20 Ιουλίου: 43 χρόνια πόνου και προσφυγιάς (ΒΙΝΤΕΟ)

43 χρόνια από την ημέρα του ολέθρου στην Κύπρο. 43 χρόνια προσφυγιάς, πόνου, νόστου.. 43 χρόνια τραγωδίας γι αυτούς που έφυγαν και τους δικούς τους που έμειναν πίσω, αναζητώντας τους. Για άλλη μια χρονιά οι ανατριχιαστικές σειρήνες της τουρκικής εισβολής ήχησαν στ’ αυτιά μας, ξυπνώντας εφιαλτικές μνήμες και καλά κρυμμένα συναισθήματα.

Στις 5:30 το πρωί της 20ης Ιουλίου 1974, οι σειρήνες του πολέμου αντήχησαν σε όλο το νησί. Και ήταν η αρχή του τέλους..  Η ιστορία γραφόταν με τα πιο μαύρα χρώματα. Τα όσα φρικτά ακολούθησαν είναι γνωστά. Όπως και τα αποτελέσματα, τα οποία βιώνουμε μέχρι σήμερα. 43 χρόνια μετά, η πολύπαθη Κύπρος παραμένει μοιρασμένη.  Γυναίκες  περιμένουν με πόνο και ελπίδα τους γιούς και τους συζύγους τους να επιστρέψουν. Άλλες πάλι έφυγαν με αυτό τον καημό. Παιδιά που μεγάλωσαν χωρίς το γονικό χάδι, δεν έχουν ακόμα την παραμικρή ιδέα για το τι απέγιναν οι δικοί τους. Και άλλοι πάλι, πιο «τυχεροί» παραλαμβάνουν κασελάκια με οστά για να τα θάψουν…  Χιλιάδες άνθρωποι παραμένουν ξεριζωμένοι από τις πατρογονικές τους εστίες, τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Και παρά τα 43 χρόνια που μεσολάβησαν, η καρδιά τους ελπίζει, χτυπά ακόμα εκεί… Η τουρκική εισβολή, αποτελεί τη μεγαλύτερη τραγωδία της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας.

Η καταστροφή
Σαν σήμερα, πριν από 43 χρόνια, τα τουρκικά στρατεύματα εισέβαλαν βίαια στην Κύπρο. Με αφορμή το προδοτικό πραξικόπημα που είχε προηγηθεί, ενδεδυμένη τον μανδύα του προστάτη των Τουρκοκυπρίων και ισχυριζόμενη ότι πραγματοποιεί «ειρηνική επέμβαση» με σκοπό την επαναφορά της συνταγματικής τάξης στο νησί, η Τουρκία σκότωσε, βίασε, λεηλάτησε, κατέστρεψε, και πέτυχε το στόχο της. Μοίρασε την Κύπρο στα δύο.  Χιλιάδες ήταν οι νεκροί και οι αγνοούμενοι, τα οστά πολλών εκ των οποίων ταυτοποιούνται σήμερα, ενώ πάνω από 180.000 Ελληνοκύπριοι πρόσφυγες εκδιώχθηκαν από τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Παράλληλα, οι Τούρκοι πέτυχαν τη σταδιακή μετακίνηση περισσότερων από 50.000 Τ/κ από τις ελεύθερες στις κατεχόμενες περιοχές. Αποτέλεσμα των μετακινήσεων αυτών, ήταν η ντε φάκτο δημιουργία δύο χωριστών περιοχών με εθνικά σχεδόν αμιγή πληθυσμό. Μερικά χρόνια αργότερα, δημιουργούνταν τα ψευδοκράτος.

Οι άλλες συνέπειες..
Δυσμενείς ήταν και οι πολιτικές, δημογραφικές, οικονομικές και πολιτισμικές συνέπειες για τον τόπο. Σήμερα, η Τουρκία διατηρεί στις περιοχές που έχει υπό τον έλεγχο της, στρατό μεγαλύτερο των 43 χιλιάδων ανδρών. Παράλληλα, με την συνεχή πολιτική του εποικισμού που εφάρμοσε, κατάφερε να αυξήσει σε ανυπολόγιστο βαθμό τον αριθμό των Τούρκων εποίκων, αλλοιώνοντας τον εθνοτικό χαρακτήρα των κατεχομένων. Οι έποικοι σήμερα υπερτερούν αριθμητικά των γηγενών Τουρκοκυπρίων, σε αναλογία περίπου δύο προς ένα.  Η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία ασκεί έλεγχο μόνο στο νότιο τμήμα του νησιού, παρόλο που από νομικής άποψης, εξακολουθεί να εκπροσωπεί το σύνολο.

Λεηλασία της  Πολιτιστικής Κληρονομιάς
Το μένος των Τούρκων δεν σταμάτησε ούτε μπροστά στην πολιτιστική κληρονομία της Κύπρου.  Κατά παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ, επιχειρείται με συστηματικό τρόπο η εξάλειψη  της πολιτιστικής κληρονομιάς στις κατεχόμενες περιοχές. Αρχαιολογικοί χώροι, Εκκλησίες και κοιμητήρια έχουν βεβηλωθεί, καταστραφεί ή μετατραπεί σε τζαμιά.  Πόλεις και χωριά έχουν μετονομαστεί και πλέον φέρουν τουρκικά ονόματα.

ΠΗΓΗ: REPORTER.COM.CY

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.