Εν τη παλάμη (ποίημα) – Απόκριες στην Ελλάδα

Τις μέρες αυτές γίνεται το έθιμο του γλεντιού, της ψυχαγωγίας και του «μασκαρέματος», της μεταμφίεσης, που έχει παραμείνει Κρόνια «Λουπερκάλια» και «Σατουρνάλια» και από τις αρχαιότερες «Διονυσιακές γιορτές» των Ελλήνων, όπου οι άνθρωποι μεταμφιέζονταν, χόρευαν, τραγουδούσαν πίνοντας κρασί και το κέφι έφτανε στο κατακόρυφο προς τιμή του Διόνυσου.

Παλιότερα το καρναβάλι γινόταν παντού στην Ελλάδα με μασκαράτες ομαδικές, χορούς, γλέντια, σάτιρα και διάφορα ιδιαίτερα έθιμα σε κάθε μέρος.

Ήταν ευκαιρία για ξεφάντωμα, κρασί και χίλια δυο πειράγματα. Μεγαλύτερα κέντρα τέτοιου ξεφαντώματος ήταν, όπως και σήμερα, η Πάτρα με το περιβόητο Πατρινό καρναβάλι, που έχει τις ρίζες του στις αρχές του 19ου αιώνα, η Ξάνθη με το ξακουστό πλέον Ξανθιώτικο Καρναβάλι, που γίνεται πόλος έλξης αφού έχει το μεγαλύτερο καρναβάλι των Βαλκανίων με πολλά λαογραφικά στοιχεία, η Πλάκα των Αθηνών, και η Θήβα με τον περίφημο «βλάχικο γάμο» της. Στη Θήβα γίνεται και σήμερα ο «βλάχικος γάμος» που αρχίζει από την Τσικνοπέμπτη και αποτελείται από το προξενιό, το γάμο δυο νέων και τελειώνει με την πορεία των προικιών της νύφης και το γλέντι των συμπεθέρων.

Όλες αυτές οι διαδικασίες είναι γεμάτες από σατυρική αθυροστομία, κέφι, γλέντι και χορό.

 

Εν τη παλάμη  – Ποίημα της Ειρήνης Δεουδέ. (Συλλογή»αποκριάτικα»)

 

–Τέλειωσαν τα μου ΄πες είπα τώρα πια εν τη παλάμη,
εάν δε με κλέψεις γύπα φόνισσα ‘μαι εν δυνάμει.
– Ως ο Πάρης εκ της Τροίας είχ’ αρπάξει την Ελένη
και εσύ διά της βίας κλέψε με την καημένη.
– Σέλωσε το Βουκεφάλα και την πανοπλία φόρα
να γευτείς τη σεξουάλα μα θα βλαστημάς την ώρα.
– Μες τη μάχη σαν λιοντάρι ρίξου, με ορμή πολέμα,
να μη χάσεις το μανάρι κι ας χυθεί ποτάμι αίμα.
– Με το φτερωτό σου άτι σ’ αναμένω στον κοιτώνα,
να με βάλεις στρατηλάτη στο κεφάλι σου κορώνα.
Ρεφρ.
Θ’ αντιστέκομ’ εγώ τάχα
α χα χα χα χα α χα χά χα,
μ’ από μέσα μου θα λέω τράβα με εσύ κι ας κλαίω.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *