Ο αριστερός συγγενής στο Κυριακάτικο τραπέζι

Γράφει η Μάνια Κρητικού

Το Κυριακάτικο τραπέζι της Ελληνικής οικογένειας είναι παράδοση.

Είναι ένας τρόπος επικοινωνίας, ένας τρόπος για να ξεφύγεις από την καθημερινότητα, να βρεθείς με τα μέλη της οικογένειάς σου και -κατά προτίμηση- να αισθανθείς καλά που ανήκεις σε αυτό το σύνολο.

Βέβαια, σχεδόν όλες οι οικογένειες, έχουν από ένα “μαύρο πρόβατο”.

Έναν που χαλάει την χαρούμενη οικογενειακή ατμόσφαιρα ή απλά θεωρείται γραφικός και χαρίζει απλόχερα γέλιο με τα κολλήματα και τις ατάκες του.
Πχ… ο αριστερός συγγενής!

Αυτός που σε όλες τις συζητήσεις παίζει την ίδια κασέτα περί κακού καπιταλισμού, νεο-φιλελευθερισμού, ιμπεριαλισμού και όλα τα σε -ισμου, πλην φυσικά του κομμουνισμού!

Αυτός που, όταν ρωτάς τα παιδιά της οικογένειας πως πάει το σχολείο, πετάγεται για να σου υπενθυμίσει ότι το σχολείο είναι τόπος καταπίεσης των παιδιών του λαού από την αστική τάξη και τον διεθνή καπιταλισμό!

Αυτός που, όταν η οικογένεια κάνει πλάκα στον ξάδερφο για την νέα του κοπέλα, βρίσκει την ευκαιρία να μιλήσει για τα θύματα του δυτικού καταναλωτικού καπιταλιστικού τρόπου ζωής και τα στερεότυπα της δυτικοποιημένης σεξουαλικότητας!

Αυτός που, όταν η ανηψιά λέει ότι θα γεννήσει σε ιδιωτική κλινική, ξεσπαθώνει κατά της σύγχρονης πρακτικής της ρομποτοποίησης του συστήματος υγείας που υποβιβάζει το λειτούργημα του ιατρού και τον κάνει υποχείριο των αφεντικών του κεφαλαίου!

Αυτός που, όταν τα μέλη της οικογένειας συζητούν τα επαγγελματικά και επιχειρηματικά τους νέα, κατακεραυνώνει τα τσιράκια της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς καπιταλισμού, τους υπηρέτες του κεφαλαίου και την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης!

Έναν τέτοιο συγγενή, γκρινιάρη και απειλητικό μέχρι και την τελευταία μπουκιά του επιδορπίου, “φορτώσαμε” στην Ευρωπαϊκή οικογένεια και στο Κυριακάτικο τραπέζι του εορτασμού των 60 ετών της Ένωσης.

Μάλιστα τίμησε δεόντως την φήμη και τις πρακτικές του “αριστερού συγγενή” κάνοντας, ακόμα και μετά το πέρας της Συνόδου της Ρώμης και αφού είχε υπογράψει την Συνθήκη της Ρώμης (ξέρετε… αυτήν που  απειλούσε με βέτο!), δηλώσεις για το ότι “δεν είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε” γιατί προφανώς την θεωρεί “συμμαχία των ευρωπαϊκών κεφαλαιοκρατών”.

Ελπίζω να έχω αναφέρει σωστά όλα τα παραπάνω γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν την ομιλώ την… “αριστερήν”.

Το θέμα όμως είναι ένα.

Όταν όλα τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας ζουν, εργάζονται και διαπρέπουν ακριβώς σε αυτό το κατακριτέο -κατά τον αριστερό συγγενή- περιβάλλον, μάλλον αυτός είναι ο προβληματικός αλλά αδυνατεί να το καταλάβει!

Όταν όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι των χωρών της ΕΕ ζουν, εργάζονται και διαπρέπουν ακριβώς στο ίδιο καπιταλιστικό περιβάλλον, με ακριβώς το ίδιο νόμισμα με την Ελλάδα, δεν μας φταίνε ούτε ο διεθνής καπιταλισμός, ούτε η παγκοσμιοποίηση, ούτε το ευρώ, για τα μαύρα μας τα χάλια.

Το ξερό μας το κεφάλι μας φταίει!

Δυστυχώς, μέχρι να το καταλάβουμε θα παραμένουμε ο “αριστερός συγγενής” που γκρινιάζει πολύ και γίνεται γραφικός (ενίοτε χαρίζοντας άφθονο γέλιο) στο χαρούμενο Κυριακάτικο τραπέζι.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *