Με ποιους θα κυβερνήσει η ΝΔ;

Γράφει ο Σπαρτιάτης 

Τους τελευταίους μήνες τόσο βάσει δημοσκοπήσεων όσο και από το γενικότερο κλίμα φαίνεται να έχει παγιωθεί η νίκη της ΝΔ στις επόμενες εκλογές, όποτε αυτές έρθουν. Είναι αλήθεια ότι αυτές έχουν καθυστερήσει και πολλοί από εμάς τις περιμέναμε νωρίτερα, σε κάθε περίπτωση όμως το προβάδισμα φαίνεται μη αναστρέψιμο. Υπάρχει ωστόσο το ερώτημα: Έστω ότι η ΝΔ κερδίζει τις επόμενες εκλογές, τι κυβέρνηση θα σχηματιστεί την επόμενη μέρα και ποια μορφή θα έχει;

Υπάρχουν τα εξής δεδομένα. Η ΝΔ φαίνεται ότι θα είναι πρώτη αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Από τα 8 σημερινά κόμματα της Βουλής φαίνεται δεδομένο ότι θα παραμείνουν και στην επόμενη 5, και συγκεκριμένα η ΝΔ, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ, η ΧΑ και το ΚΚΕ. Από εκεί και πέρα η Ένωση Κεντρώων φαίνεται να παραμένει οριακά στη Βουλή, το Ποτάμι είναι οριακά εκτός και οι ΑΝΕΛ φαίνονται να μένουν εκτός, με ισχυρή επιφύλαξη ωστόσο καθώς δε θα είναι η πρώτη φορά αν αλλάξουν το κλίμα. Έχουν να επιδείξουν μια μακρά παράδοση ανατροπής των δεδομένων. Από τα κόμματα εκτός Βουλής δε το μόνο που έχει επιδείξει κάποια δυναμική που ενδεχομένως το φέρει στη Βουλή είναι η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Εκτός Βουλής φαίνεται ότι θα παραμείνουν σε κάθε περίπτωση η ΛΑΕ, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Εθνική Ενότητα του Γιώργου Καρατζαφέρη και η Νέα Δεξιά του Φαήλου Κρανιδιώτη, που μέχρι σήμερα δεν έχει φανεί ποτέ σε δημοσκόπηση.

Με τα σημερινά δεδομένα λοιπόν φαίνεται ότι η επόμενη Βουλή θα έχει 5-8 κόμματα. Η κατανομή των εδρών μεταξύ τους μόνο τελείως αόριστα μπορεί να υποτεθεί καθώς πάντα κρίνεται από το χρόνο των εκλογών και την εξέλιξη της προεκλογικής περιόδου. Το μόνο που φαίνεται δεδομένο είναι η πρωτιά της ΝΔ, ενώ ανάλογα με το εύρος της διαφοράς από το ΣΥΡΙΖΑ και τον αριθμό των κομμάτων εντός Βουλής θα κριθεί ο αριθμός των εδρών της. Σε κάθε περίπτωση είναι δεδομένο πως μόνο η ΝΔ θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση. Δεδομένο είναι ωστόσο και ότι με το νέο εκλογικό νόμο όλοι θα γνωρίζουν πως στις επόμενες εκλογές η τράπουλα θα ανακατευτεί ξανά, και η ανακατανομή που θα φέρει η απλή αναλογική θα αυξήσει τις έδρες των μικρών κομμάτων και ενδεχομένως θα καταστήσει δυνατό το σχηματισμό κυβέρνησης και από το ΣΥΡΙΖΑ.

Επανερχόμαστε στο ερώτημα λοιπόν. Από τα ανωτέρω κόμματα η ΝΔ θα μπορούσε να συγκυβερνήσει μόνο με ΠΑΣΟΚ ή Ποτάμι, και υπό όρους με την Ένωση Κεντρώων. ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΑΝΕΛ και ΧΑ αποκλείονται, όπως και η Πλεύση Ελευθερίας.

Το Ποτάμι δε διανύει και τις καλύτερες μέρες του. Μετά την εκλογή του Κυριάκου Μητσοτάκη υφίσταται μεγάλη διαρροή ψηφοφόρων και στελεχών, ακόμα και βουλευτών, προς τη ΝΔ. Το δε εγχείρημα της ενιαίας κεντροαριστεράς που επιχείρησε με το ΠΑΣΟΚ απέτυχε, και η αποτυχία χρεώθηκε πολιτικά σε αυτό. Στις δημοσκοπήσεις είναι πλέον κάτω από το όριο εισόδου στη Βουλή, σε σημείο όμως που θα μπορούσε με μια καλή προεκλογική εκστρατεία να κάνει την έκπληξη. Σε αυτή την περίπτωση η συνεργασία με ΝΔ πρέπει να θεωρείται δεδομένη, ακόμα και σε περίπτωση αυτοδυναμίας.

Η δε Ένωση Κεντρώων βρίσκεται στην ίδια λίγο-πολύ κατάσταση. Μετά την εκλογή Μητσοτάκη έχει χάσει ψηφοφόρους και στελέχη που στρέφονται στη ΝΔ. Ένας βασικός λόγος για αυτό θεωρείται και η επίθεση φιλίας που έχει εξαπολύσει προς την κυβέρνηση, την οποία έχει στηρίξει σε σειρά ζητημάτων και αδιαμφισβήτητα είναι πιο κοντά της από όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης. Παραμένει εντός Βουλής βάσει δημοσκοπήσεων, έχει όμως φθίνουσα πορεία. Ο Βασίλης Λεβέντης δεν έχει αποκλείσει τη συνεργασία με ΝΔ, το σενάριο αυτό όμως είναι πολύ δύσκολο καθώς αφενός σίγουρα είναι πιο κοντά σε Τσίπρα από Μητσοτάκη, αφετέρου με δεδομένη τη στήριξή του στην απλή αναλογική θα είχε κάθε λόγο να επιθυμεί τη διενέργεια επαναληπτικών εκλογών.

Απομένει το ΠΑΣΟΚ. Το μεγάλο ερωτηματικό. Καταρχάς και μόνο για το γεγονός ότι είναι το μόνο εκ των τριών κομμάτων που θα είναι σίγουρα στην επόμενη Βουλή καθίσταται ο πιθανότερος κυβερνητικός εταίρος. Η πορεία του το τελευταίο διάστημα είναι ανοδική καθώς μαζεύει ψήφους από ΣΥΡΙΖΑ και Ποτάμι και έχει συγκρατήσει προς το παρόν τις διαρροές προς ΝΔ. Το ζήτημα είναι πόσο μπορεί να βασίζεται η ΝΔ στο σημερινό ΠΑΣΟΚ; Το ΠΑΣΟΚ σήμερα τηρεί ίσες αποστάσεις από ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ. Τελευταία ίσως πράξη συμπόρευσης με ΝΔ ήταν η καταψήφιση της απλής αναλογικής, και από τότε έχουν αλλάξει πολλά. Η προσέγγιση με το ΣΥΡΙΖΑ έχει αποτυπωθεί και πολιτικά. Η επιστροφή του Γιώργου  Παπανδρέου στο κόμμα ήταν η βασικότερη ένδειξη της αλλαγής αυτής. Ακόμα κι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που θεωρούνταν ο βασικότερος εκφραστής της σκληρής κατά ΣΥΡΙΖΑ γραμμής, ανασκεύασε με την πρόσφατη δήλωσή του, που απογοήτευσε πολλούς υποστηρικτές του από την πλευρά της ΝΔ. Όπως γίνεται κατανοητό μόνο βέβαιη δεν είναι η συνεργασία μετά τις εκλογές, δεδομένου και ότι σε ενδεχόμενες επαναληπτικές η θέση του σίγουρα θα ενισχυθεί.

Πέραν όμως της πρόθεσης του ΠΑΣΟΚ να συνεργαστεί υπάρχει και το ζήτημα πόσο σκόπιμη θα ήταν μια τέτοια συνεργασία με το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Ακόμα και επί κυβέρνησης Σαμαρά η συνεργασία των δύο κομμάτων δεν ήταν δίχως προβλήματα. Ήταν ουκ ολίγες οι περιπτώσεις που προέκυψε κρίση ή υιοθετήθηκαν πολιτικές που μοναδική χρησιμότητα είχαν την εξυπηρέτηση του ΠΑΣΟΚ σε ιδεολογικά ζητήματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η ψήφιση του αντιρατσιστικού νομοσχεδίου, η απόσυρση εν τέλει του μέτρου για καταβολή 20 ευρώ στα νοσοκομεία και η άρνηση του ΠΑΣΟΚ στην ψήφιση νέου νόμου για την ιθαγένεια που θα αντικαθιστούσε τον αντισυνταγματικό νόμο Ραγκούση. Με πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ το Βενιζέλο οι διαφορές αυτές συνήθως μπορούσαν να επιλύονται. Με επικεφαλής όμως τη Φώφη Γεννηματά οι διαφορές είναι μεγαλύτερες και η επίλυσή τους μπορεί να είναι πιο δύσκολη. Πόσο σκόπιμη θα ήταν η συνεργασία για την επιτυχία της επόμενης κυβέρνησης;

Εν ολίγοις είναι φανερό ότι με τη σημερινή κατάσταση του πολιτικού τοπίου το ερώτημα της μορφής της επόμενης κυβέρνησης είναι ζωτικό. Με το ενδεχόμενο διενέργειας νέων εκλογών με απλή αναλογική οι προθέσεις των κομμάτων θα είναι ρευστές. Η ΝΔ πρέπει να μεριμνήσει από τώρα για την καλύτερη αξιοποίηση του όποιου εκλογικού αποτελέσματος, δηλαδή για το σχηματισμό της καλύτερης δυνατής κυβέρνησης. Η προσφυγή σε νέες κάλπες με απλή αναλογική πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία, η δε συνεργασία με ΣΥΡΙΖΑ είναι κόκκινη γραμμή, δεν πρέπει να υπάρχει καν ως ενδεχόμενο.

Συνεπώς υπάρχουν δύο σενάρια. Το πρώτο είναι να τα παίξει όλα για την αυτοδυναμία, που φαίνεται εφικτή από κάποιες δημοσκοπήσεις αλλά σίγουρα είναι δύσκολο σενάριο. Το δεύτερο είναι να ακολουθήσει το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Διακηρυγμένη πρόθεση συνεργασίας με ένα κόμμα ώστε να ξέρει ο ψηφοφόρος για ποια κυβέρνηση ψηφίζει αν στηρίξει ένα από τα δύο και στρατηγική συνεργασία με αυτό για να εξασφαλιστεί η εκπροσώπηση στη Βουλή και των δύο. Τα δύο σενάρια δε μπορούν να συμβαδίσουν καθώς το πρώτο προϋποθέτει την εκλογική επίθεση στους ενδεχόμενους κυβερνητικούς εταίρους, το δεύτερο συνεπάγεται μοίρασμα των ψήφων. Είναι ζήτημα του Κυριάκου Μητσοτάκη και της ηγετικής ομάδας ποιο σενάριο θα επιλέξει. Σε κάθε περίπτωση ως πρώτο κριτήριο πρέπει να τεθεί η επιτυχία και η σωστή λειτουργία της επόμενης κυβέρνησης και όχι αποκλειστικά η δυνατότητα σχηματισμού της. Το έργο κι η αποστολή της θα είναι υπερβολικά ζωτικής σημασίας για να επιτελεσθεί από μια λυκοσυμμαχία συμφερόντων του στυλ ‘Ο θάνατός σου, η ζωή μου’.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *