόφυλους και αλλόθρησκους!

Άλλοι νόμιμοι, άλλοι παράνομοι…. Άλλοι φιλήσυχοι, άλλοι επικίνδυνοι! Γι’ αυτό χρειάζεται… τύχη ο γηγενής, για να βαδίζει στο κέντρο με σιγουριά και ασφάλεια! Και οι… ξένες γλώσσες, είναι απαραίτητες στο κέντρο της Αθήνας (για να μην πούμε πανελλαδικά πλέον…), ώστε να υπάρχει συνενόηση και επικοινωνία!

Με όλο αυτό το «κλίμα» που διαμορφώνεται, αν το κέντρο της Αθήνας, είχε φωνή, θα έλεγε: Αφήστε με όλοι σας, να βρω την ησυχία μου! Τόσα χρόνια, κουράστηκα, ταλαιπωρήθηκα, ποδοπατήθηκα, αλλά ουδέποτε διαμαρτυρήθηκα… Αλλά, σε ποιόν να πρωτοδιαμαρτυρηθώ;

Πέρα από τους Έλληνες, είναι τόσοι άλλοι λαοί, πάνω στο σβέρκο μου!

* Ο Γιάννης Μπούγιας είναι Καθηγητής Φυσικής Αγωγής

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.